तत्क्षेत्रस्य प्रभावेण श्वेतद्वीपमुपागताः
त्या क्षेत्राच्या प्रभावामुळे ते श्वेतद्वीपात पोहोचले.
मुक्त्वा तु मानुषं भावं श्वेतद्वीपमुपागतः
मानवी भाव सोडून ते श्वेतद्वीपात गेले.
( शुक्लाम्बरधरा दिव्यभूषणैश्च विभूषिताः
श्वेत वस्त्र परिधान करून, दिव्य दागिन्यांनी सजलेले होते.
स्त्रियोऽपि दिव्या यत्रत्या दिव्यभूषणभूषिताः
तेथील स्त्रियाही दिव्य असून, दिव्य दागिन्यांनी सजलेल्या आहेत.
मयि शुद्धं परं भावमारूढाः सत्यवर्च्चसः
त्यांनी माझ्यावर शुद्ध आणि सर्वोच्च भक्ती प्राप्त केली असून, सत्यवान आहेत.
यत्र मत्स्यश्च चिल्ली च सकामा ये समागताः
तेथे मत्स्य, चिल्ली आणि इच्छेने आलेले सर्वजण आहेत.
ते च विष्णुमयान्धर्मान्द्विजस्तांस्तान्त्समाचरेत्
द्विजांनी विष्णुमय धर्मांचे पालन करावे.
तेऽपि कुर्वन्ति कर्माणि मम भक्ता व्यवस्थिताः 122.
माझे भक्तही माझ्या भक्तीत स्थिर राहून कर्म करतात.
कुर्वन्तो मम कर्माणि भाव्यं पंचत्वमागताः
माझी कर्मे करत करत ते पंचमहाभूतात विलीन होतात.
मानुषं भावमुत्सृज्य मम लोकमुपागतः
मानवी भाव सोडून ते माझ्या लोकात आले आहेत.
) याश्च तत्र स्त्रियः काश्चित्सर्वाश्चोत्पलगन्धिनीः
तेथे असलेल्या सर्व स्त्रिया, काही त्यांच्यातील, सगळ्यांच्या अंगाला कमळाचा सुगंध दरवळत होता.
प्रसादान्मम सुश्रोणि श्वेतद्वीपमुपागताः
सुंदर नितंब असणाऱ्या, त्या माझ्या कृपेने श्वेतद्वीपावर पोहोचल्या आहेत.
कर्मणां परमं कर्म तपसां च महत्तपः
सर्व कर्मांमध्ये श्रेष्ठ असे कर्म, आणि सर्व तपांमध्ये मोठे असे तप,
धर्माणां च परो धर्मस्तवार्थं कीर्तितो मया
सर्व धर्मांमध्ये श्रेष्ठ असा धर्म मी तुझ्यासाठी सांगितला आहे.
अभक्ताय न तं दद्यादश्रद्धाय शठाय च
जो भक्त नाही, ज्याला श्रद्धा नाही किंवा जो कपटी आहे, त्याला हे सांगू नये.
पण्डिताय च दातव्यं यश्च शास्त्रविशारदः 122.
पण जो विद्वान आहे, आणि शास्त्रात पारंगत आहे, त्याला हे सांगावे.
सोऽपि मुच्येत पूतात्मा गर्भाद्योनिभवाद्भयात्
असा शुद्ध मनाचा माणूस गर्भात जन्म घेण्याच्या भीतीपासून मुक्त होतो.
य एतेन विधानेन गत्वा कोकामुखं महत्
जो या पद्धतीने मोठ्या कोकामुखाला जातो,
अथ सुमनोगन्धादिमाहात्म्यम् श्रुत्वा तु कोकामाहात्म्यं पृथिवी धर्मसंहितम्
यानंतर, सुमनोगंध आणि कोकामाचे माहात्म्य ऐकून, धर्माने परिपूर्ण झालेली पृथ्वी,
धरण्युवाच तिर्यग्योनिगतो वापि प्राप्तो यत्परमां गतिम्
धरिणी म्हणाली: प्राणीयोनीत जन्मलेला जरी असला, तरी जर तो परमगतीला पोहोचला,
तव देव प्रसादेन किंचिदिच्छामि वेदितुम्
देवा, तुझ्या कृपेने मला काहीतरी जाणून घ्यायचे आहे.
तपसा कर्मणा वापि पश्यन्ति त्वां हि माधव
तप किंवा कर्माने, लोक तुला पाहतात, हे माधव.
एवं पृष्टस्तदा देव्या माधव्या स तु माधवः
माधवी देवीने असे विचारल्यावर, माधवाने तेव्हा,
श्रीवराह उवाच कथयिष्यामि ते धर्मं गुह्यं संसारमोक्षणम्
श्रीवराह म्हणाले: मी तुला गुप्त धर्म सांगतो, जो संसारातून मुक्त करतो.
गते मेघागमे काले प्रसन्नशरदाशये
मेघ निघून गेल्यावर आणि स्वच्छ शरद ऋतू आल्यावर,
नातिशीतं न चात्युष्णे काले हंसविराविणि
ना फार थंड, ना फार उष्ण अशा काळात, जेव्हा हंसांचे आवाज ऐकू येतात,
कुमुदस्य च मासस्य भवेद्या द्वादशी शुभा
कुमुद या महिन्यातील शुभ द्वादशीच्या दिवशी,
यावल्लोकाश्च धार्यन्ते तावत्कालं वसुन्धरे 123.
जितके दिवस हे लोक टिकून आहेत, तितका काळ, हे वसुंधरे, तो काळ आहे.
कृत्वा ममैव कार्याणि द्वादश्यां तत्र माधवि
वसंत ऋतूमध्ये, त्या ठिकाणी द्वादशीच्या दिवशी माझी ठरवलेली कामे करून घ्यावीत.
मन्त्रः – ब्रह्मणा च रुद्रेण यः स्तूयमाना भवानृषिवन्दितो वन्दनीयश्च प्राप्ता द्वादशीयं ते प्रबुध्यस्व जागृष्व मेघा गताः पूर्णश्चन्द्रः शारदानि पुष्पाणि लोकनाथ तुभ्यमहं ददानीति धर्महेतोस्तव प्रीतये प्रबुद्धं जाग्रतं लोकनाथ त्वां भजमाना यज्ञेन यजन्ते सत्रेण सत्रिणो वेदैः पठन्ति भगवन्तः शुद्धाः प्रबुद्धा जाग्रतो लोकनाथ
मंत्र – ब्रह्मा आणि रुद्र ज्यांची स्तुती करतात, ऋषी ज्यांना वंदन करतात, असे वंदनीय प्रभु, आपण द्वादशीला पोहोचला आहात. आता जागे व्हा, उठून बसा; ढग निघून गेले आहेत, पूर्ण चंद्र उगवला आहे, शरद ऋतूतील फुले फुलली आहेत. हे लोकनाथ, मी ही फुले आपल्याला अर्पण करतो. धर्मासाठी आणि आपली कृपा मिळावी म्हणून मी जागा होतो, उठतो. हे लोकनाथ, जे लोक यज्ञ, विधी आणि वेदांनी शुद्ध, जागृत आणि सतर्क राहून आपली पूजा करतात, ते आपलीच उपासना करतात, हे लोकनाथ.