वराहपुराणम्

ये न हिंसन्ति भूतानि शुद्धात्मानो दयापराः

जे जीवांना त्रास देत नाहीत, ज्यांचे मन शुद्ध आहे आणि जे दयाळूपणात रमलेले आहेत—

मनसा न चलत्येव मम वल्लभतां व्रजेत्

त्यांचे मन कधीच डगमगत नाही; ते माझ्या प्रियत्वाला प्राप्त होतात.

वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ।। 122.

वसुंधरेने वराहरूपातील देवाला विचारले.

एवं मे परमं गुह्यं त्वद्भक्त्या वक्तुमर्हसि

तुझ्या भक्तीमुळे तू माझे हे परम रहस्य ऐकण्यास पात्र आहेस.

भद्रकर्णह्रदं चैव हित्वा कोकां प्रशंससि

भद्रकर्ण सरोवर सोडून तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

केदारं च ततो मुक्त्वा कि कोकां च प्रशंससि

केदार सोडून तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

दुर्गं महाबलं मुक्त्वा किं वै कोकां प्रशंससि

महाबळकट दुर्ग सोडूनही तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

एकलिङ्गं ततो मुक्त्वा किं वा कोकां प्रशंससि

एकलिंग सोडूनही तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् एवमेतन्महाभागे यन्मां त्वं भीरु भाषसे

वराहरूपातील भगवान वसुंधरेला म्हणाले, "हे महाभागे, तू मला जे विचारतेस, हे भीरू, ते खरे आहे."

कथयिष्यामि ते गुह्यं कोका येन विशिष्यते

मी तुला ते गुपित सांगतो, ज्यामुळे कोका वेगळी ठरते.

एते पाशुपताश्चैषां कोका भागवतस्य ह

हे सर्व पाशुपत विधी आहेत; कोका ही भगवंताची आहे.

कृतं कोकामुखे चैव मम क्षेत्रे हि सुन्दरि 122.

सुंदरी, माझ्या पवित्र क्षेत्रात, कोकाच्या प्रवेशद्वारी एक विधी केला गेला.

तत्राल्पेनाम्बुना युक्ते ह्रदे मत्स्यस्तु तिष्ठति तस्य हस्ताच्च बलवान्मत्स्यस्तूर्णं विनिर्गतः

तेथे थोड्या पाण्याच्या तळ्यात एक मासा होता; त्याच्या तोंडातून एक बलवान मासा पटकन बाहेर आला.

निपत्य तं गृहीत्वैव प्रोड्डीनस्त्वरयान्वितः

तो खाली पडून, त्याला पकडून, घाईने उडी मारून निघून गेला.

तत्क्षेत्रस्य प्रभावेण राजपुत्रोऽभवत्प्रभुः

त्या क्षेत्राच्या प्रभावामुळे तो राजपुत्र प्रभू झाला.

अथ कालेन तस्यैव मृगव्याधस्य चाङ्गना

नंतर काही काळाने त्या शिकाऱ्याची पत्नी—

एका चिल्ली मांसलुब्धा तद्धस्तान्मांसगर्द्धिनी

एक चिल्ली, मांसाची हाव असलेली, त्याच्या हातातील मांसासाठी लालायित—

मृगव्याधा बलान्मांसं हर्तुकामां तु चिल्लिकाम्

शिकारीने जोराने त्या मांसाची इच्छा असलेल्या चिल्लीला पकडायचा प्रयत्न केला.

आकाशात्पातिता भद्रे कोकायां मम सन्निधौ

सज्जन स्त्री, ती आकाशातून कोकात, माझ्या उपस्थितीत, पडली.

सा व्यवर्द्धत कन्या तु वयोरूपगुणान्विता

ती कन्या म्हणून वाढली, तारुण्य, सौंदर्य आणि गुणांनी युक्त.

रूपवान्गुणवाञ्छूरो युद्धकार्यार्थनिश्चितः

तो देखणा, गुणी, शूर आणि युद्धासाठी निर्धाराने उभा राहणारा होता.

रूपवान्गुणवाञ्छूरो युदकार्यार्थनिष्ठितः 122.

तो देखणा, गुणी, शूर आणि युद्धाच्या हेतूसाठी ठाम होता.

अथ केनचित्कालेन शक आनन्दपूरके

मग काही काळानंतर, आनंदाने भरलेल्या काळात—

तथा तु तौ समासाद्य परस्परमथ क्रमात्

अशा रीतीने, त्या दोघांची योग्य वेळी भेट झाली.

स वै तथा समं नित्यं सा च तेन समं शुभा

तो नेहमी तिच्यासोबत राहिला, आणि ती शुभ्र स्त्री त्याच्यासोबत होती.

गच्छत्येवं बहुतरे काले चैवाप्यनिंदिता

अशा प्रकारे, बरीच वर्षे गेली, तरी ती निष्कलंक राहिली.

भजमाना विनीता च सौहृदाच्च विशेषतः

ती भक्त, नम्र आणि विशेषतः प्रेमळ होती.

राजपुत्रस्तस्तोऽप्यत्र शकानां नंदवर्द्धनः

तेथे शाक लोकांचा कीर्ती वाढवणारा राजपुत्रही उभा होता.

ये केचिद्भिषजस्तत्र गदेषु कुशलाः शुभे

तेथे उपस्थित असलेले सर्व रोगांवर उपचार करण्यात कुशल वैद्यही होते.