वराहपुराणम्

ज्ञातुमिच्छामि मायार्थं रहस्यं परमुत्तमम्

ही माया म्हणजे काय, हे गुप्त आणि श्रेष्ठ रहस्य मला जाणून घ्यायचे आहे.

प्रत्युवाच तदा वाक्यं प्रहस्य तु वसुन्धराम्

तेव्हा तो हसत वसुंधरेला असे बोलला.

वृथा क्लेशं किमर्थं त्वं प्राप्स्यते यद्विलोकनात्

जे तुला पाहायला मिळेल, त्यासाठी उगाचच कष्ट का करतेस?

मम मायां विशालाक्षि किं पुनस्त्वं वसुन्धरे

विशाल डोळ्यांची वसुंधरे, माझ्या मायेबद्दल मी तुला अजून काय सांगू?

देशो निर्जलतां याति एषा माया मम प्रिये। सोमो यत्क्षीयते पक्षे पक्षे वापि च वर्द्धते ।। 125.

कोणता प्रदेश कोरडा होतो—हेच माझी माया आहे, प्रिये; जसा चंद्र प्रत्येक पंधरवड्याला कमी-जास्त होतो.

अमायां न स दृश्येत मायेयं मम तत्त्वतः

अमावस्येला तो दिसत नाही; हेच खरेतर माझी माया आहे.

भवेच्च शीतलं ग्रीष्मे मायेयं मम तत्त्वतः

उन्हाळ्यात गारवा जाणवतो, हेच खरेतर माझी माया आहे.

उदेति पूर्वतः प्रातर्मायेयं मम सुन्दरि

सौंदर्यवान, सकाळी पूर्व दिशेला सूर्य उगवतो, हेच माझी माया आहे.

गर्भे च जायते जन्तुर्मायेयं मम सुन्दरि। जीवः प्रविश्य गर्भं तु सुखदुःखे च विन्दति

सुंदरी, गर्भात जीव जन्माला येतो, हेच माझी माया आहे; जीव गर्भात शिरून सुख-दुःख अनुभवतो.

जातश्च विस्मरेत्सर्वमेषा माया ममोत्तमा

जन्म झाल्यावर सर्व काही विसरतो—हीच माझी श्रेष्ठ माया आहे.

कर्मणा नीयतेऽन्यत्र मायैषा मम चोत्तमा

कर्मामुळे जीव दुसरीकडे जातो—हीही माझी श्रेष्ठ माया आहे.

अङ्गुल्यश्चरणौ चैव भुजौ शीर्षं कटिस्तथा

बोटे, पाय, हात, डोके आणि कंबर,

कर्णौ नेत्रे कपालौ च ललाटं जिह्वया सह

कान, डोळे, कवटी, कपाळ आणि जीभ,

तस्यैव जीर्यते भुक्तमग्निना पीतमेव च

त्याने खाल्लेले अन्न आणि प्यायलेले पाणी अग्निने पचवले जाते.

शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पंचम 125.

शब्द, स्पर्श, रूप, रस आणि पाचवा म्हणजे गंध.

सर्वर्तुषु निजाकारः स्थावरे जङ्गमे तथा

सर्व ऋतूंमध्ये, स्थावर आणि जंगम सृष्टींमध्ये त्यांची स्वतःची रूपं असतात.

आपो दिव्यास्तथा भौमा आपो येषु प्रतिष्ठिताः

स्वर्गातील आणि पृथ्वीवरील पाण्यात सर्व काही स्थिर असतं.

वृष्टौ बहूदकाः सर्वे पल्वलानि सरांसि च

पावसाळ्यात सर्व तलाव आणि सरोवरं पाण्याने भरून जातात.

हिमवच्छिखरान्मुक्ता नाम्ना मन्दाकिनी नदी

हिमालयाच्या शिखरांमधून मंदाकिनी नावाची नदी वाहते.

मेघा वहन्ति सलिलमुद्धृत्य लवणार्णवात्

मेघ समुद्रातील खारट पाणी उचलून दूर नेतात.

रोगार्ता जन्तवः केचिद्भक्षयन्ति महौषधम्

काही रोगग्रस्त जीव मोठ्या औषधी वनस्पती खातात.

औषधे दीयमानेऽपि जन्तुः पंचत्वमेति यत्

औषध दिलं तरी कधी कधी जीवाचा अंत होतो.

प्रथमं जायते गर्भः पश्चात्संजायते पुमान्

सुरुवातीला गर्भ तयार होतो, नंतर माणूस जन्माला येतो.

तत इन्द्रियनाशश्च एतन्मायाबलं मम

यानंतर इंद्रियांचा नाश होतो; हे माझ्या मायाबळामुळे घडतं.

पुनश्च पत्रादियुतमेतन्मायाबलं मम 125.

पुन्हा, पानं वगैरे असलेलं हेही माझं मायाबळ आहे.

तत्रामृतं विसृजामि मायायोगेन भूरिशः

तेथे मी मायेमुळे पुन्हा पुन्हा अमृत निर्माण करतो.

भूत्वा वेगेन गरुडो वहाम्यात्मानमात्मना

वेगाने गरुड होऊन, मी स्वतःला स्वतःच वाहून नेतो.

मायामेतामहं कृत्वा यक्ष्यामि त्रिदिवौकसः

ही माया निर्माण करून, मी स्वर्गवासीयांसाठी यज्ञ करतो.

मायामाङ्गिरसीं कृत्वा याजयामि दिवौकसः

आंगिरस माया धारण करून, मी देवांकडून यज्ञ करवून घेतो.