वराहपुराणम्

नवनीतस्तनीं राजन्निक्षुपादां प्रकल्पयेत्

राजा, तिची स्तने नवनीताची व पाय ऊसाचे करावेत.

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पंचरत्नसमन्विताम्

सोन्याची शिंगे, चांदीचे खुर, आणि पाच रत्नांनी सजवलेली असावी.

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलंकृताम्

दोन वस्त्रे घालून, सुवासिक फुलांनी तिचे अलंकरण करावे.

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः

सर्व धेनूंसाठी सांगितलेले मंत्रच येथे म्हणावेत.

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् 107.

हे नवनीत, दिव्य अमृतासारखे उत्पन्न झालेले, अत्यंत शुभ आहे.

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने

असे म्हणून, ती गायी गृहस्थ ब्राह्मणाला द्यावी.

हविरेवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते

हविष्य आणि रस सुद्धा, राजन, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला द्यावे.

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम

जो कोणी ती गाय दिली जाताना पाहतो, हे उत्तम पुरुषा,

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः

तो मनुष्य आपल्या पूर्वज आणि पुढील पिढींसह,

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः

जो कोणी हे भक्तीने ऐकतो किंवा दुसऱ्यांना ऐकवतो,

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने नवनीतधेनुदानमाहात्म्यंनाम सप्ताधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्व कथेत 'नवनीतधेनू दानाचे माहात्म्य' नावाचा एकशेपंचवा अध्याय येथे संपला.

अथ लवणधेनुदानमाहात्म्यम् लवणधेनुं प्रवक्ष्यामि तां निबोध नृपोत्तम

आता मी 'लवणधेनू दानाचे माहात्म्य' सांगतो, ते लक्षपूर्वक ऐका, हे श्रेष्ठ राजन.

अनुलिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशोत्तरे

जिथे जमीन लिंपलेली आहे आणि काळ्या मृगाची कातडी व कुशा ठेवलेली आहेत,

वत्सं चतुर्भी राजेन्द्र इक्षुपादांश्च कारयेत्

राजाधिराज, तिथे चार पाय असलेले वासरू तयार करावे आणि त्याचे खुर ऊसाच्या कांड्यांचे करावेत.

मुखं गुडमयं तस्या दन्ताः फलमया नृप नेत्रे रत्नमये कुर्यात्कर्णौ पत्रमयौ तथा

त्याचे तोंड गुळाचे, दात फळांचे, डोळे रत्नांचे आणि कान पानांचे करावेत, हे राजन.

सूत्रपुच्छां ताम्रपृष्ठां दर्भरोमां पयस्विनीम्

शेपूट दोऱ्याचे, पाठ तांब्याची, केस कुशेचे आणि ती दूध देणारी असावी.

सुगन्धपुष्पधूपैश्च पूजयित्वा विधानतः

सुगंधी फुले आणि धूप यांनी योग्य रितीने तिची पूजा करावी.

नक्षत्रग्रहपीडां च सर्वकालं प्रदापयेत्

सर्व काळी नक्षत्र आणि ग्रहांची पीडा दूर व्हावी यासाठी दान करावे.

द्विजाय साधुवृत्ताय वेदवेदाङ्गवेदिने

सदाचार असलेल्या, वेद आणि वेदांग जाणणाऱ्या द्विजाला ती द्यावी.

वेदवेदाङ्गविदुषे श्रोत्रियायाहिताग्नये

वेद आणि वेदांग जाणणाऱ्या, श्रौत आणि अग्निहोत्र करणाऱ्या ब्राह्मणाला ती द्यावी.

इष्ट्वा चैवं च मन्त्रं तु पुच्छदेशोपविश्य च 108.

पूजा करून, मंत्र म्हणून, शेपटीजवळ बसून दान करावे.

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन दक्षिणां कम्बलं ददेत्

तिला दोन वस्त्रांनी झाकून, दक्षिणा म्हणून एक कम्बळ द्यावे.

ब्राह्मणं पूज्य विधिवत्पूर्वोक्तविधिना नृप

पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने, त्या ब्राह्मणाचा योग्य सन्मान करावा, हे राजन.

इमं मन्त्रं समुच्चार्य ततस्तां प्रतिपादयेत्

हा मंत्र उच्चारून, मग तिला अर्पण करावी.

रसज्ञा सर्वभूतानां सर्वदेवनमस्कृता

ती सर्व प्राण्यांमध्ये चवीची जाणणारी आहे, आणि सर्व देवांनी तिचा सन्मान केला आहे.

दत्त्वा धेनुं तु लवणेनैकाहं चैव तिष्ठति

गायीला मीठ देऊन, एक दिवस तेथेच थांबावे.

सहस्रेण शतेनाथ स्वशक्त्या कनकेन तु

कोणी हजार, शंभर किंवा आपल्या ताकदीप्रमाणे सोने देऊ शकतो.

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः

जो कोणी हे भक्तीने ऐकतो किंवा इतरांना ऐकवतो, हे मानवांनो,

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने लवणधेनुमाहात्म्यं नाम अष्टाधिकशत तमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्व कथेमध्ये 'लवणधेनूचे माहात्म्य' नावाचा एकशेआठवा अध्याय येथे संपला.