एकदा, पुण्यवान आणि अत्यंत भाग्यशाली असा एक पुरुष होता. त्याच्याबद्दल सांगितले गेले, “हा अत्यंत भाग्यशाली पुरुष, आता देवांचा सनातन प्रभू – भगवानकडे जाऊ द्या.” त्याने आपली सर्व शक्ती एकवटून, द्विजांना—म्हणजेच ब्राह्मणांना—सर्व प्रकारे पुरवठा केला होता. त्याच्या कृपेने, रमणीय असे रुद्रलोक युगानुयुगे टिकून राहतील. त्याने द्विजांना मध आणि साखर यांच्या नेतृत्वाखाली, एक तरुण, शुभ्र, दुधाळ, सुवर्णाभूषित गाय दान केली होती. मी त्याचे पुण्याचे लेखन पाहिले आहे: त्याला स्वर्गात तीन कोटी वर्षे लाभली आहेत. अशा सुवर्णदात्याची देवांना घोषणा करावी. तिथे, हा महान आत्मा जे काही इच्छितो ते सर्व प्राप्त करतो. तो आपल्या पितरांसह जाऊ दे, ज्यामुळे त्याचे पूर्वज तृप्त झाले आहेत. हा पुण्यशाली, सर्व प्राण्यांच्या कल्याणाचा इच्छुक असून, महान गोष्टी इच्छितो. द्विजांना भूमी दान करणारा हा पुरुष आता स्वर्गास गमन करो. तेथे, विविध भोगांनी सन्मानित होत, हा पुरुषश्रेष्ठ इंद्रियसुखांचा अनुभव घेईल. अशा प्रकारे, वराहपुराणातील दिव्य शास्त्रात, ‘संसारातील शुभाशुभ कर्मफळांचे वर्णन’ या दोनशे पाचव्या अध्यायाचा समारोप होतो. आता, पुण्यकर्मांच्या फळांच्या उदयावरचा विभाग—चित्रगुप्ताचा संदेश—सांगितला जातो, जसा मी ऐकला आहे. हा पुरुष, जो सर्व पाहुण्यांचे स्वागत करतो, संयमी आहे आणि सर्व प्राण्यांवर दयाळू आहे—त्याला, “सोडा, सोडा, हे महान सेवका; हाच धर्माचा निर्णय आहे,” असे सांगण्यात येते. दुष्ट, पापांनी विद्रूप झालेले लोक मात्र माझ्याजवळच राहतील. या पुण्यवान पुरुषाला दिव्य आसन द्या, तसेच इतर वाहनांचीही व्यवस्था करा; त्याच्या मनातील जे काही इच्छितो ते सर्व त्याला लाभू द्या. हे सर्व धर्मराजाच्या आज्ञेने त्वरेने द्या. हा अत्यंत भाग्यशाली पुरुष, आपल्या परिवारासह, त्या सर्वांचा अनुभव आणि आनंद घेईल. मग उत्तम वाहनांवर आरूढ होऊन, सेवक आणि अनुयायांसह, देवांच्या निवासस्थानी जाऊन, देवांकडून सन्मानित होईल. तो आपले ध्येय प्राप्त करून, जिथे जाईल तिथे नेहमीच तृप्त राहील. फक्त एक कन्यादान करणारा, किंवा एकच यज्ञ करणारा एवढ्यावर हे फळ मिळत नाही. हा स्थिरचित्त पुरुष तिथे हजारो, दहा हजारो वर्षे आनंदाने वास करील. कारण तो सर्व प्राण्यांवर दयाळू आहे; त्याच्यासाठी पूजन केले जावे. मग, नंतर, तो सर्व लोकांकडून सन्मानित होत पुनर्जन्म घेतो. जो वारंवार दान करतो, त्याचा सन्मान करा. तो आपल्या हाताने त्यास स्पर्श करतो—मृदू आणि शीतल स्पर्श. चार महान कमलफुले तिथे नेहमीच वास करतील. तो अशा कुटुंबात जन्म घेतो जिथे अनेक सुंदर स्त्रिया असतात. हा पुरुष आमच्या जवळ येऊ दे; त्याचे पूजन करा. तिथे हजारो भांडी गायीच्या दुधाने भरलेली असतात. मग तो अशा लोकांमध्ये जातो, जिथे ईर्ष्या नसते. त्या तपस्व्याची सेवा अनेक सुंदर स्त्रिया करतात. हेही चित्रगुप्ताने सांगितलेले दुसरे विधान आहे. त्या स्त्रिया अमृत घेऊन पृथ्वीवर संचार करतात. ते सर्वात शुद्ध असते, पोषण करणाऱ्यांचे पोषण. सर्व देव आणि महेश्वर दुधाने तृप्त होतात. फक्त एका दानाने ते तेरा वर्षे संतुष्ट राहतात. अशा प्रकारे, पुण्यकर्म करणाऱ्या या पुरुषाचे गौरव आणि त्याला मिळणाऱ्या फळांचे वर्णन वराहपुराणात केले आहे.