आज, ब्रह्मदेवांच्या नेतृत्वाखाली सर्व देवता माझ्या माध्यमातून तुझ्यासोबत आहेत, असे सांगितले गेले. हे द्विजश्रेष्ठ, मला सर्वांच्या मनातील हेतू माहिती आहेत. गोकर्णेश्वराच्या माहात्म्याचा हा अध्याय येथे संपतो, असे सांगून पुढील कथा पुन्हा सुरू होते—गोकर्ण क्षेत्राचे माहात्म्य आणि नंदीकेश्वराने दिलेल्या वरदानांची कथा. त्या वेळी, सृष्टीचे अधिपती अदृश्य झाले. तेथे ते चार भुजा, तीन डोळे आणि दिव्य स्वरूप धारण करून उभे राहिले. त्यांच्या हातात त्रिशूल, गदा, दंड आणि पिनाक धनुष्य होते; कमरभोवती मुंजाच्या गाठीची कमरपट्टा होती. त्यांनी पाऊल मागे घेतले होते, जणू काही त्या द्विजाला बोलावत होते. त्यांना पाहून आकाशात संचार करणारे सर्व देवता भयभीत झाले. हे पाहून, सहस्त्र नेत्र असलेला इंद्र आणि स्वर्गातील इतर सर्व देवता म्हणाले—"महेश्वर, उमा प्रिय, यांच्या कडून या व्यक्तीने वर प्राप्त केला आहे. किती तेजस्वी आणि बलवान आहे हा! तो स्वर्गात इतक्या सामर्थ्याने संचार करतो, जोपर्यंत तो येथे आहे, तोपर्यंत आम्ही सावध राहिलो पाहिजे." असे म्हणत ते सर्व उत्तम देवता माझ्यासोबत तेथेच थांबले. ब्रह्मदेव, भगवंत विष्णू, परमेश्वर, त्रैलोक्याधिपती—या सर्वांनी त्या कृतीमुळे त्या महात्म्याचे दर्शन घेतले. तो त्या ठिकाणी गेला, जिथे नंदी उभा आहे, जणू काही देवच. "आज माझे जीवन सफल झाले, माझ्या तपश्चर्येचे फळ मिळाले," असे त्याने अनुभवले. "कारण मी हरि, देवांचा अधिपती, सर्व लोकांचा गुरु, यांचे दर्शन घेतले. आणि हर, पापांचा नाश करणारा, माझ्यावर प्रसन्न आणि शांत झाला. हे माझ्यासाठी परम अनुग्रह आहे; आता मी नक्कीच पवित्र झालो आहे. त्यांनी जे काही सांगितले ते सत्य आणि हितकारक आहे, अन्यथा काहीच नाही. म्हणून मी अत्यंत प्रसन्न आणि सन्मानित झालो आहे त्या परमेश्वराने; आपण आता त्या वरदायक, वर देणाऱ्या देवाचे दर्शन घेऊ." "तुझ्या तपामुळे ते संतुष्ट झाले आणि प्रत्यक्ष तुझ्यासमोर प्रकट झाले आहेत," असे सांगितले गेले. "आपण त्या भगवंत, कपाली परमेश्वराचे दर्शन कुठे घेऊ? मला कृपा करून, ते देव येथेच अदृश्य झाले आहेत. मला माहिती नाही की ते देव कुठे आहेत किंवा कुठे वास करतात; त्यांचा शोध घ्यावा लागेल. परमेश्वराने नंदीला प्रभूविषयी काय सांगितले?" "मला सांग, देवाधिदेव, त्रिशूलधारी परमेश्वराचे काही गुपित आहे का? त्या महात्म्याने नंदीला काय सांगितले, जे मी, जुना मनुष्य, ऐकू नये असे होते? महादेवाने नंदीला काय सांगितले, ते मी सांगतो: पृथ्वीवर एक विशिष्ट क्षेत्र आहे, पर्वतांमध्ये पवित्र स्थान. हिमालयाच्या पलीकडे, तपोवनांनी युक्त, पवित्र आणि धन्य असे एक क्षेत्र आहे. जो माझ्या कृपेला पात्र ठरतो, ज्याचे पाप तपश्चर्येने भस्म झाले आहे, त्याच्यासाठी ते स्थान आहे. त्या क्षेत्राचे नाव त्याच्यावर ठेवले आहे, ते दिव्य आहे आणि दीर्घ तप केलेल्यांनी वासलेले आहे. तेथे, मी हरिणाच्या रूपात संचार करत असताना, देवांनी मला पाहिले. हे गुपित देवता किंवा अप्सरांना सांगू नकोस. सर्व दिशांना प्रकाशित करणारा, देवांच्या वेढ्यात असलेला तो परमेश्वर. इंद्र, मरुतगणांसह, आपल्या इच्छित विमानावर आरूढ झाला. वरुण, वर देणारा आणि जलचरांचा अधिपती, आपल्या सेवकांसह आला. त्याचे तेज वितळलेल्या सोन्यासारखे होते, रत्नांनी अलंकृत होता. तो शेकडो-हजारो आकाशविहार करणाऱ्या विमानांसह, यक्ष-राक्षसांसह आला. सद्गुणी लोकांनी वेढलेला, तो वैवस्वतासारखा भासला. ते सर्व अग्निसारख्या प्रज्वलित विमाने घेऊन, आकाशातून पर्वतावर उतरले. दोन दिव्य अश्विनीकुमारही मोठ्या मौंजवत पर्वती आले. ते वेगाने आले, एरावताच्या मार्गावर आकाश व्यापून गेले.