वराहपुराणम्

मां पुरस्कृत्य देवस्त्वं पूज्यसे यैर्विधानतः

'माझा प्रथम मान ठेवून, हे देव, तुला योग्य पद्धतीने पूजा केली जाते.'

कथयस्व महादेव सविधानं समासतः

'हे महादेव, कृपया योग्य विधी संक्षिप्तपणे सांग.'

देवैर्जयेति संतुष्टः कैलासनिलयं ययौ

देवतांनी विजयाचा जयघोष केला तेव्हा तो प्रसन्न होऊन कैलासावर आपल्या निवासस्थानी गेला.

देवा अपि ययुः खं च स्वस्थानं ते यथागतम्

देवताही आकाशात आणि आपापल्या ठिकाणी परत गेले, जसे आले होते तसे.

चरितं यच्च देवस्य वित्तं समभवद्भुवि

देवाचे जे काही चरित्र होते, ते सर्व पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाले.

इति श्रीवराहपुराणे रुद्रमाहात्म्यं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'रुद्रमाहात्म्य' नावाचा सत्त्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला.

अथ पर्वाध्यायः योऽसौ सत्यतपा नाम लुब्धो भूत्वा द्विजो बभौ

आता पर्वाचा अध्याय सुरू होतो. सत्यतप नावाचा एक ब्राह्मण होता, जो नंतर लोभी झाला.

दुर्वासाः संश्रुतार्थश्च हिमवन्तं नगं ययौ

दुर्वासांनी आपले व्रत पूर्ण करण्याच्या हेतूने हिमालय पर्वताकडे प्रस्थान केले.

कीदृशं तन्ममाचक्ष्व महत्कौतूहलं विभो स हि सत्यतपा पूर्वं भृगुवंशोद्भवो द्विजः

हे प्रभो, तो कसा होता ते मला सांग, मला फारच कुतूहल आहे. कारण सत्यतप हा पूर्वी भृगु वंशातील ब्राह्मण होता.

दस्युसंसर्गसम्भूतो दस्युवत्समजायत

दस्यूंशी संग केल्यामुळे तो देखील दस्यूसारखा झाला.

बभौ दुर्वाससा सम्यग्बोधितश्च विशेषतः

दुर्वासांनी त्याला नीट समजावले आणि त्यामुळे तो उजळून निघाला.

तस्यास्तीरे शिला दिव्या नाम्ना चित्रशिला धरे

त्या काठी एक दिव्य शिळा आहे, जिला चित्रशिळा असे नाव आहे, हे धरित्री.

तत्र सत्यतपाः स्थित्वा तपः कुर्वन्महातपाः

तेथे सत्यतप या महातपस्वीने उभे राहून कठोर तपश्चर्या केली.

चिच्छेद चांगुलीमेकां वामतर्जनिकां मुनिः

त्या ऋषीने आपली डावी तर्जनी कापली.

न लोहितं न मांसं तु न मज्जा तत्र दृश्यते

तेथे ना रक्त, ना मांस, ना मज्जा काहीच दिसले नाही.

तस्मिन् भद्रवटे चैकं मिथुनं किन्नरं स्थितम् ९८.

त्या शुभ वटवृक्षाजवळ एक किंनर जोडपे होते.

प्रभाते विमले प्राप्तमिन्द्रलोकमिति स्मृतिः

प्रभातच्या स्वच्छ प्रकाशात असे स्मरण होते की, ते इंद्रलोकात पोहोचले.

पृष्टाः किंचिदिहाश्चर्यमपूर्वं कथ्यतामिति

त्यांना विचारले, 'इथे काही अद्भुत आणि पूर्वी न घडलेली गोष्ट सांगा.'

स्थितं किन्नरयोस्तच्च वाक्यं चेदमुवाच ह

तेथे उभे राहून त्या किंनरांनी ही वचने सांगितली.

यदेतत्सत्यतपसः समवोचत्ततः शुभे

त्यांनी सत्यतपाबद्दल जे सांगितले, हे शुभे, ते असे होते.

पुष्यभद्रानदी तीरे महदाश्चर्यमुत्तमम्

पुष्यभद्रा नदीच्या काठी एक मोठे आणि अद्भुत असे चमत्कार घडले.

स्रवणं भस्मनश्चैव श्रुतं सर्वं शशंस ह

ते राखेच्या प्रवाहाबद्दल जे काही ऐकले होते, ते सर्व त्यांनी सांगितले.

आगच्छ विष्णो गच्छामो हिमवत्पार्श्वमुत्तमम्

'या विष्णू, आपण हिमालयाच्या उत्तम बाजूला जाऊया.'

एवमुक्तस्ततो विष्णुर्वाराहं रूपमग्रहीत्

अशा प्रकारे सांगितल्यावर, विष्णूंनी लगेच वराहाचं रूप घेतलं.

विष्णुर्वाराहरूपेण ऋषिदृष्टिपथे स्थितः

विष्णू वराहाच्या रूपात ऋषींच्या नजरेसमोर उभा राहिला.

तावदिन्द्रो धनुष्पाणिस्तीक्ष्णसायकधृग्वने ९८.

तेवढ्यात, इंद्र धनुष्य आणि तीक्ष्ण बाण घेऊन जंगलात होता.

भगवन्निह दृष्टस्ते वराहः पृथुलो महान्

भगवंत, इथे आम्ही तुम्हाला मोठ्या आणि बलाढ्य वराहाच्या रूपात पाहिलं.

एवमुक्तो मुनिस्तेन चिन्तयामास तत्क्षणात्

असा संबोधल्यावर, त्या ऋषींनी त्या क्षणीच विचार सुरू केला.

नो चेत्कुटुंबः क्षुधया सीदत्यस्य न संशयः

नाहीतर माझं घरकुल उपाशी राहून नक्कीच नष्ट होईल, यात शंका नाही.