वराहपुराणम्

करीरस्य वधः शस्तः फलान्यौदुम्बरस्य च

करिर वृक्षाचा नाश करणे योग्य आहे, तसेच औदुंबराचे फळही चालते.

न भक्षणीयं वाराहं मांसं मत्स्याश्च सर्वशः

वराहाचे मांस किंवा कोणत्याही प्रकारचे मासे खाऊ नयेत.

परीवादं न कुर्वीत न हिंसां वा कदाचन

कधीही कुणाची निंदा करू नये किंवा हिंसा करू नये.

अतिथिं चागतं दृष्ट्वा दूराध्वानं गतं क्वचित्

दूरवरून आलेला पाहुणा घरी आल्यावर त्याचे स्वागत करावे.

गुरुपत्नी राजपत्नी ब्राह्मणस्त्री कदाचन

गुरूची पत्नी, राजाची पत्नी आणि ब्राह्मणाची पत्नी—कधीच,

कनकादीनि रत्नानि यौवनस्था च कामिनी 127.

सोने, इतर मौल्यवान रत्ने आणि तारुण्यातील स्त्री,

दृष्ट्वा परस्य भाग्यानि आत्मनो व्यसनं तथा

इतरांचा भाग्य आणि स्वतःचे दु:ख पाहिल्यावर,

एवं ततः श्रावयीत दीक्षाकामं वसुन्धरे

अशा प्रकारे, हे वसुंधरे, दीक्षा घेऊ इच्छिणाऱ्याला हे सांगावे.

द्वे द्वे औदुम्बरस्य पत्रे वेदिमध्ये तु स्थापयेत्

औदुंबराच्या दोन दोन पानांना वेदीच्या मध्यभागी ठेवावे.

ममावाहनपूर्वं तु मन्त्रेण विधिनार्चयेत् यश्चैतद्वर्षति पुनरुन्नमति

माझ्या वाहन म्हणून मला बोलावण्याआधी, योग्य मंत्र आणि विधीने माझी पूजा करावी. जो असे करतो, त्याच्यावर पाऊस पडतो आणि पुन्हा वाढतो.

ॐ भगवन्वासुदेव ममैतत्सारय युक्तं वराहरूपसृष्टेन पृथिव्यां तु मन्त्रानुस्मरणं च आज्ञापयानुभावनास्माकमाज्ञप्तमनुचिन्तयित्वा भगवन्नागच्छ दीक्षाकामविप्रस्त्वत्प्रसादात्तु दीक्षति

ॐ! भगवंत वासुदेव, माझे हे कृत्य वराह रूपाने निर्माण केलेल्या पृथ्वीशी जोडले जावो. मंत्र आठवून, तुझी आज्ञा आम्हाला अनुभवू दे. हे भगवंत, ये—हा ब्राह्मण दीक्षा घेऊ इच्छितो, तुझ्या कृपेने त्याला दीक्षा मिळू दे.

एतन्मन्त्रमुदाहृत्य शिरसा जानुभ्यामवनिं गतेन भवितव्यम्

हा मंत्र उच्चारून, डोकं आणि गुडघे टेकवून जमिनीवर वाकावं.

ॐ स्वागतं स्वागतवानिति

ॐ! स्वागत आहे, तुझे खरंच स्वागत आहे.

तत एतेन मन्त्रेण आनयित्वा वसुन्धरे

मग, या मंत्राने पृथ्वीला बोलावून आणावं.

मन्त्रः- अकृतघ्ने देवानसुराकृतघ्नरुद्रेण ब्राह्मणाय च लब्धं सर्वमिमां भगवतेऽस्तु दत्तं प्रतिगृह्णीष्व च लोकनाथ

मंत्रः - जे केलेलं नाही त्याचा नाश करणाऱ्या, देव, असुर, रुद्र आणि ब्राह्मण यांना, मिळालेलं सर्व भगवंताला अर्पण केलं जावो. हे लोकनाथ, तू ते स्वीकार.

एवं भूमे ततो दत्त्वा अर्घ्यं पाद्यं च कर्मणा 127.

अशा प्रकारे, पृथ्वीला अर्घ्य आणि पाद्य अर्पण करून, हे कृत्य करावं.

मन्त्रः – एवं वरुणः पातु शिष्य ते वपतः शिरः

मंत्रः - अशा प्रकारे, वरुण तुझ्या शिष्याचं रक्षण करो, जसा तू त्याचं डोकं मुंडण करतोस.

एकस्य कलशं दद्यात्कर्मकारस्य सुन्दरि

एकाला, म्हणजे कर्म करणाऱ्याला, एक कलश द्यावा, हे सुंदरिनी.

पुनः स्नानं ततः कृत्वा शीघ्रमेव न संशयः

मग पुन्हा लवकर आंघोळ करावी, यात शंका नाही.

दत्त्वा संसारमोक्षाय सर्वकामविनिश्चितः

दिलेले, संसारातून मुक्ती मिळावी आणि सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात, या निर्धाराने द्यावं.

मन्त्रः - ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिता ये गुरवश्च सर्वे

मंत्रः - ॐ! मी सर्व भगवंताचे भक्त, उत्तम दीक्षा घेतलेले आणि सर्व गुरु यांना ओळखतो.

नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम्

भगवंताच्या भक्तांना वंदन करून आणि अग्नि प्रज्वलित करून—

सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम्

मग सात वेळा आणि वीस तिळाच्या भाताचे अर्घ्य द्यावे.

मन्त्रः – अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि

मंत्रः - अश्विनी, दिशा, सोम आणि सूर्य साक्षी राहो; आम्ही प्रसन्न होऊन माझे सत्य वचन ऐको.

सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति

सत्यामुळे पृथ्वी टिकून आहे; सत्यामुळेच पृथ्वी स्थिर आहे.

एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः 127.

अशा प्रकारे सत्य आचरून, ब्राह्मणांनी पुन्हा निरीक्षण करावं.

तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम्

देव, भक्त आणि गुरु यांची तीन प्रदक्षिणा कराव्यात.

मन्त्रः – गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया

गुरु आणि देव यांच्या कृपेने, कधी कधी सहजपणेच, दीक्षा मिळते.

एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरि

अशा प्रकारे, सुंदरिनी, शिष्याने मंत्राने प्रसन्न करावे.