वराहपुराणम्

ममैव शरणं गत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत्

फक्त माझ्या आश्रयाला जाऊन, त्याने हा मंत्र म्हणावा,

भक्ष्याभक्ष्यं ततस्त्यक्त्वा त्यक्त्वा वै शूद्रकर्म च 128.

मग, खाण्यायोग्य आणि अयोग्य तसेच शूद्राचे कर्मही सोडावे,

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो लब्धसंज्ञो गतस्पृहः

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, शुद्ध चेतना मिळवून, इच्छा न ठेवता,

गुरोः प्रसादनार्थाय इमं मन्त्रमुदाहरेत्

गुरूला प्रसन्न करण्यासाठी हा मंत्र म्हणावा,

मन्त्रः – विष्णुप्रसादे गुह्यं प्रसन्नात्पूर्ववच्च लब्धा चैव संसारमोक्षणाय करोमि कर्म प्रसीद

मंत्र – विष्णूच्या कृपेने, कृपाळू गुरूकडून मिळालेल्या या गुप्त ज्ञानाने, मी पूर्वीप्रमाणे संसारातून मुक्त होण्यासाठी हे कर्म करतो; कृपया प्रसन्न व्हा.

एतन्मन्त्रं समुच्चार्य कुर्यात्तत्र प्रदक्षिणम्

हा मंत्र स्पष्टपणे उच्चारून, तिथे प्रदक्षिणा करावी,

अनन्तरं ततः कुर्याद्गन्धमाल्येन चार्चनम्

यानंतर, सुवासिक द्रव्ये आणि फुलांच्या माळांनी पूजा करावी,

दीक्षा एषा च शूद्राणामुपचारश्च ईदृशः

शूद्रांची दीक्षा ही अशी असून, हाच या विधीचा प्रकार आहे,

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आणखी एक गोष्ट मी तुला सांगतो, ती ऐक, हे वसुंधरे,

ब्राह्मणे पाण्डुरं छत्रं क्षत्रिये रक्तमेव च

ब्राह्मणासाठी पांढरा छत्र, क्षत्रियासाठी लाल छत्र,

सूत उवाच वराहं पुनरप्याह नत्वा सा धरणी तदा

सूते म्हणाले – त्या वेळी वराहाने पृथ्वीला वंदन करून पुन्हा बोलायला सुरुवात केली.

धरोवाच दीक्षितैः किं नु कर्त्तव्यं तव कर्मपरायणैः ।। 128.

पृथ्वी म्हणाली — तुझ्या भक्तांनी, जे विधीपूर्वक दीक्षा घेतले आहेत, त्यांनी काय करावे?

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

पृथ्वीचे बोल ऐकल्यावर आकाशात मेघांचा आणि नगाऱ्यांचा गडगडाट झाला.

श्रीवराह उवाच सर्वत्र चिन्तनीयोऽहं गुह्यमेव गणान्तिकम्

श्रीवराह म्हणाले — मी सर्वत्र स्मरण केला पाहिजे, पण गुप्तपणे, आपल्या समूहातच.

नारायणवचः श्रुत्वा धरणी शंसितव्रता

नारायणाचे बोल ऐकून, पृथ्वी आपल्या व्रतामध्ये दृढ राहिली.

शुचिर्भागवतश्रेष्ठा तव कर्मणि नित्यशः

ती शुद्ध आणि तुझ्या भक्तांमध्ये श्रेष्ठ असून, तुझ्या कार्यात नेहमी मग्न असते.

कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा नारायणमथाब्रवीत्

तिने दोन्ही हातांनी नमस्कार करून नारायणाला विचारले.

धरण्युवाच तव चिन्तापरेणात्र किं कर्त्तव्यं च माधव

पृथ्वी म्हणाली — माधव, तुझ्या चिंतनात मग्न असताना, येथे काय करावे?

केन चिन्तयितव्यस्त्वमचिन्त्यो मानुषैः परः

तू ज्याला मनाने समजता येत नाहीस, जे मानवांपलीकडे आहेस, अशा तुला कोण चिंतन करावे?

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा आदिरव्यक्तसम्भवः

मग पृथ्वीचे बोल ऐकून, अव्यक्तातून उत्पन्न झालेला आदिपुरुष म्हणाला,

श्रीवराह उवाच येन चिन्तयसे चिन्तां मम कर्मपरायणा

श्रीवराह म्हणाले — ज्या प्रकारे तू माझे चिंतन करतेस आणि माझ्या कार्यात मग्न राहतेस,

एषा गणान्तिका नाम दीक्षाऽङ्गबीजनिःसृता 128.

हीच 'गुप्त समूह दीक्षा' म्हणून ओळखली जाते, जी विधीच्या बीजापासून निर्माण होते.

दीक्षितेन तु शुद्धेन मम निश्चितकर्मणा

जो शुद्ध आणि दीक्षित आहे, आणि माझ्या कार्यात दृढ निश्चयाने राहतो,

यस्तु भागवतो भूत्वा तद्गृह्णाति गणान्तिकाम्

जो भक्त होऊन ही गुप्त समूह दीक्षा स्वीकारतो,

तस्य धर्मो न विद्येत दीक्षा तस्य महाफला

त्याच्यासाठी दुसरा कोणताही धर्म नाही; ही दीक्षा फार मोठे फळ देते.

आसुरी नाम सा दीक्षा यया धर्मः प्रवर्त्तते

हीच दीक्षा 'आसुरी' म्हणून ओळखली जाते, ज्या द्वारे धर्माची स्थापना होते.

गुह्यां गणान्तिकां यो मां चिन्तयेत्स बुधोत्तमः

जो गुप्त समूहात माझे चिंतन करतो, तो ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

ग्रहणस्य प्रवक्ष्यामि यथा शिष्याय दीयते

ही दीक्षा शिष्याला कशी दिली जाते, ते मी सांगतो.

कौमुदस्य तु मासस्य मार्गशीर्षस्य वाप्यथ ।। । वैशाखस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

कौमुद या महिन्यात, किंवा मार्गशीर्षात, किंवा वैशाख महिन्यात, शुक्ल पक्षातील द्वादशीला,