वराहपुराणम्

अश्वास्तथा काञ्चनपीठनद्धा रोडैस्तु युक्ताः सितचामरैश्च

तसेच, सुवर्ण आसनांनी जोडलेले, मजबूत लगाम आणि पांढऱ्या चामरांनी सजलेले घोडे होते.

रथा रविस्यन्दनतुल्यवेगाः सुचक्रदण्डाक्षत्रिवेणुयुक्ताः

रथ सूर्याच्या वेगासारखे धावणारे, उत्तम दांडे, अक्ष आणि तिप्पट बांबूच्या काठ्यांनी बांधलेले होते.

तथैव योधाः स्थगितेतरेतास्ततर्षिको ये वरतूणपणियः

त्याचप्रमाणे, लपलेले, युद्धासाठी उत्सुक आणि उत्तम तुणीर घेतलेले योद्धेही होते.

देवेषु चैव भरेषु विनिर्गत्य ज्दात्ततः

देव आणि असुरांच्या सैन्यातून बाहेर पडून, ते युद्धात उतरले.

युयोध च सुरैः साढे रुदैत्यपतिस्तथा । सुदूर्मुसलधेरैः शरैर्दण्डायुधैस्तथा

दैत्यांचा राजा देवांशी प्रचंड युद्ध करू लागला, जड गदा, बाण आणि दंडासारखी शस्त्रे हातात घेऊन.

जनुदैरयाः सुरान्संख्य सुराश्चैव तथासुरान्

असुरांनी देवांना युद्धात मारले, आणि देवांनीही असुरांना तसेच प्रत्युत्तर दिले.

असुरैनिर्जिताः सद्यो दुद्रुवुर्विमुखा भृशम्

असुरांना अचानक पराभूत करून, ते फार गोंधळून पळून गेले.

असुरः सर्वदेवानामन्वधावत वीर्यवान् । ततो देवगणाः सर्वे द्रवन्तो भयावह्वलाः

तो बलवान असुर सर्व देवांचा पाठलाग करू लागला; मग सर्व देवगण भीतीने घाबरून पळाले.

नीले गिरिवर जग्मुर्यत्र देवी व्यवास्थता

ते निळ्या रंगाच्या उंच पर्वतावर गेले, जिथे देवी स्थिर होत्या.

संहारकारिणी देवी कालरात्रीत तां विदुः

ती देवी, जी संहार करणारी आहे, तिला काळरात्री म्हणून ओळखले जाते.

मा भेप्टेत्युच्चकैदेवी तानुवाच सुरोत्तमान् किमियं व्याकुला देवा गतिर्व उपलक्ष्यते

देवीने मोठ्या आवाजात श्रेष्ठ देवांना सांगितले, 'भीऊ नका! हे देवांनो, तुम्ही इतके व्याकुळ का आहात? काही संकट दिसते का?'

कथयध्वं द्रुतं देवाः सर्वथा भयकार णम् ।। देवा ऊचुः । अयमायाति दैत्येन्द्रो रुरुभीमपराक्रमः

'लवकर सांगा, हे देवांनो, कोणती भीती आहे.' देव म्हणाले: 'दैत्यांचा राजा, अत्यंत भयंकर आणि बलवान, येत आहे.'

एतस्य भातान् रक्षस्व त्वं देवान्परमेश्वार

तू आपल्या भावांना आणि देवांना, हे परमेश्वरा, रक्षण कर.

जहास परया प्रीत्या देवानां पुरतः शुभा

ती शुभ्र आणि मंगलमय देवी, देवांसमोर मोठ्या प्रेमाने हसली.

याभिर्विश्वमिदं व्याप्तं विकृताभैरनेकशः

जिच्यामुळे हे संपूर्ण विश्व अनेक प्रकारे व्यापलेले आणि बदललेले आहे.

सर्वाः शूलधरा भीमाः सर्वाश्चापधराः शुभाः ॥ ताः सः काटिशो देव्यस्त दे। वेष्टय संस्थिताः

सर्व देवी भीषण शूल घेऊन उभ्या होत्या, आणि सर्वांच्या हातात सुंदर धनुष्य होतं. त्या सगळ्या देवी रांग लावून उभ्या होत्या.

युयुधुदानवैः सार्धं बद्धतूणा महाबलाः

त्या बलाढ्य देवी धनुष्याच्या बाणांनी सज्ज होऊन दानवांशी युद्ध करू लागल्या.

देवाश्च सर्वे सम्पन्ना युयुधुनगं बलम्

सर्व देवता पूर्ण शस्त्रांनी सज्ज होऊन नागांच्या सैन्याशी लढू लागले.

तत्सर्वं दानवबलमनयद्यमसादनम्

यमाने त्या सर्व दानवांच्या सैन्याचा संहार केला.

स च मायां महारौद्री रौवीं विससर्ज है

त्याने अत्यंत भयंकर आणि प्रचंड मायाजाळ सोडले.

तया विमोहिता देवाः सर्वे निद्रा तु लेभिरे

त्या मायेमुळे सर्व देवता गोंधळले आणि झोपेत गेले.

तया तु ताडितस्यास्य दैत्यस्य शुभलोचने

त्या मायेमुळे शुभ डोळ्यांचा दैत्य देखील घायाळ झाला.

रुस्तु दानवेन्द्रस्य चर्ममुण्डे क्षणाद्यतः

त्या क्षणी दानवांच्या राजाचे कातडे आणि डोके फाटले.

वाश्च सर्व सम्पन्न युयुधुनिच ३३ सर्वभूतमहारौद्री या देवी परमेश्वरी

सर्वजण शस्त्रांनी सज्ज होऊन युद्ध करत होते; आणि सर्व प्राण्यांमध्ये ती परात्पर देवी अत्यंत भयंकर होती.

तस्या अनुचरा देव्यो बढ्योऽसंख्यात कोटयः

त्या देवीच्या सेविका असंख्य कोटींनी होत्या.

याचयामासुरव्यग्रास्तास्तां देवीं बुभुक्षिताः

त्या उपाशी आणि अस्वस्थ देवीने तिच्याकडे अन्न मागितले.

एवमुक्ता तदा देवी दध्या तासां तु भोजनम्

असं ऐकून, त्या देवीने त्यांना लगेच अन्न दिलं.

ततो दध्यो महादेवं रुद्रं पशुपतिं विभुम् । सोऽपि ध्यानात्समुत्तस्थौ परमात्मा त्रिलोचनः

मग दध्याने महादेव, रुद्र, पशुपती या तेजस्वी परमात्म्याचे ध्यान केले; आणि त्रिनेत्रधारी परमात्मा ध्यानातून प्रकट झाला.

देव्युवाच बलात्कुर्वन्ति मामेता भक्षार्थिन्यो मः बलाः

देवी म्हणाली: या बलाढ्य देवी मला जबरदस्तीने खायला लावायला लावतात.