वराहपुराणम्

यस्तु जीवति संतुष्टः स सुखायोपपद्यते

जो समाधानाने जगतो, तो खऱ्या अर्थाने सुखासाठी जन्मतो.

या तोषयति भर्त्तारं ततः सौख्यतरं नु किम् 116.

ज्या स्त्रीने आपल्या पतीला आनंदी केलं, त्याहून मोठं सुख दुसरं कोणतं असू शकतं?

निगृहीतेन्द्रियः पंच ततः सौख्यतरं नु किम्

जो पाचही इंद्रियांना वश ठेवतो, त्याहून मोठं सुख कोणाला मिळू शकतं?

यस्येदं विदितं सर्वं ततः सौख्यतरं नु किम्

ज्याला हे सर्व ज्ञान प्राप्त झालं, त्याहून जास्त सुख कोणाला मिळू शकतं?

यस्तु प्राणान्प्रमुच्येत ततः सौख्यतरं नु किम्

जो प्राण सोडतो, त्याहून मोठं सुख दुसरं कोणतं असू शकतं?

देवतेव सदा पश्येत्ततः सौख्यतरं नु किम्

जो नेहमी देवांसारखं पाहतो, त्याहून मोठं सुख दुसरं कोणतं असू शकतं?

अनन्यमानसो भूत्वा ततः सौख्यतरं नु किम्

जो एकचित्त होतो, त्याहून मोठं सुख दुसरं कोणतं असू शकतं?

तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति सर्वलोकहितार्थाय यन्मां त्वं परिपृच्छसि

त्याच्यासाठी मी कधीच नाहीसा होत नाही आणि तोही माझ्यासाठी नाहीसा होत नाही. सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी तू माझ्या कडून हे विचारतेस.

इति श्रीवराहपुराणे सुखदुःखनिरूपणं नाम षोडशाधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'सुखदुःखनिरूपण' नावाचा शंभर सोळावा अध्याय संपला.

अथ द्वात्रिंशदपराधाः शृणु भद्रे महाश्चर्यमाहारविधिनिश्चयम्

आता दोनतीस अपराध ऐक, शुभे, आणि अन्नविधीचे अद्भुत नियम समजून घे.

भुञ्जानो याति चाश्नाति मम योगाय माधवि

माधवी, जो खातो, तो माझ्या योगासाठीच खातो.

आहारं चैव धर्मज्ञ उपभुञ्जीत नित्यशः

धर्म जाणणाऱ्याने नेहमी अन्नाचा आस्वाद घ्यावा.

अकर्मण्यानि वक्ष्यामि येन भोज्यंति मां प्रति

जेव्हा लोक माझ्या विरोधात अयोग्य कृत्ये करतात, तेव्हा मी ती सांगतो.

प्रथमं चापराधान्नं न रोचेत मम प्रिये

माझ्या प्रियेला सांगतो, नियमभंग करून मिळवलेले अन्न मला आवडत नाही.

द्वितीयस्त्वपराधोऽयं धर्मविघ्नाय वै भवेत्

दुसरा अपराध हा धर्माच्या मार्गात अडथळा ठरतो.

तृतीयमपराधं तु कल्पयामि वसुंधरे

वसुंधरे, आता मी तिसरा अपराध सांगतो.

चतुर्थमपराधं तु दृष्टं नैव क्षपाम्यहम्

चौथा अपराध दिसला तर मी तो माफ करत नाही.

पंचमं चापराधं च न क्षमामि वसुंधरे

वसुंधरे, पाचवा अपराधही मी माफ करत नाही.

षष्ठं तं चापराधं वै न क्षमामि वसुंधरे 117.

वसुंधरे, सहावा अपराधही मी माफ करत नाही.

सप्तमं चापराधं तु कल्पयामि वसुंधरे

वसुंधरे, आता मी सातवा अपराध सांगतो.

अष्टमं चापराधं च कल्पयामि वसुन्धरे

वसुंधरे, आता मी आठवा अपराध सांगतो.

नवमं चापराधं तं न रोचामि वसुन्धरे

वसुंधरे, नववा अपराध मला मान्य नाही.

दशमश्चापराधोऽयं मम चाप्रियकारकः

दहावा अपराध मला अजिबात आवडत नाही.

एकादशापराधं तु कल्पयामि वसुंधरे

वसुंधरे, आता मी अकरावा अपराध सांगतो.

द्वादशं चापराधं तं कल्पयामि वसुंधरे

वसुंधरे, आता मी बारावा अपराध सांगतो.

त्रयोदशं चापराधं कल्पयामि वसुन्धरे

वसुंधरे, आता मी तेरावा अपराध सांगतो.

चतुर्द्दशापराधं तु कल्पयामि वसुन्धरे

वसुंधरे, आता मी चौदावा अपराध सांगतो.

अपराधं पंचदशं कल्पयामि वसुंधरे

वसुंधरे, आता मी पंधरावा अपराध सांगतो.

षोडशं त्वपराधानां कल्पयामि वरानने 117.

सुंदर मुख असलेल्या, आता मी सोळावा अपराध सांगतो.