वराहपुराणम्

नाहं दानसहस्रेण नाहं यज्ञशतैरपि

मी हजार दानांनी किंवा शंभर यज्ञांनी मिळत नाही.

एकचित्तं समाधाय यो मां जानाति माधवि

पण ज्याचं मन एकाग्र करून, माधवी, तो मला ओळखतो—

यच्च पृच्छसि मां भद्रे कर्म स्वर्गसुखावहम्

आणि जे तू मला विचारतेस, भद्रे, ते स्वर्गसुख देणारं कर्म आहे.

ये नमस्यति मां नित्यं पुरुषा बहुचेतसः

जे पुरुष नेहमी मला नमस्कार करतात, जरी त्यांची मनं अनेक असली,

यस्य चित्तं न नश्येत मम भक्तिव्यवस्थितम्

ज्याचं मन माझ्या भक्तीत स्थिर राहतं आणि कधीच ढळत नाही—

ते मामेव प्रपश्यन्ति मयि भक्तिपरायणाः

माझ्या भक्तीत पूर्णपणे लीन झालेले असे लोक फक्त मलाच खऱ्या अर्थाने पाहतात.

इच्छयाऽपि भवेद्भद्रे स्वर्गे वसति सुन्दरि

फक्त इच्छा असूनसुद्धा, सुंदरि, स्वर्गात वास मिळतो.

यानि कर्माणि कुर्वन्तु मां प्रपश्यन्ति माधवि 115.

माधवी, ते कोणतीही कर्मे करत असले तरी, त्यांना त्यात मीच दिसतो.

द्वादश्यामुपवासं तु ये च कुर्वन्ति ते नराः

जे पुरुष द्वादशीला उपवास करतात—

कृत्वा चैवोपवासं प्रगृह्य चैव जलाञ्जलिम्

उपवास करून, पाण्याचा अंजली घेतात,

यावन्तो बिन्दवः किंचित्पतन्त्येवाञ्जलेर्जलात्

त्या अंजलीतून जितके पाण्याचे थेंब पडतात—

अथ चैव तु द्वादश्यां पुरुषा धर्मवादकाः

मग द्वादशीच्या दिवशी, जे पुरुष धर्माला वाहिलेले असतात,

पाण्डुरैश्चैव पुष्पैश्च मृष्टैर्धूपैस्तु धूपयेत्

ते फिकट रंगाची, स्वच्छ फुलं आणि सुगंधी धूप अर्पण करावी.

दत्त्वा शिरसि पुष्पाणि इमं मन्त्रमुदीरयेत्

फुलं डोक्यावर ठेवून, हा मंत्र म्हणावा.

सुमान्यः सुमना गृह्य प्रीयतां भगवान्हरिः

हे भगवंत हरी, हे सुंदर फुलं आणि माझं निर्मळ मन आनंदाने स्वीकारावं.

नमोऽस्तु विष्णवे व्यक्ताव्यक्तगन्धिगन्धान्सुगन्धान्वा गृह्ण गृह्ण नमो भगवते विष्णवे श्रुत्वा प्रत्यागतमाधारसवनं पतये भवं प्रविष्टं मे धूप धूपनं गृह्णातु मे भगवानच्युतः

श्रीविष्णूला नमस्कार! प्रकट आणि अप्रकट, सर्व सुगंधी वास स्वीकारा. श्रीविष्णूला नमस्कार! ऐकून, परत येऊन, सोमरसाच्या स्वामी, तू माझ्या अंतःकरणात प्रवेश कर. हे भगवंत अच्युत, माझं धूप अर्पण स्वीकारावं.

श्रुत्वा चैवं च शास्त्राणि यो मामेव तु कारयेत्

जो कोणी ही शास्त्रं ऐकून, माझ्यासाठी ती आचरणात आणतो,

एतत्ते कथितं देवि श्रेष्ठं चैव मम प्रियम् 115.

हे देवी, हे मी तुला सांगितलं — माझं सर्वात प्रिय आणि उत्तम उपदेश.

श्यामाकं स्वस्तिकं चैव गोधूमं मुद्गकं तथा

श्यामाक, स्वस्तिक, गहू आणि मुग,

एतानि यस्तु भुञ्जीत मम कर्मपरायणः

जो माझ्या कर्माला वाहून, ही अन्नं ग्रहण करतो,

ब्राह्मणस्य तु वक्ष्यामि शृणु कर्म वसुन्धरे

हे वसुंधरे, आता मी तुला ब्राह्मणाचं कर्तव्य सांगतो, ऐक.

षट्कर्मनिरतो भूत्वा अहङ्कारविवर्ज्जितः

सहा कर्तव्यांत रमणारा, अहंकार टाळणारा,

मम कर्मसमायुक्तः पैशुन्येन विवर्जितः

माझ्या सांगितलेल्या कर्मात राहणारा, निंदा टाळणारा,

एतद्वै ब्रह्मणः कर्म एकचित्तो जितेन्द्रियः

हेच ब्राह्मणाचं कर्तव्य आहे — एकाग्र मनाचा आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा.

क्षत्रियाणां प्रवक्ष्यामि मम कर्मसु तिष्ठताम्

आता मी माझ्या आज्ञेत राहणाऱ्या क्षत्रियांना कर्तव्य सांगतो.

दानशूरश्च कर्मज्ञो यज्ञेषु कुशलः शुचिः

दानशील, शूर, कर्म जाणणारा, यज्ञात कुशल आणि शुद्ध,

अल्पभाषी गुणज्ञश्च नित्यं भागवतप्रियः

थोडं बोलणारा, गुण ओळखणारा आणि नेहमी भागवत भक्त,

अभ्युत्थानादिकुशलः पैशुन्येन विवर्जितः 115.

संकल्प आणि इतर कामात कुशल, निंदा टाळणारा,

भजते मम यो नित्यं मम लोकाय गच्छति

जो नेहमी माझी भक्ती करतो, तो माझ्या लोकात येतो.