मी वामनाला स्वीकारतो; वामन मला वर देतो. कपिलाच्या अंगात चौदा लोकांची वासना आहे. हे दिव्यजन्मा, अत्यंत सन्मानित, मी माझ्या पापांच्या नाशासाठी हे तुला देतो. जो कोणी श्रद्धेने, बाराव्या दिवशी, विद्वान होऊन हे नियमाने करतो—त्याला या कर्माचे पुण्य शंभरपट मिळते. मी देखील श्रद्धेने, योग्य वेळी, या पवित्र स्थळाची सेवा केली आहे. त्यामुळे, हे पापी लोकांनो, तुम्ही मला त्रास देऊ शकत नाही. या व्रताचा पालन पूर्ण एक चक्र होईपर्यंत करावे लागते. तुझ्याकडून ऐकून, मुक्ती थेट मिळते; आता मी ती नक्कीच अनुभवणार आहे. ब्राह्मणाने असे बोलताच आकाशात ढोलांचा आवाज झाला. सर्व दिशांनी दिवंगतांचे विमान आले. या ब्राह्मणाशी संवाद व त्याच्या गुणगौरवाने—म्हणून, सर्व प्रयत्नाने सत्पुरुषांचा संग सर्वोत्तम आहे. जसे पवित्र स्थळी स्नान करणाऱ्यांना, तसेच वाईट मनाच्या लोकांसाठी—पवित्र स्थळाच्या शक्तीचे श्रवण केल्याने मुक्तीचे फळ मिळते. जो कोणी अत्यंत भक्तीने हे पठण करतो किंवा भक्तीभावाने ऐकतो, त्याला हे पवित्र स्थळ, पिशाच नावाने, तीन लोकांत प्रसिद्ध आहे. यमुनाच्या संगमाचे सर्व तीर्थांमध्ये महात्म्य सांगणारा श्री वराह पुराणातील मधुमास विभागातील एकशेचौऱ्याहत्तरवा अध्याय येते. श्री वराह म्हणतो: यमुनाच्या प्रवाहात स्नान करून, ऋषी कृष्ण द्वैपायनाने आपल्या मनात गंगा, यमुनाचा, पापांचा नाश करणारा, ध्यान केला. सोम आणि वैकुंठ यांच्या मध्ये, त्याला कृष्णांग म्हणतात. तिथे एक दिव्य आश्रम आहे, श्रेष्ठ ऋषींच्या संगतीने. वेदांचा सार जाणणारे, ज्ञानी आणि निश्चयशील ऋषी, व्यासाने त्यांना विविध शब्दांनी सत्कर्माचा मार्ग दाखवला. कालनजरावर, तिथे महान देव, शिव, तीर्थांचा स्वामी आहे. तिथे, जो कोणी बारावर्षीय व्रत पाळतो, आसक्तीपासून मुक्त राहतो, तो हिमालयात जाऊन, बदरीच्या परिसरात पोहोचतो. प्रभु, शुद्ध आत्मा असलेला आणि तीन काळ पाहणारा, सिद्धी प्राप्त करतो. कृष्ण तीर्थस्थळी, पांचाळ वंशाच्या उपस्थितीत, एक ब्राह्मण वसु नावाचा होता, असे ऐकले जाते. तीव्र दुष्काळाने त्रस्त, तो पत्नीसमवेत दक्षिणेकडे गेला. तिथे ब्राह्मणाच्या जीवनाचा स्वीकार करून राहू लागला. तिथे, संपत्ती आणि धान्याने युक्त एक कन्या ब्राह्मणाला दिली गेली. पण त्या मुलीच्या हाडांचा संग्रह करून, तो मथुरेला गेला. ज्याच्या हाडात अर्धचंद्राचा आकार असतो, तो नेहमी स्वर्गात वास करतो. त्या काफिल्यासह, ती कन्या मथुरेला गेली. ती सुंदर होती, नाजूक अंग, काळे वळलेले केस. तिच्या बोटा आणि पायांचे आकार सुंदर, नख तांबूस आणि उजळ, शुभ होते. तिच्या कमरेला सडसडीतपणा, पोट सम, स्तन उंच आणि भरदार होते. तिची नखे सुंदर, डोळे आकर्षक, भुवया मनोहारी, शरीर सुसंगत, आणि वाणी मधुर होती. ज्याच्यावर ती मोहक अंगांची कन्या नजर टाकत असे, आणि ज्या कोणी तिच्याकडे पाहत असे, ती सर्वत्र पवित्र स्थळी स्नान करण्यास समर्पित होती.