वराहपुराणम्

मन्त्रः - ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिता ये गुरवश्च सर्वे

मंत्रः - ॐ! मी सर्व भगवंताचे भक्त, उत्तम दीक्षा घेतलेले आणि सर्व गुरु यांना ओळखतो.

नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम्

भगवंताच्या भक्तांना वंदन करून आणि अग्नि प्रज्वलित करून—

सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम्

मग सात वेळा आणि वीस तिळाच्या भाताचे अर्घ्य द्यावे.

मन्त्रः – अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि

मंत्रः - अश्विनी, दिशा, सोम आणि सूर्य साक्षी राहो; आम्ही प्रसन्न होऊन माझे सत्य वचन ऐको.

सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति

सत्यामुळे पृथ्वी टिकून आहे; सत्यामुळेच पृथ्वी स्थिर आहे.

एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः 127.

अशा प्रकारे सत्य आचरून, ब्राह्मणांनी पुन्हा निरीक्षण करावं.

तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम्

देव, भक्त आणि गुरु यांची तीन प्रदक्षिणा कराव्यात.

मन्त्रः – गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया

गुरु आणि देव यांच्या कृपेने, कधी कधी सहजपणेच, दीक्षा मिळते.

एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरि

अशा प्रकारे, सुंदरिनी, शिष्याने मंत्राने प्रसन्न करावे.

शिष्यमेव यतो दृष्ट्वा गृहीत्वा च कमण्डलुम्

फक्त शिष्याकडे पाहून आणि कमंडलू हातात घेऊन,

मन्त्रः – विष्णुप्रसादेन गतोऽसि सिद्धिं प्राप्ता च दीक्षा सकमण्डलुश्च

विष्णूच्या कृपेने तुला सिद्धी मिळाली आहे; दीक्षा आणि कमंडलू मिळाले आहेत.

ततो मुखपदं कृत्वा दीक्षितो गुरुणा तथा

मग, मुखपद उच्चारून, गुरु शिष्याला दीक्षा देतो.

अधोऽधो भूत्वा यद्यहं भ्राम्यल्लँब्धो गुरुर्विष्णुदीक्षा च लब्धा

जर मी पुन्हा पुन्हा खाली जात राहिलो आणि भटकत राहिलो, तरी गुरु आणि विष्णूदीक्षा मिळते.

एतेन मन्त्रेण मुखपदं कारयेत्

या मंत्राने मुखपद करावे.

एवं वै वास आदत्ते गृह्ण वत्स कमण्डलुम्

अशा प्रकारे वस्त्र घेतले जाते; वत्सा, कमंडलू घे.

मन्त्रः – गृह्णीष्व गन्धपात्राणि सर्वगन्धं सुखोचितम् 127.

गंधपात्रे आणि सर्व सुगंधी, सुखद गंध घे.

मधुपर्कं गृहीत्वा च त्विमं मन्त्रमुदीरयेत्

मधुपर्क घेतल्यावर, हा मंत्र म्हणावा.

ततो गृहीत्वा चरणौ गुरोर्यत्नात्सुतोषयेत् गुरूपदिष्टं सन्धार्य इमं मन्त्रमुदीरयेत्

मग, गुरुंचे पाय धरून, प्रयत्नपूर्वक त्यांना संतुष्ट करावे; गुरुने सांगितलेले लक्षात ठेवून, हा मंत्र म्हणावा.

मन्त्रः – शृण्वन्तु मे भागवतास्तु सर्वे गुरुश्च मे सर्वकामक्षयं चकार

सर्व भक्तांनी माझे ऐकावे, आणि माझ्या गुरुने माझी सर्व इच्छा पूर्ण केली आहे.

एषागमे ब्राह्मणस्य दीक्षा भूमे ह्युदाहृता

या ग्रंथात, पृथ्वीवरील ब्राह्मणाची दीक्षा अशी सांगितली आहे.

एतेनैव विधानेन दीक्षयेत वसुन्धरे

याच पद्धतीने, हे पृथ्वी, दीक्षा द्यावी.

इति श्रीवराहपुराणे ब्राह्मणदीक्षासूत्रं नाम सप्तविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणात ब्राह्मणदीक्षा सूत्र नावाचा एकशेपंचवीसवा अध्याय येथे संपला.

अथ कङ्कताञ्जनदर्पणम् क्षत्रियस्य प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आता क्षत्रियासाठी कंकट, अंजन आणि आरसा यांचा विधी मी सांगतो; हे पृथ्वी, ऐक.

पूर्वमन्त्रेण मे भूमे तस्य दीक्षां च कारयेत्

मागील मंत्राने, हे पृथ्वी, त्याची दीक्षा करावी.

तानि सर्वाणि चानीय एकं वर्ज्यं यशस्विनि

सर्व वस्तू आणाव्यात, हे यशस्विनी, फक्त एक सोडून.

पालाशं दण्डकाष्ठं च दीक्षायां न तु कारयेत्

दीक्षा घेताना पळाशाचे काठी वापरू नये.

आश्वत्थं दण्डकाष्ठं तु दीक्षायां तदनन्तरम्

त्याच्या नंतर दीक्षेसाठी अश्वत्थाची काठी वापरावी.

सर्वं ममोक्तं कर्त्तव्यं यच्च मे पूर्वभाषितम्

मी जे काही सांगितले आहे, तसेच पूर्वी सांगितलेले सर्व काही करावे.

चरणौ मम संगृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्

माझे पाय धरून हा मंत्र म्हणावा.