या भ्रमित जगाच्या मध्यभागी, ज्ञान अत्यल्प असलेल्या एका व्यक्तीचा उल्लेख केला जातो. म्हणूनच, या जगात मोठेपण प्राप्त करण्यासाठी तुझ्या कृपेचीच सर्वांना आवश्यकता असते. तू दुःखी आणि पीडित लोकांवर दयाळू आहेस; प्रभु, माझ्या विनंतीला 'नाही' असे उत्तर देऊ नकोस. म्हणून, हे सुंदर कटी असलेल्या देवी, तू माझ्याकडून एखादे वर माग — अगदी दुर्लभ आणि सर्व प्रकारे अप्राप्य असलेलेही. माझ्या साक्षात्काराने, कोणाचाही इच्छित वर कधीही अपूर्ण राहत नाही. त्या देवीने हात जोडून, नम्रपणे आणि मधुर शब्दात अशी विनंती केली: "हे विष्णू, तू माझ्या गर्भात प्रवेश कर आणि माझा पुत्र हो." नदीने, जी सदैव माझ्या सहवासासाठी उत्सुक असते, काय मागितले आहे? या प्रकारे, दयाळूपणाने, प्रभुने आपल्या मनात ठरवले. शालग्राम शिलाचे रूप धारण करून, तो तुझ्या गर्भात सदैव प्रवेशला. माझ्या उपस्थितीमुळे तू सर्व नदींपैकी श्रेष्ठ होशील. तू वाणी, मन आणि शरीरातून उत्पन्न होणारे महान पाप दूर करशील. जो तुझ्या द्वारे आपल्या पितरांना तृप्त करतो, तो त्यांना मुक्त करून स्वर्गात नेतो. तोही माझ्या निवासस्थानी पोहोचतो, जिथे गेल्यावर कोणतीही शोक, दुःख राहत नाही. या प्रकारे देवीला वर देऊन, प्रभु तेथेच अदृश्य झाला. आणि मी, श्री विष्णू, भक्ताच्या इच्छेने रूप धारण करून, तारांच्या अधिपतीचे अंग उजळवले आणि त्यांना पूर्णपणे शुद्ध केले. त्या चंद्राच्या साक्षीने, मी तेथेच अदृश्य झालो. रावणाने प्रकट केलेली ती धारा महान पुण्य प्रदान करते. सोमाच्या अधिपतीच्या पूर्वेला रावणाचे आश्रम आहे. तेथे, रावणाच्या नृत्याने देवांचा अधिपती प्रसन्न झाला आणि त्याला वर दिला. बाण गंगेच्या स्नानाने आणि बाणेश्वराचे दर्शन घेतल्यावर, आलंकायन वंशातील ऋषीने त्या क्षेत्रात अतिशय लवकर सर्वोच्च स्थान प्राप्त केले. आता, हे पृथ्वी, मी तुला आणखी एक अत्यंत श्रेष्ठ आणि गोपनीय गोष्ट सांगतो. परम उद्देश समजून, महेश्वराने योगमायेचा आश्रय घेऊन आलंकायनाचा पुत्र झाला. योगमायेच्या सामर्थ्याने संपन्न, त्रिनेत्रधारी आणि त्रिशूलधारी शिव, जन्म घेऊनही ओळखला गेला नाही, तरी तो माझ्या पूजेत मग्न राहिला. "उठ, हे ऋषी, तुझी इच्छा फळली आहे. तू प्रभुच्या सहवासात पुत्रासाठी तप केले आहेस. विचारपूर्वक, मी स्वतः तुझ्यासाठी जन्म घेतला आहे. तू सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त केली आहेस, कारण मी तुझा पुत्र म्हणून राहिलो आहे." त्यावर, आश्चर्यचकित झालेला ऋषी म्हणाला: "हरी अजूनही मला प्रकट का झाला नाही? मी त्याला पाहिल्याशिवाय माझे तप थांबवणार नाही." तूही योगाच्या साहाय्याने लवकर मथुरेला जा आणि आमुष्यायनाला येथे आण. तुझ्या आज्ञा मिळाल्यावर, नंदी लवकरच निघाला. तेथे, आमुष्यायनाला पाहून त्याने त्याचे नाव विचारले. तो सालंकायनाचा शिष्य होता, ज्याचे नाव आमुष्यायन होते. त्याने विचारले: "गुरु कुशल आहेत का? तो तपस्वी कुठे राहतो?