वराहपुराणम्

त्वया न तत्कृतं किंचिच्छुभं वाशुभमेव वा 125.

तुझ्याकडून अजूनपर्यंत कुठलाही शुभ किंवा अशुभ असा कोणताही कर्म घडलेलं नाही.

यत्त्वया दुष्कृतं कर्म व्यभिचारश्च तत्र वै

तुझ्याकडून जे काही पाप किंवा चुकीची कृत्ये झाली आहेत—

भवान्तरे कृतं यच्च येनेदं प्राप्तवान्महत्

आणि मागील जन्मात जे काही केलेस, ज्यामुळे तुला हे मोठं फळ मिळालं—

मम भक्ता द्विजाः शुद्धा यत्त्वया नाभिवादिताः

माझे भक्त असलेले शुद्ध ब्राह्मण, ज्यांना तू नमस्कार केला नाहीस—

ये च भागवताः शुद्धास्ते नूनं मम मूर्त्तयः विदितोऽस्मीह विप्रेन्द्र तैरहं नात्र संशयः

आणि जे शुद्ध भगवद्भक्त आहेत, ते खरोखर माझेच रूप आहेत; हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, मी इथे त्यांच्यामुळे ओळखला जातो—यात काहीच शंका नाही.

मम दर्शनकामा ये ते मे भक्ता द्विजास्तथा

जे ब्राह्मण मला पाहण्याची इच्छा करतात, तेही माझे भक्तच आहेत.

विशेषेण कलौ ब्रह्मन्द्विजरूपो ह्यवस्थितः

विशेषतः कलियुगात मी ब्राह्मणाच्या रूपात असतो.

यो मां प्राप्तमिहेच्छेत यस्यावाच्यं न विद्यते

जो मला इथे प्राप्त करायची इच्छा करतो, त्याच्यासाठी काहीही अयोग्य किंवा न बोलण्यासारखं नाही.

गच्छ ब्राह्मण सिद्धोऽसि यदा प्राणान्विमोक्ष्यसि

जा, ब्राह्मण, तू सिद्ध झालास; जेव्हा प्राण सोडशील, तेव्हा तुला प्राप्ती होईल.

एवमुक्त्वा वरारोहे तत्रैवान्तर्हितोऽभवम् कृत्वा सुदुष्करं कर्म श्वेतद्वीपमुपागतः

अशी वाणी बोलून, सुंदर स्त्री, मी तिथेच अदृश्य झालो आणि अत्यंत कठीण कार्य करून मी श्वेतद्वीपाला पोहोचलो.

धन्वी तूणी शरी खड्गी मायाबलपराक्रमः 125.

माझ्याकडे धनुष्य, भाता, बाण, तलवार होती आणि मी मायाशक्ती व पराक्रमाने युक्त होतो.

मायया किं तव धरे न मायां ज्ञातुमर्हसि

माया—हे पृथ्वी, तुझ्यासाठी यात काय आहे? माझी माया जाणून घेण्यास तू पात्र नाहीस.

एतत्ते कथितं भूमे मायाख्यानं महौजसम्

हे पृथ्वी, माझ्या या मायाकथेचं, मोठ्या तेजाने भरलेलं, तुला सांगितलं आहे.

आख्यानानां महाख्यानं तपसां च परन्तपः

सर्व कथांमध्ये ही सर्वात मोठी कथा आहे; सर्व तपांमध्ये ही श्रेष्ठ आहे, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.

नित्यं पठेद्यो भक्तेषु अभक्तेषु न कीर्तयेत्

जो नेहमी भक्तांमध्ये ही कथा वाचतो, पण अभक्तांमध्ये सांगत नाही—

अग्रतः पृच्छता शूद्रमद्भक्तेषु तथाग्रतः

आणि जो विचारल्यावर, माझ्या भक्तांसमोर—ते शूद्र असले तरी—ही कथा सांगतो—

कल्यमुत्थाय यो भूमे पठते च दृढव्रतः

जो, हे पृथ्वी, सकाळी उठून, दृढ निश्चयाने ही कथा वाचतो—

अथ पूर्णेन कालेन पुमान्पंचत्वमागतः

मग पूर्ण वेळ गेल्यावर तो मनुष्य मरण पावला.

य एवं शृणुयान्नित्यं महाख्यानं वसुन्धरे

जो कोणी हे महाकथन रोज ऐकतो, हे धरित्री,

एतत्ते कथितं भद्रे त्वया यत्पूर्वमीप्सितम्

हे शुभे, जे तुला पूर्वी हवे होते ते मी आता तुला सांगितले.

अथ कुब्जाम्रकमाहात्म्यारम्भः श्रुत्वा मायाबलं ह्येतद्धरणी संशितव्रता

आता कुब्जाम्रकाचे माहात्म्य सुरू होते. हे मायाबळ ऐकून, धरित्री आपल्या व्रतात दृढ राहिली.

धरण्युवाच न तत्राहं विजानामि पूर्वमुक्तं च यत्त्वया

धरित्री म्हणाली: मला त्याबद्दल काहीच माहिती नाही, आणि तू पूर्वी जे सांगितलेस तेही मला माहीत नाही.

यच्च कुब्जाम्रके पुण्यं पुष्टिस्तस्य सनातनी

आणि कुब्जाम्रक येथे कोणते पुण्य आणि शाश्वत पोषण आहे,

वराह उवाच यच्च कुब्जाम्रके पुष्टिर्यच्च तीर्थमनिन्दिते

वराह म्हणाला: कुब्जाम्रक येथील पोषण आणि तेथील तीर्थ, हे निष्कलंक,

तच्च कार्त्स्न्येन मे देवि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि

हे देवी, ते सर्व मी तुला पूर्णपणे आणि सत्य सांगतो, सुंदरिनी, ऐक.

यच्च कर्म यतो भूमे स्नातो याति मृतोऽपि च

आणि तेथे स्नान केल्याने, ज्या कृतींमुळे, मरणानंतरही कोणाला लाभ होतो—

मधुकैटभौ तथा हत्वा ब्रह्मणो वचनात्तदा

मधु आणि कैटभ यांना ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने जेव्हा मी मारले,

पश्यामि तं नतं भूमे रैभ्यं नाममहामुनिम्

तेथे मी नम्र झालेल्या, रैभ्य नावाच्या महर्षीला पाहिले, हे भूमाते.

युक्तिमन्तं गुणज्ञं च शुचिं दक्षं जितेंद्रियम्

तो युक्तीवान, गुण जाणणारा, शुद्ध, कुशल आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा होता.