वराहपुराणम्

अनन्तमायया चाहं धारयामि स्वपामि च

अनंत मायेमुळे मी जगाला धरून ठेवतो आणि झोपतोही.

देवा यत्र निलीयन्ते सा माया मम कीर्त्तिता

जिथे देवता लपतात, तीच माझी माया म्हणून ओळखली जाते.

धारितासि च सुश्रोणि वारान् सप्तदशैव तु

सुंदर नितंब असलेल्या, सतरावेळा आलेल्या पुरांत मी तुला धरून ठेवलं आहे.

मम् मायाबलं ह्येतद्येन तिष्ठाम्यहं जले 125.

हीच माझ्या मायेमधली शक्ती आहे, ज्यामुळे मी पाण्यात राहतो.

तेऽपि मायां न जानन्ति मम मायाविमोहिताः

माझ्या मायेमुळे मोहात पडलेले तेही ही माया ओळखू शकत नाहीत.

मायां पितृमयीं ह्येतां गृह्णामीति च तत्त्वतः

मी खरंच ही पितरांनी बनलेली माया स्वीकारतो.

ऋषिर्मायानुसारेण स्त्रिया योनिं प्रवेशितः

ऋषीने मायेमागे जाऊन एका स्त्रीच्या गर्भात प्रवेश केला.

कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा वाक्यमेतत्तदब्रवीत्

त्याने हात जोडून हे शब्द उच्चारले.

स्त्रीत्वं चैव पुनः प्राप्तं स्त्रीयोनिं चैव प्रापितः

त्याला पुन्हा स्त्रीत्व मिळालं आणि स्त्रीच्या गर्भात ठेवण्यात आलं.

तस्य ब्राह्मणमुख्यस्य स्त्रीत्वे यत्कर्म पापकम्

त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने स्त्रीत्वात केलेलं जे काही पाप होतं—

मधुरं वाक्यमादाय प्रत्युवाच वसुन्धराम्

गोड शब्द घेऊन त्याने पृथ्वीला उत्तर दिलं.

माया मम विशालाक्षि रोहिणी लोमहर्षिणी

विशाल डोळ्यांची रोहिणी, माझी माया फारच अद्भुत आहे आणि अंगावर रोमांच आणणारी आहे.

गतो गतीरनेकाश्च उत्तमाधममध्यमाः

ती अनेक रूपे आणि मार्गांनी प्रकट झाली आहे—उत्तम, मध्यम आणि कनिष्ठ अशा सर्व प्रकारांनी.

यथा ब्राह्मणमुख्येन प्राप्ता स्त्रीयोनिरेव च 125.

जसे श्रेष्ठ ब्राह्मणाच्या माध्यमातून स्त्रियांचा उगम झाला, तसेच हे घडले.

ममैवाराधनपरो मम कर्मपरायणः

तो माझ्या पूजेवर मनापासून भक्त होता आणि माझी कर्मे निष्ठेने पार पाडत असे.

अयं दीर्घेण कालेन तस्य तुष्टोऽस्मि सुन्दरि

सुंदरी, खूप काळ त्याने भक्ती केल्यावर मी त्याच्यावर प्रसन्न झालो.

ततस्तस्य मया देवि दत्त्वा दर्शनमुत्तमम्

मग, देवी, मी त्याला उत्तम दर्शन दिले.

वरं वरय भद्रं ते तव यद्धृदि वर्त्तते

कल्याणी, तुझ्या मनात जे काही आहे ते वर माग.

अथवेच्छसि तं स्वर्गं यत्र सौख्यं वराङ्गनाः

किंवा तुला तो स्वर्ग हवा असेल, जिथे सुख आणि सुंदर स्त्रिया आहेत—

यत्र सर्वा दिव्यरूपा भवन्त्यप्सरसः पराः ततो मम वचः श्रुत्वा स च ब्राह्मणपुंगवः

जिथे सर्व अप्सरा दिव्य रूपाच्या असतात—माझे शब्द ऐकून तो श्रेष्ठ ब्राह्मण—

अथ नो कुप्यसे देव वरं समनुयाचते

देवा, जर तुम्ही रागावणार नसाल, तर मी एक वर मागू इच्छितो.

न चाहं कांचनं गावो न च स्त्रीराज्यमेव च

मला ना सोनं हवं आहे, ना गायी, ना स्त्रिया, ना राज्यसुद्धा.

तथा स्वर्गसहस्राणामेकं चापि न रोचते 125.

आणि हजारो स्वर्गांपैकी एकही मला आवडत नाही.

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा समया तत्र भाषितः

मग त्याचे शब्द ऐकून, तिथे एक करार ठरवला गेला.

देवा अपि न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः

विष्णूच्या मायेमुळे देवतांनाही हे कळत नाही.

उवाच मधुरं वाक्यं मायया च प्रचोदितः

मायेच्या प्रेरणेने त्याने गोड शब्द बोलले.

तव देव प्रसादेन ममैवं दीयतां वरः

देवा, तुझ्या कृपेने हा वर मला मिळू दे.

गच्छ कुब्जाम्रके गङ्गास्नातो मायां तु गच्छसि कुब्जाम्रके देवि विप्रो मम मायाभिलाषुकः

कुब्जाम्र येथे जा, गंगेचे स्नान कर आणि तुला माया प्राप्त होईल; देवी, कुब्जाम्र येथे त्या ब्राह्मणाने माझ्या मायेला इच्छा धरली होती.

स्थापयित्वा यथान्यायं तीर्थमाराधयद्यथा

त्याने योग्य रीतीने तीर्थस्थळाची स्थापना केली आणि योग्य प्रकारे पूजा केली.