वराहपुराणम्

मतिमान्धृतिमान्भूत्वा गन्धपुष्पाणि दापयेत्

शहाणपण आणि धैर्य ठेवून, सुगंधी फुले अर्पण करावीत.

द्वादश्यां चैव यो दद्यात्त्रीन्मासांश्च समाहितः

आणि जो कोणी एकाग्रतेने द्वादशीच्या दिवशी, तीन महिने अर्पण करतो,

वैशाखस्य तु मासस्य वनमालां सुपुष्पिताम्

वैशाख महिन्यात, वनातली सुंदर फुलांची माळ अर्पण करावी.

वर्षाणि द्वादशैवेह तेन पूजा कृता भवेत्

यामुळे बारा वर्षांची पूजा झाल्यासारखी मानली जाते.

मासि मार्गशिरे भद्रे दद्यादुत्पलमिश्रितम्

मार्गशीर्ष महिन्यात, हे भाग्यवती, कमळांसह फुले अर्पण करावीत.

श्रुत्वेति वचनं तस्य प्रश्रयेण तु माधवि

ती शब्द ऐकून माधवीने नम्रपणे उत्तर दिले.

प्रभो द्वादश मासाश्च षष्ट्युत्तरशतत्रयम् 123.

प्रभो, बारा महिने आणि तीनशे बासष्ट दिवस आहेत.

द्वादशीं चापि देवेश प्रशंससि सदा मम

देवतांच्या अधिपती, माझ्यासाठी तुम्ही नेहमी द्वादशीचे स्तुती करता.

प्रहस्य तामुवाचेदं वचनं धर्मसंश्रितम्

तो हसून, तिच्याकडे धर्मयुक्त असे शब्द बोलला.

तिथीनां द्वादशी चापि सर्वयज्ञफलाधिका

सर्व तिथींमध्ये द्वादशी ही सर्व यज्ञांच्या फळांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.

तदेकं संप्रदायैव द्वादश्यामभिविन्दति

द्वादशीला एकच कर्म केल्याने सर्व यज्ञांचे फळ मिळते.

महानाधिहरो योगस्तेनैतत्प्रभवो धरे

हे पृथ्वी, हे मोठ्या अडचणी दूर करणारे आहे आणि याचा प्रभाव योगामुळे आहे.

गन्धपत्रं करे गृह्य इमं मन्त्रमुदीरयेत्

सुगंधी पान हातात घेऊन हा मंत्र म्हणावा.

गृहाण गन्धपत्राणि धर्ममेव प्रवर्द्धय

ही सुगंधी पाने स्वीकार आणि धर्म वाढू दे.

पुष्पाणां च प्रवक्ष्यामि यो गुणो यच्च वै फलम् ॐ नमो वासुदेवायेत्युक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत्

फुलांचे गुण आणि त्याचे फळ मी सांगतो; 'ॐ नमो वासुदेवाय' असे म्हणून मंत्र म्हणावा.

मन्त्रः – भगवन्नाज्ञापय सुमनांसीमानि अर्च्चयितुं मां सुमनसङ्कुरु गृह्णीष्व सुमनस्कं देव सुगन्धेन ते नमः

मंत्र: भगवंता, ही सुंदर फुले अर्पण करण्याची मला आज्ञा द्या; माझा मन शुभ करा; हे देव, हे सुगंधी फूल स्वीकारा; तुम्हाला नमस्कार.

प्राप्नोति ददमानस्तु मम कर्मपरायणः 123.

जो माझ्या सेवेला वाहून, असे अर्पण करतो, त्याला फळ मिळते.

दिव्यं वर्षसहस्रं वै मम लोकेषु तिष्ठति

तो माझ्या लोकांत दिव्य हजार वर्षे राहतो.

सुमनो गन्धसम्भूतं यत्त्वया पूर्वपृच्छितम्

फुलांचा सुगंध, ज्याबद्दल तू आधी विचारले होते—

इति श्रीवराहपुराणे सुमनोगन्धादिमाहात्म्यं नाम त्रयोविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'सुमनोगंधादी महात्म्य' नावाचा एकशे तेवीसवा अध्याय समाप्त.

अथ ऋतूपस्करम् फाल्गुनस्य तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम्

आता ऋतूपासना सांगतो: फाल्गुन महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील द्वादशीला—

श्वेतं पाण्डुरकं चैव सुगन्धं शोभनं बहु

पांढरी, फिकट, सुगंधी, सुंदर आणि भरपूर फुले वापरावी.

तत एवं विधिं कृत्वा सर्वं भागवतं शुचिः

असा विधी करून, भक्ताने शुद्ध राहून सर्व भगवंताची सेवा पूर्ण करावी.

तदाहरति कर्माणि विधिदृष्टेन कर्मणा

त्या वेळी तो विधीप्रमाणे कर्मे करतो.

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् नमोऽस्तु ते लोकनाथ प्रवीराय नमोऽस्तु ते

'नमो नारायण' असे म्हणून, हा मंत्र म्हणावा: 'तुला नमस्कार असो, लोकांचे नाथ, पराक्रमी, तुला नमस्कार असो.'

सपुष्पितस्येह वसन्तकाले वनस्पतेर्गर्न्धरसप्रयुक्ताः

वसंत ऋतूमध्ये, झाड फुलांनी बहरलेले असताना, त्याचा सुगंध वाऱ्यावरून पसरतो.

यश्चैतेन विधानेन कुर्यान्मासे तु फाल्गुने

जो कोणी या पद्धतीने फाल्गुन महिन्यात विधी करतो—

यत्तु पृच्छसि सुश्रोणि मासे वैशाख उत्तमे

सुंदर कटी असणारी, तू उत्तम वैशाख महिन्याबद्दल विचारलेस—

कृत्वा तु मम कर्माणि शुभानि तरुणानि च 124.

माझी शुभ आणि नवीन कर्मे करून,