वराहपुराणम्

यत्प्राप्नोति मृतो वापि पुरुषः संशितव्रतः

जो मनुष्य दृढ व्रताने तिथं येतो, त्याला जिवंत असो वा मेल्यावर, जो काही लाभ मिळतो—

स्वच्छन्दगमनो भूत्वा एवमेव न संशयः

तो मनाप्रमाणे मुक्तपणे फिरतो, यात काहीच शंका नाही.

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति

सर्व आसक्ती सोडून, तो माझ्या लोकात जातो.

तत्र धारा पतत्येका एकरूपा सदा भवेत्

तिथं एकच धारा नेहमी एकसारखी वाहत असते.

सप्तसामुद्रकं नाम तस्मिन्कुब्जाम्रके परम्

त्या कुब्जाम्राच्या वनात, तिथं 'सप्तसामुद्रक' नावाचं श्रेष्ठ स्थान आहे.

त्रयाणामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः

माणसाला तिथं तीन अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळतं.

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः कुलवाञ्जायते द्विजः

मग स्वर्गातून खाली पडलेला, वंशवंत द्विज पुन्हा जन्म घेतो.

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मुक्तसङ्गो जितेन्द्रियः

किंवा, इथेच, जो आसक्तीमुक्त आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला असतो, तो प्राण सोडतो.

तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि तीर्थस्य शृणु सुन्दरि

त्या तीर्थाचं चिन्ह मी सांगतो, सुंदरि, ऐक.

विमला गाङ्गता यत्र गङ्गाजलविमिश्रितम् 126.

जिथं निर्मळ गांगता आहे, जी गंगाजलात मिसळलेली आहे.

गंधमाल्योपहार्याणि भक्षयंती यदृच्छया 126.

ती आपल्या इच्छेने, सुगंधी हार आणि फुलांची अर्पणं खात असते.

रमतो धूमकेतोश्च वह्नेश्चैव यथा तथा 126.

जसं धूमकेतू आणि अग्नी तिथं रमतात, तसंच—

कुपितो राजपुत्रो वै राजपुत्रीमभाषत 126.

रागावलेल्या राजपुत्रानं राजकन्येला बोललं.

दर्शनीयः सुरूपश्च राज्ञां योग्यो गृहेषु च ।। 126.

तो देखणा, सुंदर आणि राजांना व घरासाठी योग्य आहे.

सन्मुखत्वेन च सदा तद्वद्वां याऽभवत्पुरा 126.

नेहमी समोरासमोर राहून, पूर्वी ती त्याच्यासारखीच झाली.

ततोऽभवन्मम क्रोधो दृष्ट्वा पातितमग्रतः

मग तो माझ्यासमोर पडलेला पाहून माझ्या मनात राग आला.

वधूपुत्रवचः श्रुत्वा कोसलानां जनेश्वरः 126.

पत्नी आणि मुलाचे शब्द ऐकून कोसल देशाच्या लोकांचा राजा—

अवश्यमेव तद्वाक्यं वक्तव्यं मम सन्निधौ 126.

ते वचन नक्कीच माझ्या उपस्थितीत बोललेच पाहिजे.

ततः पुत्रं प्रहस्याह कुमारं स जनाधिपः वद पुत्र महाभाग पूर्वं पृष्टं मया हि यत् ।। 126.

मग राजा हसत आपल्या मुलाला म्हणाला, "माझ्या प्रिय पुत्रा, मी आधी विचारलेले ते सांग."

सुवर्णरत्नवस्त्राणि अन्नं चान्यदपेक्षितम् 126.

सोनं, रत्ने, वस्त्रं, अन्न आणि इतर हवे असलेली वस्तू—

ततस्तीर्थावधिं कृत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः 126.

मग तीर्थाची सीमा ठरवून त्याने पुष्कळ दान दिली.

निर्माल्यं तु समासाद्य राजपुत्रो महातपाः 126.

निराळं फुलांचं उरलेलं मिळाल्यावर, तो राजपुत्र, मोठ्या तपश्चर्येने युक्त—

युध्यमाना तु तेनैव नकुलेन निपातिता 126.

तिच्याशी लढताना, नकुलाने तिला खाली पाडले.

तेजसां च महत्तेजस्तपसां च महत्तपः 126.

शूरांमध्ये मोठं तेज; तपस्व्यांमध्ये मोठं तप.

चतुर्भुजश्च जायेत मल्लोकेषु प्रतिष्ठितः मम भक्तसुखार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि

तो चार हातांनी जन्म घेईल, सर्व लोकांमध्ये प्रतिष्ठित राहील आणि माझ्या भक्तांच्या सुखासाठी असेल. अजून काय विचारतोस?

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कुब्जाम्रक माहात्म्ये रैभ्यानुग्रहणं नाम षड्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात कुब्जाम्र महात्म्य आणि रैभ्याच्या कृपेचं वर्णन असलेला हा एकशे सहाव्या अध्यायाचा शेवट.

अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम् एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्

आता ब्राह्मणाच्या दीक्षा-सूत्राचं वर्णन: अशा रीतीने धर्म ऐकून, मोक्षासाठी—

अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम् .

अहो, या क्षेत्राचं सामर्थ्य सांगताना खूपच अपार आहे.

विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो

मोह आणि शुद्धता, हे दोन्ही मी ऐकतो आहे, प्रभो.