वराहपुराणम्

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा प्रणम्य ऋषिपुंगवम्

मग त्यांची वाणी ऐकून, आणि ऋषीश्रेष्ठांना वंदन करून—

धरण्युवाच बाढमित्येव तां देवि स्वस्ति ब्रूहीति सोऽब्रवीत्

पृथ्वी म्हणाली: 'नक्कीच,' आणि त्या देवीला म्हणाले, 'शुभाशीर्वाद दे.'

नष्टचन्द्रानिले लोके नष्टभास्करतारके

जगातून चंद्र आणि वारा नाहीसे झाले, सूर्य आणि तारेही लुप्त झाले—

न वाति पवनस्तत्र नैव चाग्निर्न विद्युतः

तेथे वारा वाहत नव्हता, अग्नीही नव्हता, वीजही नव्हती.

वेदेषु चैव नष्टेषु मत्स्यो भूत्वा रसातलम् 113.

आणि जेव्हा वेदही नाहीसे झाले, तेव्हा त्यांनी मत्स्यरूप धारण केले आणि पाताळातील पाण्यात प्रवेश केला.

अन्यद्देवः कूर्मरूपस्त्वं समुद्रस्य मन्थने

दुसऱ्या वेळी, समुद्र मंथनाच्या वेळी, तू कासवाचं रूप घेतलंस.

पुनर्वराहरूपेण मां गच्छन्तीं रसातले

पुन्हा, वराहाचं रूप घेऊन, मला रसातळात बुडताना वाचवलंस.

अन्यद्धिरण्यकशिपुर्वरदानेन दर्पितः

दुसऱ्या वेळी, हिरण्यकशिपूला मिळालेल्या वरामुळे तो गर्विष्ठ झाला.

पुनर्निःक्षत्ररूपेण त्वयाऽहं विकृता पुरा

पुन्हा, नरसिंहाचं रूप घेऊन, तू प्राचीन काळी मला नष्ट केलंस.

पुनश्च रावणो रक्षः क्षयितं स्वेन तेजसा

पुन्हा, रावण नावाचा राक्षस तुझ्या तेजाने मारला गेला.

न च जानाम्यहं देव तव किंचिद्विचेष्टितम्

देवा, तुझ्या कृतींपैकी मला काहीच माहिती नाही.

सृष्ट्वा किमादिशः सर्वां न प्राज्ञायत किंचन

सर्व काही निर्माण केल्यावर, तू काय आज्ञा दिलीस? काहीच समजलं नाही.

अंशवश्चन विद्यन्ते न नक्षत्रा न वा ग्रहाः

तेव्हा तिथे किरण, तारे किंवा ग्रह नव्हतेच.

शनैश्चरो बुधो नात्र न चेन्द्रो धनदो यमः

शनी, बुध, इंद्र, कुबेर आणि यम येथे नव्हते.

वर्जयित्वात्र त्रीन्देवान् ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् 113.

इथे फक्त ब्रह्मा, विष्णू आणि महेश हे तिघे देव सोडून दुसरे कोणीच नव्हते.

गत्वा च शरणं देवी दैन्यं वदति माधवी

शरण गेल्यावर, माधवी देवी नम्रपणे बोलली.

सपर्वतवनैः सार्द्धं मां तारय पितामह

पितामह, पर्वत आणि जंगलांसह मला वाचव.

मुहुर्तं ध्यानमास्थाय पृथिवीं तामुवाच ह

क्षणभर ध्यान लावून, त्याने पृथ्वीला संबोधलं.

लोकनाथं सुरश्रेष्ठमादिकर्त्तारमञ्जसा

तो सर्व लोकांचा स्वामी, देवांमध्ये श्रेष्ठ, आणि मूळ सृष्टीकर्ता आहे.

सर्वेषामेव नः कार्यं यच्च किञ्चित्प्रवर्त्तते

आपल्यापैकी कोणतेही कार्य घडले, ते सगळं त्याचंच असतं.

अनन्तशयने देवं शयानं योगशायिनम्

जो अनंतावर विसावलेला, योगनिद्रेत असलेला देव आहे.

कृताञ्जलिपुटा देवी प्रसादयति माधवम् अहं भारसमायुक्ता ब्रह्माणं शरणङ्गता

हात जोडून देवीने माधवाची प्रार्थना केली: 'मी भाराने थकली आहे आणि ब्रह्माच्या शरणी गेले आहे.'

प्रत्याख्याता भगवता तेनाप्युक्तमिदं वचः

भगवंताने नाकारल्यावर, त्याने हे शब्द सांगितले.

स त्वां तारयितुं शक्तो मग्नासि यदि सागरे

जर तू मला या समुद्रात बुडालेल्या अवस्थेतून वाचवू शकत असशील,

भक्त्या त्वां शरणं यामि प्रसीद मम माधव 113.

मी भक्तीने तुझ्या शरण येतो; हे माधव, माझ्यावर कृपा कर.

वासवो वरुणश्चासि ह्यग्निर्मारुत एव च

तूच इंद्र, तूच वरुण, तूच अग्नी, आणि तूच वायू आहेस.

मत्स्यः कूर्म्मो वराहश्च नरसिंहोऽसि वामनः

तूच मत्स्य, तूच कूर्म, तूच वराह, तूच नरसिंह आणि तूच वामन आहेस.

एवं पश्यसि योगेन श्रूयते त्वं महायशाः

असं योगाने तुला पाहिलं जातं; आणि तुझी महती ऐकायला मिळते.

पृथिवी वायुराकाशमापोज्योतिश्च पञ्चमम्

पृथ्वी, वायू, आकाश, पाणी आणि पाचवा अग्नी—