वराहपुराणम्

कुबेरेणान्यथा दृष्टः शाण्डिल्येनापि चान्यथा

कुबेराने वेगळा पाहिला, आणि शांडिल्यानेही वेगळा.

पितृभिश्चान्यथा दृष्टो ह्यन्यथापि स्वयम्भुवा

पितरांनीही धर्म वेगळा पाहिला, आणि स्वयंभुवानेही वेगळा.

स्वकं पालयते धर्मं स्वमतेनैव भाषितम् 121.

प्रत्येकजण आपला धर्म स्वतःच्या समजुतीनुसार जपतो.

न निन्देद्धर्मकार्याणि आत्मधर्मपथे स्थितः

जो स्वतःच्या धर्ममार्गावर ठाम असतो, त्याने दुसऱ्यांच्या धर्मकृत्यांची निंदा करू नये.

वियोनिं स न गच्छेत मम लोकाय गच्छति

तो पुन्हा गर्भात जात नाही, माझ्या लोकांत येतो.

तरन्ति पुरुषा येन गर्भसंसारसागरम्

या मार्गाने पुरुष जन्ममरणाच्या संसारसागरातून पार होतात.

आत्मोपकारका नित्यं देवातिथिगुरुप्रियाः

जे नेहमी स्वतःला उपकारक असतात, देव, अतिथी आणि गुरू यांना प्रिय असतात—

मनसा ब्राह्मणीं चैव यो गच्छेन्न कदाचन

जो कधीच मनानेसुद्धा ब्राह्मण स्त्रीकडे जात नाही—

सर्वेषां चैव पुत्राणां न विशेषं करोति यः

आणि सर्व पुत्रांमध्ये कोणताही भेद करत नाही—

यः स्पृशेत्कपिलां भक्त्या कुमारीं न च दूषयेत्

जो भक्तीने कपिला गायीला स्पर्श करतो आणि कुमारिकेचा अपमान करत नाही—

जलेन मेहयेद्यस्तु गुरुभक्तो न जल्पकः

जो पाणी अर्पण करतो, गुरूभक्त असतो आणि वायफळ बोलत नाही—

स च गर्भं न गच्छेत मम लोकं स गच्छति

तो पुन्हा गर्भात जात नाही; तो माझ्या लोकांत पोहोचतो.

इति श्रीवराहपुराणे जन्माभावो नामैकविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'जन्माचा अभाव' नावाचा एकशे एकवीसवा अध्याय संपला.

अथ कोकामुखमाहात्म्यम् गुह्यानां परमं गुह्यं तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आता कोकामुखाचे माहात्म्य सांगतो, हे वसुंधरे, सर्व गुप्तांमध्ये हे अत्यंत गुप्त आहे, ते ऐक.

अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां मैथुनं यो न गच्छति

जो माणूस अष्टमी किंवा चतुर्दशीला मैथुन करत नाही—

बाल्ये वयस्यपि च यो मम नित्यमनुव्रतः

जो लहानपणी किंवा तारुण्यातही नेहमी माझ्या भक्तीत राहतो—

आयासे जीवति न यः प्रविभागी गुणान्वितः

जो कितीही कष्टात जगला तरी वाटणी करत नाही आणि गुणांनी युक्त असतो—

विकर्म नाभिकुर्वीत कौमारव्रतसंस्थितः

जो आपल्या तारुण्याच्या व्रतात खंबीर राहून चुकीची कृत्ये करत नाही—

मत्या च निःस्पृहोऽत्यन्तं परार्थेष्वस्पृहः सदा इमं गुह्यं वरारोहे देवैरपि दुरासदम्

आणि जो मनाने पूर्णपणे निराश आहे, दुसऱ्याच्या वस्तूंमध्ये कधीच आसक्त होत नाही, हे सुंदर अंगवाली, हे रहस्य देवांनाही सहज मिळत नाही.

तच्छृणुष्वानवद्याङ्गि कथ्यमानं मयाऽनघे

हे निष्पाप अंगवाली, मी सांगतोय ते तू नीट ऐक, हे पापरहिते.

ये न हिंसन्ति भूतानि शुद्धात्मानो दयापराः

जे जीवांना त्रास देत नाहीत, ज्यांचे मन शुद्ध आहे आणि जे दयाळूपणात रमलेले आहेत—

मनसा न चलत्येव मम वल्लभतां व्रजेत्

त्यांचे मन कधीच डगमगत नाही; ते माझ्या प्रियत्वाला प्राप्त होतात.

वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ।। 122.

वसुंधरेने वराहरूपातील देवाला विचारले.

एवं मे परमं गुह्यं त्वद्भक्त्या वक्तुमर्हसि

तुझ्या भक्तीमुळे तू माझे हे परम रहस्य ऐकण्यास पात्र आहेस.

भद्रकर्णह्रदं चैव हित्वा कोकां प्रशंससि

भद्रकर्ण सरोवर सोडून तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

केदारं च ततो मुक्त्वा कि कोकां च प्रशंससि

केदार सोडून तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

दुर्गं महाबलं मुक्त्वा किं वै कोकां प्रशंससि

महाबळकट दुर्ग सोडूनही तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

एकलिङ्गं ततो मुक्त्वा किं वा कोकां प्रशंससि

एकलिंग सोडूनही तू कोकामुखाचेच कौतुक का करतोस?

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् एवमेतन्महाभागे यन्मां त्वं भीरु भाषसे

वराहरूपातील भगवान वसुंधरेला म्हणाले, "हे महाभागे, तू मला जे विचारतेस, हे भीरू, ते खरे आहे."