पुर्वी एकदा, पहाटेच्या वेळी त्या धर्मात्म्याने देवांचा अधिपतीला अमाप संपत्ती अर्पण केली. नंतर, त्याच्या पतीच्या पुण्यामुळे त्या सती स्त्रीच्या गर्भात गर्भधारण झाली; दहाव्या महिन्यात तिने चंद्रासारखा तेजस्वी मुलगा जन्माला घातला. त्या प्रसंगी, त्याने हजार गायी, सोनं आणि वस्त्रांचा दान दिलं. मुलाच्या जन्मानंतर सर्व विधी, नामकरण आणि संस्कार यथासांग केले. पुढे, अन्नप्राशन, चूलाकर्म आणि उपनयन यांसारख्या संस्कारही त्याने केले. देवीची पूजा करत, विविध प्रकारच्या दान देत तो धर्माचरण करत होता. मुलगा तारुण्यात प्रवेश केला, पण त्याला संतान नव्हतं. त्याच्या पत्नी तरुण, सुंदर, गुणवान आणि मोहक डोळ्यांची होती. लोकांच्या कल्याणासाठी आणि देवसेवेच्या हेतूने त्याने धर्माचरण सुरू केले. त्याने जलमंडप, रोजच्या अन्नाची व्यवस्था, भोजन आणि उपजीविकेची साधने उपलब्ध करून दिली. सर्व कार्यांची व्यवस्था तो सतत करत असे. हरिच्या पाच मंदिरांचा प्रासाद त्याने बांधला. बागांना पाणी मिळावे म्हणून विहिरीतून पाणी काढण्याची प्रथा त्याने सुरू केली. स्नान, पूजा, स्वच्छता आणि दीपप्रज्वलन यांसारख्या कृत्यांची देखील त्याने व्यवस्था केली. त्याच्या चार बहिनी आपल्या पतींना समर्पित आणि अतिशय सौभाग्यवती होत्या. फुलांची माळ करणारा नेहमी झाडांना पाणी शिंपडत असे. त्यामुळे झाडे भरपूर फुले आणि फळे देत होती. सर्वांना, जणू इंद्रासारखे, सर्व काही मिळत असे आणि आनंदाने उपभोगले जात असे. पण सतत दान देणाऱ्याची संपत्ती दिवसेंदिवस कमी होत चालली. त्याला आपल्या आई-वडिलांना आणि कुटुंबाला अन्नपुरवठा करावा लागला. म्हणून, मनाशी ठरवून, तो व्यापारी होण्याचा निर्धार केला. त्याने उत्तम माल, उत्तर दिशेतील वस्तू विकत घेतल्या. नफा-तोटा विचारात घेऊन विक्रीसाठी वस्तू निवडल्या. मौल्यवान रत्ने, उत्तम घोडे, महागडे कपडे आणि योग्य वस्तू मिळवल्या. एकदा त्याच्या व्यापारी ताफ्याने विश्रांतीसाठी तयारी केली. नदीच्या काठी, सुंदर जागेत त्यांनी आपली वस्ती केली. तो काही सेवकांसोबत काय करावं हे सांगत असे. मनोरंजनासाठी भटकताना त्याला एक उत्तम जागा दिसली; तिथे फळ-bearing trees आणि सुगंधी फुलं होती. तिथे चढून, त्याने गुहेच्या प्रवेशद्वारापर्यंत नजर टाकली. आवाजाचा उगम ऐकूनही, 'हे काय?' असा विचार त्याच्या मनात आला. तो म्हणाला, "ये, अतिथी! मी तुझं स्वागत करतो." त्याने मधुर फळं, मध, मांस आणि पाणी दाखवले. "माझे आई-वडील आले की, ते तुला विशेष सन्मान देतील," असे त्याने सांगितले. "ज्याच्या आई-वडील नरकात असतात, असा गृहस्थ—" आणि "जर अतिथी, ज्याच्या आशा तुटतात, घरातून निघून जातो—" म्हणून गृहस्थाने सर्व प्रकारे अतिथीचा सन्मान करावा, असे त्याने ठामपणे सांगितले. या शुभ शब्दांची उच्चार merchant, धर्मशिक्षित असलेल्या, नेहमी करत असे. "तुम्ही कोण आहात, ऋषी? प्राचीन ज्ञानाचे जाणकार? देव आहात का, गुप्त स्वरूपाचे?" तो विचारतो. "तुम्ही कोण आहात? सत्य सांगावे. तुम्ही उत्साही आणि अतिथीप्रेमी आहात.