वराहपुराणम्

मया प्रोक्तः क्षमस्वेति तुभ्यं चैव नमो नमः

'मी जे काही बोललो, ते क्षमा कर; आणि तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.'

दक्षिणाङ्गं ततोऽभ्यज्याद्वाममङ्गं ततोऽनु च

मग उजवे अंग अभिषेक करावे, त्यानंतर डावे अंग अभिषेक करावे.

पश्चालिम्पेत्ततो भूमिं गोमयेन दृढव्रतः

मग, दृढनिश्चयाने, पश्चिमेकडील भूमी गोमयाने लिपावी.

यानि पुण्यान्यवाप्नोति तानि मे गदतः शृणु

या कृतींमुळे जे पुण्य मिळते, ते मी तुला सांगतो, ऐक.

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

जितकी हजारो वर्षे आहेत, तितकी काळ स्वर्गात मान मिळतो.

एकैककणसंख्यातः स्वर्गलोके महीयते

प्रत्येक कण मोजला जाईल, तितक्या वेळा स्वर्गात गौरव मिळतो.

तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके प्रतिष्ठति

जितकी हजारो वर्षे आहेत, तितका काळ माझ्या लोकांत प्रतिष्ठित राहतो.

येन शुध्यन्ति चाङ्गानि मम प्रीतिश्च जायते

ज्यामुळे अंग शुद्ध होते आणि मला आनंद मिळतो.

मधूकमश्वपर्णं वा रोहिणं चैव कर्कटम्

मधूक, अश्वपर्ण, रोहिणी आणि कर्कट हे —

करेण तस्य चूर्णेन पिष्टचूर्णेन वा पुनः 118.

ह्या सर्वांचे चूर्ण किंवा बारीक केलेले चूर्ण हातात घेऊन.

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम कर्मानुसारकः

जो माझ्या सांगितलेल्या कृतीनुसार श्रेष्ठ सिद्धी मिळवू इच्छितो,

तत आमलकं चैव वसुगन्धार्णमुत्तमम्

त्याने नंतर आवळा आणि उत्तम सुवासिक माती घ्यावी.

जलकुम्भं ततो गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्

मग पाण्याचा कलश घेऊन हा मंत्र म्हणावा.

तव व्यक्तस्वरूपेण स्नानं गृह्णीष्व मेऽनघ

तुझ्या प्रकट स्वरूपाने माझ्याकडून हे स्नान स्वीकार, हे निष्पाप.

अथ सौवर्णकुम्भेन रजतस्य घटेन वा

मग सुवर्णाच्या किंवा चांदीच्या कलशाने,

ताम्रकुम्भमयेनैव कुर्यात्स्नपनमुत्तमम्

किंवा तांब्याच्या कलशाने उत्तम स्नान करावे.

पश्चाद्गन्धः प्रदातव्यः प्रकृष्टो मन्त्रसंयुतः

नंतर सुवासिक द्रव्य मंत्रासहित अर्पण करावे.

उत्पन्नाः सर्वलोकेषु त्वया सत्येषु योजिताः

सर्व लोकांत जन्मलेले, तू सत्यांशी एकरूप झाला आहेस.

मम भक्त्या सुसन्तुष्टः प्रतिगृह्णीष्व माधव

माझ्या भक्तीने संतुष्ट होऊन, हे माधव, स्वीकार.

कर्मण्यान्यपि माल्यानि ततो मह्यं प्रदापयेत् 118.

मग इतर हारही मला विधिपूर्वक अर्पण करावेत.

ततः पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

मग फुलांची अंजली देऊन हा मंत्र म्हणावा.

मम संसारमोक्षाय गृह्ण गृह्ण ममाच्युत

माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हे अच्युत, हे माझ्याकडून स्वीकारा, स्वीकारा.

पश्चाद्धूपं च मे दद्यात्सुगन्धद्रव्यसम्मितम्

यानंतर, सुगंधी द्रव्यांनी बनवलेला धूप मला अर्पण करावा.

उभयेषु कुलेष्वात्मा धूपमंत्रमुदीरयेत्

दोन्ही कुलांमध्ये, एकाग्रतेने धूपाचा मंत्र म्हणावा.

मम संसारमोक्षाय धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम्

माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हा धूप स्वीकारला जावा.

सांख्यानां शान्तियोगेन धूपं गृह्ण नमोऽस्तु ते

सांख्यांनी मिळवलेल्या शांततेसह, हा धूप स्वीकारा; तुला नमस्कार.

एवमभ्यर्च्चनं कृत्वा माल्यगन्धानुलेपनैः

अशा प्रकारे हार, सुगंध आणि उटणे याने पूजा करून,

एवं चैव समादाय कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

अशा प्रकारे अर्पण घेऊन, हात जोडून ते डोक्यावर ठेवावे.

प्रीयतां भगवान्पुरुषोत्तमः श्रीनिवासः श्रीमानानन्दरूपः क्षौमं वस्त्रं पीतरूपं मनोज्ञं देवांगे स्वे गात्रप्रच्छादनाय

भगवान पुरुषोत्तम, श्रीनिवास, श्रीमंत आणि आनंदस्वरूप, हे प्रसन्न व्हावेत; देवाच्या अंगावर घालण्यासाठी मनोहर पिवळ्या रंगाचा उत्तम रेशमी वस्त्र अर्पण केले आहे.