वराहपुराणम्

श्रीवराह उवाच येन चिन्तयसे चिन्तां मम कर्मपरायणा

श्रीवराह म्हणाले — ज्या प्रकारे तू माझे चिंतन करतेस आणि माझ्या कार्यात मग्न राहतेस,

एषा गणान्तिका नाम दीक्षाऽङ्गबीजनिःसृता 128.

हीच 'गुप्त समूह दीक्षा' म्हणून ओळखली जाते, जी विधीच्या बीजापासून निर्माण होते.

दीक्षितेन तु शुद्धेन मम निश्चितकर्मणा

जो शुद्ध आणि दीक्षित आहे, आणि माझ्या कार्यात दृढ निश्चयाने राहतो,

यस्तु भागवतो भूत्वा तद्गृह्णाति गणान्तिकाम्

जो भक्त होऊन ही गुप्त समूह दीक्षा स्वीकारतो,

तस्य धर्मो न विद्येत दीक्षा तस्य महाफला

त्याच्यासाठी दुसरा कोणताही धर्म नाही; ही दीक्षा फार मोठे फळ देते.

आसुरी नाम सा दीक्षा यया धर्मः प्रवर्त्तते

हीच दीक्षा 'आसुरी' म्हणून ओळखली जाते, ज्या द्वारे धर्माची स्थापना होते.

गुह्यां गणान्तिकां यो मां चिन्तयेत्स बुधोत्तमः

जो गुप्त समूहात माझे चिंतन करतो, तो ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

ग्रहणस्य प्रवक्ष्यामि यथा शिष्याय दीयते

ही दीक्षा शिष्याला कशी दिली जाते, ते मी सांगतो.

कौमुदस्य तु मासस्य मार्गशीर्षस्य वाप्यथ ।। । वैशाखस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

कौमुद या महिन्यात, किंवा मार्गशीर्षात, किंवा वैशाख महिन्यात, शुक्ल पक्षातील द्वादशीला,

कुर्यान्निरामिषं तत्र दिनानि त्रीणि निश्चितः

तेथे तो तीन दिवस शाकाहारी राहावा.

ममाग्रतो वरारोहे प्रज्वाल्य च हुताशनम्

माझ्या उपस्थितीत, वेदीवर, तो पवित्र अग्नी प्रज्वलित करावा.

ततः शिष्यो गुरुश्चैव दीक्षितः शुचिरुत्तमः 128.

मग शिष्य आणि गुरु, दोघेही दीक्षित आणि अत्यंत शुद्ध, पुढील विधी करावा.

मन्त्रः – या धारिता पूर्वपितामहेन ब्रह्मण्यदेवेन भवोद्भवेन

मंत्र – जी गोष्ट पूर्वजांनी, ब्रह्मनिष्ठ देवाने आणि भवोद्भवाने स्वीकारली होती.

तत एतेन मन्त्रेण गुरुर्गृह्य गणान्तिकम्

मग या मंत्राने गुरु शिष्याला सेवकांच्या मंडळात घेऊन जावा.

मन्त्रः – नारायणस्य दक्षिणगात्रजातां स्वशिष्य गृह्णीष्व समयेन देवीम्

मंत्र – हे शिष्य, योग्य विधीने नारायणाच्या दक्षिण शाखेतून जन्मलेल्या देवीला स्वीकार.

धरण्युवाच प्रसाधनविधिं चैव केन मन्त्रेण कल्पयेत्

धरणी म्हणाली – अलंकार घालण्याची प्रक्रिया कोणत्या मंत्राने करावी?

अकर्मण्येन मुच्येत तव कर्मपरायणः

कर्मावर प्रेम असणारा तुझ्या निष्क्रियतेमुळे मुक्त होतो.

धर्मसंयुक्तवाक्येन प्रत्युवाच वसुन्धराम्

त्याने वसुंधरेला धर्मयुक्त शब्दांनी उत्तर दिले.

श्रीवराह उवाच स्नानस्यैवोपचाराणि यानि कुर्वन्ति कर्म्मिणः

श्रीवराह म्हणाले – जे स्नानाचे उपचार कर्म करणारे करतात—

वृत्तेष्वेवोपचारेषु जलप्राधानिकेषु च

फक्त ते उपचार, जे पाण्यावर आधारित असतात—

यथा मन्त्रेण दातव्यं तच्छृणुष्व वसुन्धरे

हे वसुंधरे, मंत्राने ते कसे द्यावे ते माझ्याकडून ऐक.

अञ्जनं कङ्कतीं चैव शीघ्रमेव प्रसादयेत् 128.

तो लवकरच अंजन आणि कंगवा तयार करावा.

अञ्जलौ कङ्कतीं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्

हातात कंगवा घेऊन हा मंत्र म्हणावा.

मन्त्रः – एतां कङ्कतीमञ्जलिस्थां प्रगृह्य प्रसीद नारायण शिरः प्रसाधि हि

मंत्र – हा कंगवा हातात घेऊन, कृपा कर नारायण, डोके सजव.

महानुभाव विश्वनेत्रे स्वनेत्रे याभ्यां पश्यसे त्वं त्रिलोकीम्

महानुभाव, विश्वाचे नेत्र, तुझ्या स्वतःच्या डोळ्यांनी तू तिन्ही लोक पाहतोस.

ततः संस्नापयेद्देवं मन्त्रेणानेन सुव्रतम्

मग या मंत्राने तो पुण्यवान देवतेचे स्नान करावे.

मन्त्रः – देवदेव स्नानीयमिदं मम कल्पितं सुवर्णकलशं गृहाण प्रसीद एषोऽञ्जलिर्मया परिकल्पितः स्नाहि स्नाहीति

मंत्र – देवाधिदेव, हे स्नान मी तयार केले आहे, सुवर्णकलश स्वीकार, कृपा कर. हा अंजली मी सजवला आहे; स्नान कर, स्नान कर.

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

'नमो नारायण' असे म्हणून हा मंत्र म्हणावा.

य एतेन विधानेन मम कर्मणि दीक्षितः कुशिष्याय न दातव्या पिशुनाय शठाय च

जो या पद्धतीने माझ्या विधीत दीक्षित होतो, त्याला हा मंत्र अयोग्य शिष्य, चुगली करणारा किंवा कपटी यांना देऊ नये.