वराहपुराणम्

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम कर्मानुसारकः

जो माझ्या सांगितलेल्या कृतीनुसार श्रेष्ठ सिद्धी मिळवू इच्छितो,

तत आमलकं चैव वसुगन्धार्णमुत्तमम्

त्याने नंतर आवळा आणि उत्तम सुवासिक माती घ्यावी.

जलकुम्भं ततो गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्

मग पाण्याचा कलश घेऊन हा मंत्र म्हणावा.

तव व्यक्तस्वरूपेण स्नानं गृह्णीष्व मेऽनघ

तुझ्या प्रकट स्वरूपाने माझ्याकडून हे स्नान स्वीकार, हे निष्पाप.

अथ सौवर्णकुम्भेन रजतस्य घटेन वा

मग सुवर्णाच्या किंवा चांदीच्या कलशाने,

ताम्रकुम्भमयेनैव कुर्यात्स्नपनमुत्तमम्

किंवा तांब्याच्या कलशाने उत्तम स्नान करावे.

पश्चाद्गन्धः प्रदातव्यः प्रकृष्टो मन्त्रसंयुतः

नंतर सुवासिक द्रव्य मंत्रासहित अर्पण करावे.

उत्पन्नाः सर्वलोकेषु त्वया सत्येषु योजिताः

सर्व लोकांत जन्मलेले, तू सत्यांशी एकरूप झाला आहेस.

मम भक्त्या सुसन्तुष्टः प्रतिगृह्णीष्व माधव

माझ्या भक्तीने संतुष्ट होऊन, हे माधव, स्वीकार.

कर्मण्यान्यपि माल्यानि ततो मह्यं प्रदापयेत् 118.

मग इतर हारही मला विधिपूर्वक अर्पण करावेत.

ततः पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

मग फुलांची अंजली देऊन हा मंत्र म्हणावा.

मम संसारमोक्षाय गृह्ण गृह्ण ममाच्युत

माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हे अच्युत, हे माझ्याकडून स्वीकारा, स्वीकारा.

पश्चाद्धूपं च मे दद्यात्सुगन्धद्रव्यसम्मितम्

यानंतर, सुगंधी द्रव्यांनी बनवलेला धूप मला अर्पण करावा.

उभयेषु कुलेष्वात्मा धूपमंत्रमुदीरयेत्

दोन्ही कुलांमध्ये, एकाग्रतेने धूपाचा मंत्र म्हणावा.

मम संसारमोक्षाय धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम्

माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हा धूप स्वीकारला जावा.

सांख्यानां शान्तियोगेन धूपं गृह्ण नमोऽस्तु ते

सांख्यांनी मिळवलेल्या शांततेसह, हा धूप स्वीकारा; तुला नमस्कार.

एवमभ्यर्च्चनं कृत्वा माल्यगन्धानुलेपनैः

अशा प्रकारे हार, सुगंध आणि उटणे याने पूजा करून,

एवं चैव समादाय कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

अशा प्रकारे अर्पण घेऊन, हात जोडून ते डोक्यावर ठेवावे.

प्रीयतां भगवान्पुरुषोत्तमः श्रीनिवासः श्रीमानानन्दरूपः क्षौमं वस्त्रं पीतरूपं मनोज्ञं देवांगे स्वे गात्रप्रच्छादनाय

भगवान पुरुषोत्तम, श्रीनिवास, श्रीमंत आणि आनंदस्वरूप, हे प्रसन्न व्हावेत; देवाच्या अंगावर घालण्यासाठी मनोहर पिवळ्या रंगाचा उत्तम रेशमी वस्त्र अर्पण केले आहे.

वस्त्रैर्विभूषणं कृत्वा मम गात्रानुसारि यत् 118.

माझ्या अंगाला अनुरूप वस्त्रांनी अलंकृत करून,

गृहीत्वा प्रणवाद्येन धर्मपुण्येन संवृतः

ते घेतल्यावर, ॐकाराच्या ध्वनीसह आणि धर्मपुण्याने वेढलेले,

इदं परायणं परस्परप्रीतिकरं प्राणरक्षणं प्राणिनां स्विष्टं तदनुकल्पं सत्यमुपयुक्तमात्मने तद्देव गृहाण

हेच श्रेष्ठ अर्पण आहे, परस्पर आनंद देणारे, प्राण्यांचे जीवन राखणारे, योग्य, उपयुक्त, सत्य आणि स्वतःसाठी हितकारक; हे देव, हे स्वीकारा.

एवं तु प्रापणं कृत्वा मम मार्गानुसारकः

अशा प्रकारे अर्पण करून, माझ्या मार्गाचा अनुसरण करणारा,

शुचिः स्तुवति देवानामेतदेव परायणम्

शुद्ध मनुष्य देवांची स्तुती करतो; हेच श्रेष्ठ अर्पण आहे.

एवं तु भोजनं दत्त्वा व्यपनीय तु प्रापणम्

अशा प्रकारे भोजन दिल्यावर, अर्पण बाजूला ठेवावे.

मन्त्रः - अलङ्कारं सर्वतो देवानां द्रव्यानुक्तौ सर्वसौगन्धिकादिभिः गृह्य ताम्बूलं लोकनाथ विशिष्टमस्माकं च भवनं तव प्रतिमा च ह

मंत्रः - देवांना सर्व प्रकारे अलंकार, सर्व सुगंधी द्रव्यांनी; तांबूल घेऊन, हे लोकनाथ, आमचे घर आणि तुझी मूर्ती विशेषतः सुशोभित होवो.

अलङ्कारं मुखे श्रेष्ठं तव प्रीत्या मया कृतम्

तुझ्या आनंदासाठी, मी तोंडासाठी उत्तम अलंकार केला आहे.

एतेनैवोपचारेण मद्भक्तः कर्म कारयेत्

याच उपचारेने माझा भक्त विधी करावा.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे देवोपचारविधिर्नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणात, भगवंताच्या शास्त्रात, 'देवोपचारविधी' नावाचा एकशे अठरावा अध्याय येथे संपला.