जो मनुष्य ब्राह्मणासाठी, गायींसाठी किंवा आपल्या राज्यासाठी प्राण देतो, त्याला मृत्यूनंतर दिव्य स्वरूप प्राप्त होते आणि तो एक कल्प स्वर्गात वास करतो. हा पुरुष नेहमीच उदार दान करतो, सर्व प्राण्यांवर दया ठेवतो. अशा महान आत्म्याची, जसा मी सांगितले आहे, पूजाही केली पाहिजे. तो पितृलोक सोडून, स्वर्गाकडे जाऊ दे. शंख आणि नगाऱ्यांच्या गजरात, विजयाच्या घोषासह, हा पुण्यवान पुरुष त्या अवघडप्राप्य इंद्रलोकात पोहोचतो. तिथे शेकडो सद्गुणांसह इंद्र त्याची वाट पाहत असतो. आपल्या पुण्याच्या कालावधीपर्यंत तो स्वर्गात आनंदाने वास करतो. जो मनुष्य सर्व गुणांनी युक्त, रत्नांनी सुशोभित बासरी दान करतो, तो अत्यंत भाग्यशाली देवाधिदेव परमेश्वराकडे पोहोचतो. त्याने आपल्या सर्व शक्ती एकत्र करून द्विजांना पोसले आहे. त्याच्या कृपेने रमणीय रुद्रलोक युगानुयुगे टिकतात. त्याने मध व साखर यांच्या नेतृत्वाखाली द्विजांना दान दिले आहे—दुधाळ, सुवर्णाभूषित, तरुण आणि शुभ अशा गायीचे दान. मी त्याच्या पुण्याचा लेखा पाहिला आहे—तीन कोटी वर्षे स्वर्गात त्याला स्थान मिळाले. सोन्याचे दान करणाऱ्याचे देवांना जाहीर करा. तिथे, या महात्म्याला इच्छित सर्व वस्तू प्राप्त होतील. तो आपल्या पितरांसह जाऊ दे, ज्यांच्यामुळे त्याचे पूर्वज तृप्त झाले आहेत. हा पुण्यात्मा, सर्व प्राण्यांच्या कल्याणाची इच्छा बाळगणारा, मोठ्या गोष्टींची आकांक्षा ठेवतो. द्विजांना भूमिदान करणारा हा मनुष्य आता स्वर्गात जाऊ दे. विविध इच्छित भोगांनी सन्मानित, हा पुरुषश्रेष्ठ आनंद भोगतो. अशा प्रकारे, वराहपुराणातील या पवित्र दिव्य ग्रंथात, 'संसारातील शुभ-अशुभ कर्मांच्या फळांचे वर्णन' या दोनशे-पाचव्या अध्यायाचा समारोप होतो. आता पुण्यकर्मांच्या फळांच्या उदयाचा विभाग—चित्रगुप्ताचा संदेश—सांगितला जातो. जो पुरुष सर्व पाहुण्यांचे स्वागत करतो, संयमी आहे आणि सर्व प्राण्यांवर दया करतो, त्याला मुक्त करा, मुक्त करा, हे महान सेवका! हेच धर्माचे न्याय आहे. पापी, पापामुळे विकृत झालेले, माझ्या जवळच राहतील. या पुण्यवान पुरुषाला दिव्य आसन द्या, तसेच इतर वाहनेंही द्या; त्याच्या मनातील सर्व इच्छा पूर्ण करा. हे सर्व धर्मराजाच्या आज्ञेने लवकरच द्या. हा अत्यंत भाग्यशाली पुरुष, आपल्या परिवारासह, हे सर्व पाहू आणि उपभोगू शकतो. उत्तम वाहनांत बसून, आपल्या अनुयायांसह, तो देवांच्या निवासस्थानी पोहोचतो आणि देवतांकडून सन्मानित होतो. आपले ध्येय साध्य करून तो जिथे जाईल तिथे नेहमीच तृप्त राहतो. फक्त एक कन्यादान करणारा किंवा एक यज्ञ करणारा एवढ्यावरच नाही, तर या स्थिरचित्त पुरुषाला हजारो-हजारो वर्षे तिथे आनंद मिळतो. कारण तो प्राण्यांवर दया करणारा आहे; त्याची पूजा करावी. नंतर, तो पुन्हा जन्म घेतो आणि सर्व लोकांकडून सन्मानित होतो. जो वारंवार दान करतो, त्याचीही पूजा करावी. तो आपल्या हाताने ते सौम्यपणे आणि शीतलतेने स्पर्श करतो. त्या ठिकाणी चार महान कमळे सदैव वास करतात. अशा रीतीने पुण्यकर्म करणाऱ्याला स्वर्गातील महान फळे आणि सन्मान प्राप्त होतात, आणि त्याचे जीवन सर्वत्र मंगलमय होते.