वराहपुराणम्

ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने

ब्रह्मदेवाने ही आपल्या पुत्र पुलस्त्य या महात्म्याला दिली.

असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि 112.

त्यानेही ही आपला शिष्य उग्र, जो दृढनिश्चयी आहे, त्याला दिली.

सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम्

हा संबंध पूर्वीच्या कल्पातील आहे; आता दुसरा ऐक.

त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः

तुझ्या तपामुळे कपिल व इतर लोक सिद्धी व ज्ञान प्राप्त करतील.

तस्यापि शिष्यो भविता नाम्ना वै रोमहर्षणिः

त्याचा शिष्य रोमहरषण नावाचा होईल.

अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः

द्वैपायन या गुरूंनी अठरा पुराणे आणि वेद विभागले.

तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम्

त्याचप्रमाणे नारदीय पुराण आणि सातवे मार्कंडेय पुराण.

दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम्

दहावे ब्रह्मवैवर्त, आणि अकरावे लिंगपुराण म्हणून ओळखले जाते.

चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पंचदशं स्मृतम्

चौदावे वामनपुराण, आणि पंधरावे कूर्मपुराण म्हणून ओळखले जाते.

य एतत्पाठयेद्भक्त्या कार्तिक्यां द्वादशीदिने

जो कोणी हे भक्तीभावाने कार्तिक महिन्यातील द्वादशीला वाचतो,

यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा

ज्याच्या घरी हे लिहून ठेवलेले आणि नेहमी पूजले जाते,

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः 112.

आणि जो मनुष्य हे अखंड भक्तीने ऐकतो,

श्रुत्वा तु पूजयेच्छास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम्

ऐकल्यावर, या शास्त्राची आणि तसेच सनातन विष्णूची पूजा करावी.

यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे

आपल्या सामर्थ्यानुसार, राजाने गावांसह वत्साची पूजा करावी.

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने उभयतोमुखीगोदान हेमकुम्भदान पुराणप्रशंसनंनाम द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेत व विनीताश्व यांच्या कथेत, 'पुराणाची स्तुती, दोन्ही बाजूंनी गोदान, सुवर्णकुंभदान' नावाचा हा एकशे बारा वा अध्याय आहे.

अथ भगवत्स्तुतिः

आता भगवंताची स्तुती सुरू होते.

नमस्तस्मै वराहाय लीलयोद्धरते महीम्

त्या वराहास, ज्याने लीलेने पृथ्वी उचलली, त्याला नमस्कार.

दंष्ट्राग्रेणोद्धृता गोरुदधिपरिवृता पर्वतैर्निम्नगाभिर्भक्तानां भीतिहानौ सुरनरकदशास्यान्तकः क्रोडरूपी

वराह रूपातील त्या प्रभूंनी, आपल्या सुळ्यावर पर्वत आणि नद्या वेढलेल्या पृथ्वीला वर उचलले. भक्तांच्या भीतीचा नाश करण्यासाठी, दहा तोंडांच्या राक्षसाचा संहार करणाऱ्या त्या वराहाने हे कार्य केले.

यस्मिन्काले क्षितिः पूर्वकल्पे वाराह मूर्तिना

त्या पूर्वकल्पात, वराह अवताराने पृथ्वीचे रक्षण केले होते.

धरण्युवाच न बाहुश्चेष्टते मूर्तिर्मादृशीं गां च केशव

पृथ्वी म्हणाली: केशवा, माझ्यासारख्या पृथ्वीला उचलण्याची ताकद कोणत्याही दुसऱ्या रूपात किंवा भुजेत नाही.

स तेन सान्त्वितायां वै पृथिव्यां यः समागतः

त्यांनी मला धीर दिल्यावर, तेथे आलेल्या त्या प्रभूंनी—

स्वस्ति वाच्याह पुण्याग्रे प्रत्युवाच वसुन्धराम् यं दृष्ट्वा वर्द्धसे देवि त्वं च यस्यासि माधवि

पवित्र स्थळी शुभाशीर्वाद दिले आणि वसुंधरेला उत्तर दिले: 'देवी, ज्याला पाहून तू फुलतेस, आणि ज्याची तू प्रिय आहेस.'

विष्णुना धार्यमाणा च किं त्वया दृष्टमद्भुतम्

विष्णूंनी तुला धरून ठेवले असताना, तुला कोणते अद्भुत दृश्य दिसले?

ब्रह्मपुत्रवचः श्रुत्वा पृथिवी वाक्यमब्रवीत् यद्गुह्यं स मया पृष्टो यच्च मे सम्प्रभाषितम्

ब्रह्मपुत्राचे शब्द ऐकून, पृथ्वी म्हणाली: 'ज्याने मला गुपित विचारले, आणि मी जे उत्तर दिले—'

शृणु तत्त्वेन विप्रेन्द्र गुह्यं धर्मं महौजसम् 113.

हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, खरे आणि महान सामर्थ्य असलेले धर्माचे गूढ ऐक.

तेन मे कथितं ह्येतत्संसारात्तु विमोक्षणम्

त्यांनी मला हेच सांगितले, की संसारातून मुक्त होण्याचा हा मार्ग आहे.

उवाच परमं गुह्यं धर्माणां व्याप्तनिश्चयम्

त्यांनी धर्मांचे सर्वव्यापी आणि श्रेष्ठ गूढ सांगितले.

ततो महीवचः श्रुत्वा ब्रह्मपुत्रो महातपाः

मग पृथ्वीचे शब्द ऐकून, ब्रह्मपुत्र महान तपस्वी—

तान्सर्वानानयामास यत्र देवी व्यवस्थिता

त्यांनी सर्वांना त्या ठिकाणी नेले जिथे देवी उपस्थित होती.