वराहपुराणम्

सग्रहा ये च नक्षत्रा कला कालमुहूर्त्तकाः

ग्रहांसह, त्या तारे, आणि काळाच्या विभागांसह— कला, काळ, मुहूर्त—

मासः पक्षमहोरात्रमृतुः संवत्सराण्यपि

महिना, पक्ष, दिवस-रात्र, ऋतू आणि वर्षे सुद्धा,

कला काष्ठापि षण्मासाः षड्रसाश्चापि संयमः

कला, काष्ठा, सहा महिने, सहा ऋतू— हे सर्व तुझ्या अधीन आहेत.

त्वं मेरुर्मन्दरो विन्ध्यो मलयो दर्दुरो भवान्

तूच मेरू, मंदार, विंध्य, मलय आणि दार्दुर पर्वत आहेस.

धनुषां च पिनाकोऽसि सांख्ययोगोऽसि चोत्तमः 113.

धनुष्यांमध्ये तूच पिनाक आहेस; तूच श्रेष्ठ सांख्य आणि योग आहेस.

संक्षिप्तश्चैव विस्तारो गोप्ता यज्ञश्च शश्वतः

तूच संकुचन आणि विस्तार, तूच रक्षण करणारा, आणि शाश्वत यज्ञ आहेस.

वेदानां सामवेदोऽसि साङ्गोपाङ्गो महाव्रतः

वेदांमध्ये तूच सामवेद आहेस, सर्व अंग-उपांगांसह आणि महान व्रत आहेस.

अमृतं सृजसे विष्णो येन लोकानधारयत्

हे विष्णू, तूच ते अमृत निर्माण करतोस, ज्यामुळे तू सर्व लोकांना धरून ठेवतोस.

धेयाधेयं जगत्सर्वं यच्च किंचित् प्रवर्त्तते

हे सर्व जग, ध्यान करावं असं आणि न करावं असं, आणि जे काही चालतं—

आदित्यस्त्वं युगावर्त्तास्त्वं तपस्वी महातपाः

तूच आदित्य, तूच युगांचा फिरवणारा, तूच तपस्वी आणि महान तपस्वी आहेस.

अनन्तश्चासि नागानां सर्पाणामसि तक्षकः

सर्पांमध्ये तूच अनंत, आणि नागांमध्ये तूच तक्षक आहेस.

क्रीडाविक्षेपणश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

घराघरांत जी आनंदाने खेळली जाते, आणि घरातील देवता म्हणून वावरतेस, ती तूच आहेस.

साङ्गस्त्वं विद्युतीनां च वैद्युतानां महाद्युतिः

तू वीजेचे मूर्तिमंत रूप आहेस, आणि सर्व विद्युत वस्तूंमध्ये सर्वात तेजस्वी आहेस.

श्रद्धासि त्वं च देवेश दोषहन्तासि माधव 113.

देवतांमध्ये तू श्रद्धा आहेस, आणि माधव, तू दोष दूर करणारा आहेस.

गरुडोऽसि महात्मानं वहसि त्वं परायणः

तू गरुड आहेस, महान आत्म्यांना वाहून नेणारा आहेस, आणि सर्वांचा अंतिम आधार आहेस.

जयश्च विजयश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

तू विजय आणि जय आहेस, तसेच घराघरातील देवता आहेस.

भगस्त्वं विषलिङ्गश्च परस्त्वं परमात्मकः

तू भग आहेस, विषाचे चिन्ह आहेस, आणि सर्वश्रेष्ठ, परमात्मा स्वरूप आहेस.

मां त्वं मग्नामसि त्रातुं लोकनाथ इहार्हसि

हे लोकांचा स्वामी, मी संकटात बुडालो आहे, मला वाचवायला फक्त तूच योग्य आहेस.

य इदं पठते स्तोत्रं केशवस्य दृढव्रतः

जो कोणी दृढ निश्चयाने केशवाचे हे स्तोत्र म्हणतो—

अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो धनमाप्नुयात्

ज्याला पुत्र नाही त्याला पुत्र मिळतो, आणि गरीबाला धन प्राप्त होते.

उभे सन्ध्ये पठेत्स्तोत्रं माधवस्य महात्मनः

माधव या महात्म्याचे हे स्तोत्र दोन्ही संध्याकाळी म्हणावे.

एवं तु अक्षरोक्तोऽपि भवेत्तु परिकल्पना

अगदी अक्षरशः म्हटले तरी, याचा इच्छित फल मिळतो.

इति श्रीवराहपुराणे विष्णुस्तवनं नाम त्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे, श्रीवराहपुराणातील 'विष्णुस्तवन' नावाचा एकशेतेरावा अध्याय संपला.

अथ श्रीवराहावतारः संस्तूयमानो भगवान्मुनिभिर्मन्त्रवादिभिः

मग श्रीवराहावतार रूपातील भगवान, मंत्रपाठ करणाऱ्या ऋषींकडून स्तुतीला पात्र ठरले.

ततो ध्यानं समास्थाय दिव्यं योग्यं च माधवः

त्यानंतर माधवाने दिव्य आणि योग्य असे ध्यान धारण केले.

तव देवि प्रियार्थाय भक्त्या यं त्वं व्यवस्थिता

हे देवी, तुझ्या प्रियासाठी आणि भक्तीने, तू स्थिर राहिलीस.

अहं त्वां धारयिष्यामि सशैलवनकाननाम्

मी तुला, तुझ्या पर्वतांनिशी, वन-उद्यानांसह धारण करीन.

एवमाश्वासयित्वा तु वसुधां स च माधवः

अशा प्रकारे वसुंधरेला धीर देऊन, माधवाने—

षट् सहस्राणि चोच्छ्रायो विस्तारेण पुनस्त्रयः

उंची सहा हजार आणि रुंदीने पुन्हा तीन हजार होती.