वराहपुराणम्

मुखं गुडमयं तस्या जिह्वां शर्करया तथा

तिचे तोंड गुळाचे, आणि जीभ साखरेची बनवलेली असावी.

इक्षुपादां दर्भरोमां सितकम्बलसंवृताम्

तिचे पाय ऊसाचे, केस कुशाचे, आणि ती पांढऱ्या चादरीने झाकलेली असावी.

पुच्छं च नृपशार्दूल नवनीतमयस्तनीम्

राजन, तिचे शेपूट आणि तिच्या स्तनांत ताजे लोणी भरलेले असावे.

चत्वारि तिलपात्राणि चतुर्दिक्ष्वपि विन्यसेत्

चारही दिशांना चार तिळाच्या वाट्या ठेवाव्यात.

धूपदीपादिकं कृत्वा ब्राह्मणाय निवेदयेत् 105.

धूप आणि दिवा दाखवून, ते ब्राह्मणाला अर्पण करावे.

पादुकोपानहौ छत्रं दत्त्वा दानं समर्पयेत्

पायातील चपला, पादत्राणे आणि छत्री देऊन दान अर्पण करावे.

आप्यायस्वेति मन्त्रेण वेदोक्तेन विधानतः

'आप्यायस्व' या मंत्राने, वेदांप्रमाणे विधीपूर्वक पूजा करावी.

आप्यायस्वेति मन्त्रेण क्षीरधेनुं प्रसादयेत्

'आप्यायस्व' या मंत्राने, दूध देणाऱ्या गायीला प्रसन्न करावे.

दीयमानां प्रपश्यन्ति ते यान्ति परमां गतिम्

जे हे दान होताना पाहतात, ते सर्वश्रेष्ठ स्थान प्राप्त करतात.

दत्वा धेनुं महाराज शृणु तस्यापि यत्फलम्

राजाधिराज, गाय दान दिल्यावर त्याचे फळ काय आहे ते ऐक.

पित्रादिभिश्च सहितो ब्रह्मणो भवनं व्रजेत्

तो आपल्या पितरांसह ब्रह्मदेवाच्या लोकात जातो.

क्रीडित्वा सुचिरं कालं विष्णुलोकं स गच्छति

तेथे खूप काळ आनंद करून, तो विष्णुलोकात जातो.

गीतवादित्रनिर्घोषैरप्सरोभिश्च सेविते

गायन आणि वाद्य यांच्या गजरात, अप्सरा त्याची सेवा करतात.

यं इमं शृणुयाद्राजन्पठेद्वा भक्तिभावतः

राजन, जो कोणी हे भक्तिभावाने ऐकतो किंवा पठण करतो—

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वापोख्याने क्षीरधेनुदानविधिर्नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्वा आख्यानात 'दूध देणाऱ्या गायीचे दान' या विधीचे शंभर-पाचवे अध्याय येथे संपले.

अथ दधिधेनुदान माहात्म्यम् दधिधेनोर्महाराज विधानं शृणु सांप्रतम्

आता दही देणाऱ्या गायीच्या दानाचे महात्म्य सांगतो. राजाधिराज, त्या दानाचा विधी सध्या ऐक.

गोचर्ममात्रं तु पुनः पुष्पप्रकरशोभिते

पुन्हा, फक्त गायीचे कातडे घ्यावे आणि ते फुलांच्या राशीने सजवावे.

दधिकुम्भं तु संस्थाप्य सप्तधान्यचयोपरि

दहीचा कुंभ सात धान्यांच्या राशीवर ठेवावा.

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन पुष्पगन्धैस्तु पूजिताम्

त्यावर दोन वस्त्रे घालून, फुलांनी व सुवासिक पदार्थांनी पूजन करावे.

क्षमादिगुणयुक्ताय दद्यात्तां दधिधेनुकाम्

क्षमादि गुण असलेल्या व्यक्तीस ही दहीची गाय द्यावी.

पादुकोपानहौ छत्रं दत्त्वा मंत्रमिमं पठेत्

पादत्राणे, बुटे आणि छत्र देऊन, हा मंत्र म्हणावा.

एवं दधिमयीं धेनुं दत्त्वा राजर्षिसत्तम

राजर्षी श्रेष्ठा, अशा प्रकारे दहीची गाय दान दिल्यावर,

यजमानो वसेद्राजंस्त्रिरात्रं च द्विजोत्तमः

यजमानाने तीन रात्री राजासारखे राहावे, द्विजश्रेष्ठा.

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः

जो कोणी हे भक्तीने ऐकेल किंवा दुसऱ्याला ऐकवेल,

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वापोख्याने दधिधेनुदानमाहात्म्यंनाम षडधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील श्वेतविनीताश्व आख्यायिकेतील 'दहीधेनूदानाचे माहात्म्य' हा एकशे सहावा अध्याय संपला.

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन्प्रयत्नतः

राजा, आता नवनीतधेनूदानाचे माहात्म्य लक्षपूर्वक ऐक.

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममानतः

गायीच्या शेणाने लिपलेल्या जमिनीवर आदराने गायीचे कातडे पसरावे.

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत्

नवनीताचा एक प्रस्थाचा कुंभ ठेवावा.

कृत्वा विधानेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या

राजसिंहा, विधिप्रमाणे तिचे सोन्याचे शिंग व सुंदर मुख करावे.