वराहपुराणम्

पित्रादिभिश्च सहितो ब्रह्मणो भवनं व्रजेत्

तो आपल्या पितरांसह ब्रह्मदेवाच्या लोकात जातो.

क्रीडित्वा सुचिरं कालं विष्णुलोकं स गच्छति

तेथे खूप काळ आनंद करून, तो विष्णुलोकात जातो.

गीतवादित्रनिर्घोषैरप्सरोभिश्च सेविते

गायन आणि वाद्य यांच्या गजरात, अप्सरा त्याची सेवा करतात.

यं इमं शृणुयाद्राजन्पठेद्वा भक्तिभावतः

राजन, जो कोणी हे भक्तिभावाने ऐकतो किंवा पठण करतो—

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वापोख्याने क्षीरधेनुदानविधिर्नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्वा आख्यानात 'दूध देणाऱ्या गायीचे दान' या विधीचे शंभर-पाचवे अध्याय येथे संपले.

अथ दधिधेनुदान माहात्म्यम् दधिधेनोर्महाराज विधानं शृणु सांप्रतम्

आता दही देणाऱ्या गायीच्या दानाचे महात्म्य सांगतो. राजाधिराज, त्या दानाचा विधी सध्या ऐक.

गोचर्ममात्रं तु पुनः पुष्पप्रकरशोभिते

पुन्हा, फक्त गायीचे कातडे घ्यावे आणि ते फुलांच्या राशीने सजवावे.

दधिकुम्भं तु संस्थाप्य सप्तधान्यचयोपरि

दहीचा कुंभ सात धान्यांच्या राशीवर ठेवावा.

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन पुष्पगन्धैस्तु पूजिताम्

त्यावर दोन वस्त्रे घालून, फुलांनी व सुवासिक पदार्थांनी पूजन करावे.

क्षमादिगुणयुक्ताय दद्यात्तां दधिधेनुकाम्

क्षमादि गुण असलेल्या व्यक्तीस ही दहीची गाय द्यावी.

पादुकोपानहौ छत्रं दत्त्वा मंत्रमिमं पठेत्

पादत्राणे, बुटे आणि छत्र देऊन, हा मंत्र म्हणावा.

एवं दधिमयीं धेनुं दत्त्वा राजर्षिसत्तम

राजर्षी श्रेष्ठा, अशा प्रकारे दहीची गाय दान दिल्यावर,

यजमानो वसेद्राजंस्त्रिरात्रं च द्विजोत्तमः

यजमानाने तीन रात्री राजासारखे राहावे, द्विजश्रेष्ठा.

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः

जो कोणी हे भक्तीने ऐकेल किंवा दुसऱ्याला ऐकवेल,

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वापोख्याने दधिधेनुदानमाहात्म्यंनाम षडधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्व आख्यायिकेतील 'दहीधेनूदानाचे माहात्म्य' हा एकशे सहावा अध्याय संपला.

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन्प्रयत्नतः

राजा, आता नवनीतधेनूदानाचे माहात्म्य लक्षपूर्वक ऐक.

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममानतः

गायीच्या शेणाने लिपलेल्या जमिनीवर आदराने गायीचे कातडे पसरावे.

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत्

नवनीताचा एक प्रस्थाचा कुंभ ठेवावा.

कृत्वा विधानेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या

राजसिंहा, विधिप्रमाणे तिचे सोन्याचे शिंग व सुंदर मुख करावे.

ओष्ठौ च पुष्पैश्च फलैश्च दन्ताः प्रकल्प्य सास्नां च सितैश्च सूत्रैः

तिचे ओठ फुलांनी व फळांनी, दात नीट लावून, आणि गळ्यात पांढऱ्या दोऱ्यांनी सजवावे.

नवनीतस्तनीं राजन्निक्षुपादां प्रकल्पयेत्

राजा, तिची स्तने नवनीताची व पाय ऊसाचे करावेत.

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पंचरत्नसमन्विताम्

सोन्याची शिंगे, चांदीचे खुर, आणि पाच रत्नांनी सजवलेली असावी.

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलंकृताम्

दोन वस्त्रे घालून, सुवासिक फुलांनी तिचे अलंकरण करावे.

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः

सर्व धेनूंसाठी सांगितलेले मंत्रच येथे म्हणावेत.

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् 107.

हे नवनीत, दिव्य अमृतासारखे उत्पन्न झालेले, अत्यंत शुभ आहे.

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने

असे म्हणून, ती गायी गृहस्थ ब्राह्मणाला द्यावी.

हविरेवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते

हविष्य आणि रस सुद्धा, राजन, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला द्यावे.

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम

जो कोणी ती गाय दिली जाताना पाहतो, हे उत्तम पुरुषा,

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः

तो मनुष्य आपल्या पूर्वज आणि पुढील पिढींसह,