वराहपुराणम्

मुच्यतां मानुषं भावं तां जातिं स्मर पौर्विकीम् 122.

आपला मानवी स्वभाव सोड आणि आपली पूर्वजांची जात आठव.

मन्मातापितरौ गत्वा प्रसादय शुचिस्मिते

माझ्या आईवडिलांकडे जा, हसऱ्या मुखाची, आणि त्यांना प्रसन्न कर.

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य मानयित्वा यथार्हतः

त्यांची आज्ञा घेऊन आणि त्यांना योग्य तो मान देऊन,

स्वपूर्वजन्मवृत्तं तु देवानामपि दुलर्भम्

पूर्वजन्माची गोष्ट देवांनाही मिळणे कठीण असते.

ततः सा ह्यनवद्याङ्गी श्वश्रूश्वशुरयोः पुरः

मग ती सर्व अंगांनी निर्दोष स्त्री आपल्या सासू-सासऱ्यांसमोर गेली.

किंचिद्विज्ञप्तुकामास्मि तत्र वामवधीयताम्

माझं काही सांगायचं आहे, कृपया लक्ष देऊन ऐका.

पुण्ये कोकामुखे गन्तुमिच्छावस्तत्र वां गुरू

मला त्या पवित्र कोकामुख येथे जायचं आहे; त्यासाठी मला तुमचं मार्गदर्शन हवं आहे.

अद्य यावत्किमपि वां याचितं न मया क्वचित्

आजपर्यंत मी कधीच तुमच्याकडे काही मागितलं नाही.

शिरावेदेनया युक्तः सदा तव सुतो ह्ययम्

तुमचा मुलगा नेहमी डोक्याच्या वेदनेने त्रस्त असतो.

सुखानि सर्वविषयान्विसृज्य परिपीडितः

सर्व सुखं आणि आराम सोडून तो फारच वेदनेत आहे.

कदाचिन्नोक्तपूर्वं ते रहस्यं परमं महत् 122.

हे मोठं आणि गुपित मी याआधी कधीच तुला सांगितलं नव्हतं.

दम्पतिभ्यां हि मननं रोचतां सर्वथैव हि

पती-पत्नी दोघांनी मिळून याचा विचार करावा.

करेण स्वयमादाय वधूं पुत्रमुवाच ह

वधूचा हात धरून मुलगा बोलला.

हस्त्यश्वरथ यानानि स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः

हत्ती, घोडे, रथ, वाहने आणि अप्सरेसारख्या सुंदर स्त्रिया—

शरणं वित्तयो राज्यं त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्

संपत्ती, आश्रय आणि राज्य—हे सर्व तुझ्यावरच आधारलेलं आहे.

त्वयि प्रतिष्ठिताः प्राणाः सन्तानं च तदुत्तरम्

प्राण आणि संततीसुद्धा तुझ्यावरच टिकून आहेत.

पितुः पादौ गृहीत्वा च प्रोवाच विनयान्वितः

वडिलांचे पाय धरून तो नम्रपणे बोलला.

गन्तुमिच्छामि तत्राहं तूर्णं कोकामुखं महत्

मला त्या महान कोकामुख येथे लवकर जायचं आहे.

तदा राज्यं बलं कोशो ममैवैतन्न सशंयः ।। तत्रैव गमनान्मह्यं वेदना नाशमेष्यति

मग राज्य, सेना आणि कोष हे सर्व माझेच आहेत; तिथे गेल्यावर माझ्या वेदना नाहीशा होतील.

पुत्रोक्तमवधार्यैव शकानामधिपो नृपः

मुलाने सांगितलेले समजून घेतल्यावर शकांचा राजा—

वणिजश्चैव पौराश्च वैश्याश्चापि वराङ्गनाः 122.

व्यापारी, नगरातील लोक, वैश्य आणि श्रेष्ठ स्त्रिया—

अथ दीर्घेण कालेन प्राप्तः कोकामुखं त्विदम् ।। तत्र गत्वा वरारोहा भर्त्तारमिदमब्रवीत्

खूप दिवसांनी तो कोकामुख येथे पोहोचला; तिथे गेल्यावर त्या श्रेष्ठ स्त्रीने आपल्या पतीला सांगितले.

पूर्वपृष्टं मया यत्ते वक्ष्यामीति च मां प्रति

तू याआधी मला जे विचारलं होतंस, ते मी आता सांगतो.

निशम्येति प्रियाप्रोक्तं राजपुत्रो यशस्विनि

आपल्या प्रिय व्यक्तीने सांगितलेले हे शब्द ऐकून, तो तेजस्वी राजपुत्र—

रजनी सम्प्रवृत्तेयं सुखं स्वापो विधीयताम्

रात्र झाली आहे; आपण आता आरामात झोपूया.

प्रभातायां तु शर्वर्यां स्नातौ क्षौमविभूषितौ

सकाळ झाली, आंघोळ करून आपण दोघेही सुंदर वस्त्रे घालून सजलो—

व्याधेन निगृहीतोऽस्मि बडिशेन जलेचरः

शिकारीने मला पकडले, जणू काही मासा गळाला लागतो तसे.

तेन तस्य प्रहारेण जाता शिरसि वेदना 122.

त्याच्या त्या मारामुळे माझ्या डोक्यात वेदना झाली.

एतत्ते कथितं भद्रे पूर्वपृष्टं च यत्त्वया

हे सौम्ये, तू आधी विचारलेले सर्व मी तुला आता सांगितले आहे.