वराहपुराणम्

होतोवाच चतुर्भिः कुडवैश्चैव प्रस्थ एकः प्रकीर्त्तितः

होत्र म्हणाला: 'चार कुडवांनी एक प्रस्थ होते, असे सांगितले आहे.'

सा तु षोडशभिः कार्या चतुर्भिर् वत्सको भवेत्

ती सोळा भागांनी तयार करावी, आणि चार भागांनी वासरू बनते.

पुच्छे प्रकल्पनीया सा घण्टाभरणाभूषिता

शेपटावर रत्नांनी सजवलेली घंटा घालावी.

कांस्यदोहां रौप्यखुरां पूर्वधेनुविधानतः

दूध काढण्यासाठी कांस्याचा भांडे, पायांना चांदीचे खुर, आणि गायीच्या पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीप्रमाणे करावे.

कृष्णाजिनं धेनुवासो नन्दितां कल्पितां शुभाम्

काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीचे गायीचे वस्त्र, आनंददायक आणि शुभ, घालावे.

सर्वौषधिसमायुक्तां मन्त्रपूतां तु दापयेत्

ती सर्व औषधी वनस्पतींनी युक्त असावी आणि मंत्रांनी शुद्ध करून द्यावी.

सर्वं सम्पादयास्माकं तिलधेनो द्विजार्पिता

आमच्यासाठी सर्व काही पूर्ण होवो; तीळाची गाय द्विजांना अर्पण केली जाते.

भजस्व कामान्मां देवि तिलधेनो नमोऽस्तु ते

देवी, माझ्याकडून ही तीळाची गाय स्वीकार; तुला नमस्कार असो.

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं च गच्छति 99.

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, विष्णुलोकात जातो.

अथ जलधेनुदान विधिः जलधेनुं प्रवक्ष्यामि पुण्येऽह्नि विधिपूर्वकम्

आता जलधेनू दानाची पद्धत सांगतो; शुभ दिवशी विधिपूर्वक जलधेनूचे दान करावे.

तत्र मध्ये तु राजेन्द्र पूर्णं कुम्भं च विन्यसेत्

तेथे मध्यभागी, राजन, एक भरलेला कलश ठेवावा.

वासितं गन्धतोयेन तां धेनुं परिकल्पयेत्

सुगंधी पाण्याने ती गाय सुवासिक करून तयार करावी.

वर्द्धनीकं(वर्द्धनकिं) महाराज यन्त्रपुष्पैः समन्वितम्

राजा, वाढीसाठी यंत्रफुलांनी सजवलेले भांडे ठेवावे.

पंचरत्नानि निःक्षिप्य तस्मिन् कुम्भे नराधिप

त्या कलशात, नराधिपा, पाच रत्ने ठेवावीत.

धात्रीफलं सर्षपाश्च सर्वधान्यानि पार्थिव

धात्रीचे फळ, मोहरी आणि सर्व धान्ये, हे राजन, ठेवावीत.

एकं घृतमयं पात्रं द्वितीयं दधिपूरितम्

एक तुपाचे भांडे आणि दुसरे दह्याने भरलेले भांडे ठेवावे.

सुवर्णमुखचक्षूंषि शृंगं कृष्णांगरेषु च

सुवर्णाचे तोंड व डोळे, आणि शिंगे काळ्या रंगाची असावीत.

ताम्रपृष्ठां कांस्यदोहां दर्भरोमसमन्विताम्

तांब्याचा पाठ, कांस्याचे दूध काढण्याचे भांडे, आणि कुशाच्या तंतूंनी युक्त असावी.

कम्बले पुष्पमालां च गुडास्यां शुक्तिदन्तिकाम् 100.

कांबळ्यावर फुलांची माळ, गोडाचा तोंड, आणि शिंपल्याच्या दातांनी सजवलेली असावी.

इक्षुपादां तु राजेन्द्र गन्धपुष्पोपशोभिताम्

राजा, ऊसाच्या कांड्यांची गाय तयार करावी आणि तिला सुगंधी फुलांनी सजवावे.

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य विप्राय विनिवेदयेत्

ती गाय सुगंधी फुलांनी पूजून, ब्राह्मणाला अर्पण करावी.

साधुविप्राय राजेन्द्र श्रोत्रियायाहिताग्नये

राजा, तो ब्राह्मण सद्गुणी, वेदपाठी आणि यज्ञाग्नी जपणारा असावा.

यो ददाति नरो राजन् यः पश्यति शृणोति च

राजा, जो कोणी ही देणगी देतो, पाहतो किंवा ऐकतो,

ब्रह्महा पितृहा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः

भले तो ब्रह्महत्यारा, पितृहत्यारा, गायी मारणारा, मद्यपान करणारा किंवा गुरुपत्नीला स्पर्श करणारा असो,

विमुक्तः सर्वपापैस्तु विष्णुलोकं स गच्छति

तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि विष्णुलोकात जातो.

जलधेनुं च यो दद्यात्सममेतन्नराधिप

राजाधिराज, जो कोणी पूर्णपणे जलधेनू दान करतो,

ग्राहकोऽपि त्रिरात्रं वै तिष्ठेदेवं न संशयः

त्या दानाचा स्वीकार करणाऱ्यानेही तीन दिवस तिथेच राहावे, यात शंका नाही.

यत्र चाप्सरसां गीतं तत्र यान्ति जलप्रदाः

जिथे अप्सरा गातात, तिथे जलधेनू दान करणारेही जातात.

सर्वपापविनिर्मुक्तः विष्णुसायुज्यमाप्नुयुः 100.

ते सर्व पापांपासून मुक्त होऊन विष्णुसायुज्य प्राप्त करतात.