त्या पवित्र स्थळी, धर्मपालक साधू-सज्जनांसाठी एक प्रवेशद्वार निर्माण केले गेले होते. तेथे, सत्कर्म करणाऱ्या मनुष्यांसाठीही एक वेगळा प्रवेशमार्ग ठेवण्यात आला होता. त्या ठिकाणी दक्षिण दिशेला एक लोखंडाचे, भयंकर आणि भीतीदायक असे द्वार उभे होते. त्या द्वारामधून सूर्यपुत्राने—म्हणजेच यमाने—पापी आणि हिंसा करणाऱ्यांसाठी प्रवेशाची व्यवस्था केली होती. तसेच, पश्चिम दिशेला एक दुसरे द्वार होते, जे सर्व बाजूंनी पाहण्यास कठीण आणि भीषण होते. हे द्वार स्वतः यमाने दुष्कर्म करणाऱ्यांच्या प्रवेशासाठी निश्चित केले होते. त्या स्थळी, वैवस्वत यमाने सर्व मौल्यवान रत्नांनी बनवलेले एक दिव्य सभागृह निर्माण केले होते. या सभागृहात, जे कोपावर विजय मिळवतात, लोभमुक्त आहेत, अलिप्त राहतात आणि तपश्चर्येला समर्पित आहेत, अशा सर्व साधू-सज्जनांना आणि पापी जीवांना एकत्रितपणे स्थान मिळते. येथे प्रत्येकाच्या कर्मानुसार, शास्त्रानुसार फळ निश्चित केले जाते. या सभेत सर्वांच्या कल्याणासाठी योग्य विचार केला जातो. तेथील सर्व सदस्य सुव्यवस्थितपणे, नीट विचारपूर्वक प्रत्येक गोष्टीचा निर्णय घेतात. या दिव्य सभेत अत्री, रौद्रालकी, पराक्रमी आपस्तंब, शंख, लिखित, अंगिरा आणि भृगु हे महान ऋषी, तसेच यम, योग्य उपायांचा विचार करतात. यम, तपस्वी, कुंडल आणि बाजूबंदांनी सुशोभित, तेजस्वी आणि प्रभावशाली होते; त्याचे तेज आणि वाणी पाहणे कठीण होते. त्याच्या सभेत उच्च कोटीचे, दिव्य, ब्रह्मज्ञानी ऋषी होते, जे वेदांचे अर्थ जाणणारे, सत्य आणि धर्मात स्थित होते. हे ऋषी व्याकरण, तर्क, आणि सामगानाच्या विद्वत्तेने युक्त होते. त्या ठिकाणी मी अनेक ऋषी आणि पितरांनाही पाहिले. यमाच्या बाजूला एक काळ्या वर्णाचा, मोठ्या जबड्याचा, डाव्या हातात दंड असलेला, विशेष व प्रसिद्ध पुरुष दिसला. त्याला धर्मराजाने वारंवार उपदेशासाठी नियुक्त केले होते. तिथे अनेक इतरही आपापल्या कर्तव्यात तल्लीन असलेले लोक होते. एक स्त्री, जिला यमाने सन्मान दिला होता, ती दिव्य सुगंधी उटण्यांनी अभिषिक्त होती. या स्थळी, ज्ञानी लोकांनी सांगितल्याप्रमाणे, यापलीकडे दुसरे कोणतेही साधन आवश्यक नाही. येथे असुर, देव आणि महान तेजस्वी योगीही उपस्थित होते. त्या स्त्रीच्या अंगांपासून वेगवेगळ्या रोगांचा उद्भव झाला, जे सर्व जगांना त्रास देणारे होते. हे रोग पुरुषार्थाने युक्त, सर्व लोकांना पीडा देणारे होते. ते अत्यंत सामर्थ्यशाली आणि तेजस्वी असून, वृद्धत्व व मृत्यू यांना पार केलेले होते. त्या ठिकाणी गायक, हास्य करणारे, आणि सर्व जीवांना जागृत करणारे लोक होते. त्यांच्या दिव्य अलंकारांमुळे ते तेजस्वी आणि सुंदर दिसत होते. दुसरीकडे, विविध प्रकारच्या वस्त्रांनी मढवलेल्या आसने होती. तिथे अनेक पुरुष आणि अत्यंत तीव्र यातना देखील होत्या. काम आणि क्रोधाच्या वश झालेल्या स्त्रिया विविध रूपांत प्रकट झाल्या होत्या. त्या सर्व स्त्रियांचा मोठा गोंगाट सर्वत्र घुमत होता. तिथे प्रेत, पिशाच्च, आणि मांसाहारी राक्षसही होते. काहींच्या एकच हात, काहींच्या दोन, काहींच्या तीन, तर काहींच्या अनेक हातांनी ते भयावह दिसत होते.