या कथा प्रवाहात, श्री वराह भगवान आपल्या भक्ताशी संवाद साधत आहेत. ते सांगतात की, या सात सात कुटुंबांना या उपदेशामुळे उद्धार मिळतो. हा गूढ उपदेश योग्य वेळी पुत्राला, शिष्याला किंवा सेवेसाठी पात्र असणाऱ्यालाच द्यावा. एक श्लोक किंवा त्यातील एक ओळ जरी, जो कोणी सर्वोच्च अवस्थेची इच्छा करतो, त्याने श्रद्धेने शिकावी. भगवान म्हणतात, "मी पूर्व दिशेला वळून, अत्यंत प्रेमाने येथे राहतो." हा गूढ, लपविलेला आणि सर्व कर्मात आनंद देणारा उपदेश आहे. "हे भाग्यवान, तू माझ्या पवित्र क्षेत्राबद्दल विचारलेस," असे वराह भगवान पृथ्वीला सांगतात. इतका महिमा सांगून, 'गोणिष्क्रमण' या अध्यायाचा श्री वराह पुराणातील १४७वा अध्याय संपतो. यानंतर, पृथ्वी देवी म्हणतात, "हे विश्वेश्वर, हे ऐकून मी पूर्णपणे संतुष्ट झाले आहे. परंतु, हे नारायण, मला अजूनही सर्वोच्च गूढ सांग." त्यावर श्री वराह म्हणतात, "माझ्या ठिकाणी द्वेष नाही, म्हणूनच मी सर्वोच्च प्रभू आहे. हे भाग्यवान, हे शास्त्र मी माझ्या दिव्य लीलेंतून सांगितले आहे." धरणी देवी म्हणतात, "होय, हे अपरिमित वराह, तू मन आणि हृदय आनंदित करतोस, हे जनार्दन." पृथ्वीचे हे शब्द ऐकून, धर्मप्रधान, महान बुद्धीचे वराह भगवान म्हणतात, "आता मी हे गूढ सांगतो, जे जगाला आनंद देणारे आहे." "हे 'स्तुतस्वामी' म्हणून प्रसिद्ध आहे, हे माझे अत्यंत गुप्त आणि श्रेष्ठ क्षेत्र आहे. मी वसुदेवाचा पुत्र आहे, देवकीच्या गर्भातून जन्मलेला. माझे पाच श्रेष्ठ, ज्ञानी शिष्य असतील. मी पृथ्वीवर आल्यावर, ते मला, धर्मस्वरूपाला, प्रतिष्ठित करतील. भृगु ऋषी देखील माझ्या मार्गाने चालतील. त्यांच्या ज्ञानाच्या सामर्थ्याने, ते नेहमी मला तेजस्वी करतील. काळ जसजसा पुढे जाईल, ते माझ्या कार्यात भक्तिभावाने तल्लीन राहतील." "मी त्यांना वर देईन—प्रत्येकाला त्यांच्या मनातील इच्छा प्रमाणे. जिथे धर्म दृढ आहे, तिथे आत्मशास्त्रही टिकेल. तुझ्या कृपेने, हे प्रभो, हे जग योग्य मार्गाने चालू दे. यात शंका नाही; कारण तुम्ही सर्व मला प्रिय आहात. म्हणून, हे सर्व भगवंताच्या भक्तांना प्रिय असलेली गोष्ट सांगतील." "सर्व शास्त्रांमध्ये वराह उपदेश तुपासारखा श्रेष्ठ मानला जातो. मी हे स्वतःशी समत्वाने, माझ्या स्वतःच्या स्वरूपातूनच सांगितले आहे. हे सर्वोच्च आणि सूक्ष्म ज्ञान पृथ्वीवरील भक्तांमध्ये दिसते." "आता मी तुला आणखी काही सांगतो—हे वसुंधरे, ऐक. काही जण ज्ञानाने पार जातात, काही कर्मात स्थिर असतात. काही योगशक्तीचा अनुभव घेऊन माझ्या सतत अस्तित्वाचे दर्शन घेतात. काही सर्व कर्तव्ये पार पाडतात, काही सर्व इच्छांनी भरलेले असतात, काही सर्व व्यवहारांत गुंतलेले असतात. हे देवी, हे महाशास्त्र संसारातून मुक्त होण्याचे साधन आहे. ते त्यानुसार शिकवतील, आणि प्रत्येक जण आपल्याला जे आवडते तसे वागतील. युगाच्या प्रभावाने, हे पृथ्वी, लोक असे वागतात." "माझ्या कृपेने, त्यांना माझ्यात सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त होईल. माझ्या शास्त्रात काही दोष राहिला असेल, तर त्यांना येथेच पुन्हा जन्म घ्यावा लागेल. ज्यांच्या मनात द्वेष आहे, त्यांना उच्च लोक मिळणार नाहीत." अशा प्रकारे, श्री वराह भगवानाने पृथ्वीला हे गूढ, आनंददायक आणि मोक्षदायक ज्ञान सांगितले. भक्ती, ज्ञान आणि धर्म यांची महती या संवादातून प्रकट होते.