वराहपुराणम्

एतन्मे परमं गुह्यं परं कौतूहलं च मे

हे माझं अत्यंत गुप्त आणि मला फारच कुतूहल वाटणारं आहे.

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

मग पृथ्वीचे शब्द ऐकून, जणू काही मेघडंबराचा आवाज झाला—

श्रीवराह उवाच देवा एतन्न जानन्ति ये च योगव्रते स्थिता

श्रीवराह म्हणाले, "हे देवतांना माहीत नाही, आणि जे योगव्रतात स्थिर आहेत त्यांनाही माहीत नाही."

एतं धर्मं वरारोहे मङ्गल्यं मुखनिःसृतम्

हे सुंदर स्त्री, हा धर्माचा मार्ग आहे, शुभ आणि माझ्या तोंडून सांगितलेला आहे.

यच्च पृच्छसि मे भद्रे दीक्षां भागवतीं कथाम्

हे भाग्यवान स्त्री, तू माझ्या कडून जे विचारले आहेस, ते म्हणजे दीक्षा आणि भगवंताची कथा आहे.

मयोक्तां लभते कश्चिद्दीक्षां चैव सुखावहाम् 127.

मी सांगितलेली ही दीक्षा जो घेतो, त्याला सुख प्राप्त होते.

हरन्ति मनुजा येन गर्भसंसारसागरात्

या मार्गाने माणसं जन्ममरणाच्या संसारसागरातून मुक्त होतात.

अभिगच्छेद्गुरुं देवि शाधि शिष्योऽस्मि मां गुरो

देवी, गुरुजवळ जा आणि मला शिकव, कारण मी तुझा शिष्य आहे, गुरु.

लाजा मधु कुशाश्चैव घृतं चामृतसन्निभम्

लाह्या, मध, कुश आणि अमृतासारखे तूप हे अर्पण करावेत.

कृष्णाजिनं च पालाशं दण्डं चैव कमण्डलुम्

कृष्णमृगाची कातडी, पळसाचे लाकूड, दंड आणि कमंडलू.

यन्त्रिकामर्घपात्रं च चरुस्थालीं सदर्विकाम्

अर्घ्य देण्यासाठी पात्र, समई आणि चमच्यासह भांडे.

भक्ष्यभोज्यान्नपानं च कर्मण्यांश्चैव संचयान्

खाण्याचे पदार्थ, पिण्याचे आणि विधीसाठी लागणाऱ्या इतर वस्तू.

यानि कानि च बीजानि रत्नानि विविधानि च

सर्व प्रकारची बियाणं आणि वेगवेगळ्या प्रकारची रत्ने.

एतान्येवोपहार्याणि गुरुमूले ततः परम्

हेच सर्व गुरुच्या पायाशी अर्पण करावेत, दुसरे काही नाही.

गुरोस्तु चरणौ गृह्य ब्रूहि किं करवाणि ते

गुरुंच्या पायांना धरून, 'मी तुझ्यासाठी काय करू?' असे विचारावे.

ब्राह्मणो दीक्षमाणस्तु चतुरस्रां तु षोडशहस्तां कृत्वा तत्र च कलशोपरि युञ्जेत् ।। 127.

दीक्षा घेणाऱ्या ब्राह्मणाने सोळा हात लांब आणि रुंद चौकोन तयार करावा आणि त्यावर कलश ठेवावा.

प्रतिष्ठाप्य विधानेन धान्योपरिदृढं नवम्

नियमाप्रमाणे, त्या कलशावर नवीन धान्याची घट्ट थर ठेवावी.

तस्योपरि तिलैः पूर्णपात्रं स्थाप्य विधानतः

त्या धान्यावर विधीप्रमाणे तीळांनी भरलेले पात्र ठेवावे.

तत्रार्चनविधिं कृत्वा गुरुधर्मविनिश्चयः

तेथे पूजा करून, गुरुचे कर्तव्य निश्चित करावे.

चतुरः कलशान्दद्याच्चतुष्पार्श्वेषु सुन्दरि

सुंदर स्त्री, त्या चौकोनाच्या चारही बाजूंना चार कलश ठेवावेत.

सर्वतः शुक्लसूत्रेण वेष्टयेत तथानघे

हे निष्पाप स्त्री, त्या सर्वांना पांढऱ्या दोऱ्याने सारख्याच पद्धतीने बांधावे.

एवं मन्त्रं ततः कृत्वा दद्याद्दीक्षाप्रयोजकः

असा मंत्र उच्चारून, दीक्षा देणारा त्या व्यक्तीस विधिपूर्वक दीक्षा देतो.

यथान्यायं च संगृह्य गुरुकर्मविनिश्चितः

सर्व गोष्टी योग्य पद्धतीने जमवून, गुरूचे कर्तव्य ठरवावे.

उपस्पृश्य यथान्यायं भूत्वा पूर्वमुखस्ततः

स्वतः शुद्ध होऊन, पूर्वेकडे तोंड करून, पुढील विधी करावा.

यस्तु भागवतान्दृष्ट्वा स्वयं भागवतः शुचिः

जो शुद्ध असून, भक्तांना पाहतो आणि स्वतःही भक्त असतो,

कन्यां दत्त्वा पुनस्तांस्तु कर्मणा नोपपादयेत् 127.

कन्येचे दान दिल्यावर, त्या लोकांना पुन्हा त्या कर्मात गुंतवू नये.

भार्यां प्रियसखीं यस्तु साध्वीं हिंसति निर्घृणः

जो निर्दयपणे आपल्या सती पत्नीला किंवा प्रिय सखीला त्रास देतो,

ब्रह्मघ्नश्च कृतघ्नश्च गोघ्नश्च कृतपातकाः

ब्राह्मणहत्यारा, उपकार विसरणारा, गायीचा वध करणारा—हे सर्व मोठे पापी आहेत.

बिल्ववृक्षोदुम्बरौ च तथा चान्ये कदाचन

बिल्व आणि औदुंबर वृक्ष तसेच इतर झाडे, कधीही,