त्या दिव्य स्थानी, एक मंत्र आहे: "हे देवी, तूच आद्य, गुप्त, अनंत, मध्य, रजस्वला, हे दैवी स्वरूप, आम्ही तुला नमस्कार करतो." या मंत्राने, हे पृथ्वी, रजस्वला स्त्रिया शुद्ध होतात. अशा प्रकारे, हे देवी, न स्त्री न पुरुष कुणीही अपवित्र होत नाही. प्रत्येकजण, प्रत्येक दिवशी, हे शुभेच्छा देणाऱ्या देवी, माझ्या मनाचा अनुसरण करतो. मग, एकचित्त होऊन, हे पृथ्वी, इंद्रियांचा संयम साधून—जे नेहमी असे आचरण करतात, स्त्री, पुरुष आणि नपुंसक—ते सर्व, आजही, संसारात गुंतलेले पुरुष मला ओळखत नाहीत. हजारो मातापिता, शेकडो पुत्र आणि पत्नी—हे जग अज्ञानाने आच्छादित आहे आणि मोहाने प्रभावित झाले आहे. आई एक दिशेला जाते, आणि वडील दुसऱ्या दिशेला जातात. सर्व जीव आपापल्या कर्मानुसार, आपापल्या स्थानी जन्म घेतात. आणि हे सर्व फार थोड्या काळासाठी—म्हणजे महिना किंवा वर्षभरच असते. हे पृथ्वी, ज्यांना हे सर्व ज्ञात आहे—त्यांना संन्यासाची संपूर्ण साधना माहित असते. जो मनुष्य, रोज सकाळी उठून हे ऐकतो, हे मानव—हे, हे भगवती, सर्वोच्च आणि महान गुप्त आहे, जे तुला सांगितले आहे. अशा प्रकारे, श्री वराह पुराणातील या दिव्य ग्रंथात, "गुप्त विधीचे माहात्म्य" या शंभर चाळीसाव्या अध्यायाचा समारोप झाला. आता, मी पुन्हा मंदाराचे माहात्म्य सांगणार आहे; हे सुंदर स्वरूप, तू लक्षपूर्वक ऐक. जाह्नवीच्या दक्षिण किनारी, विंध्य पर्वताच्या उतारावर, तिथे त्रेता युगात, हे पृथ्वी, "राम" नावाचा अत्यंत तेजस्वी पुरुष होता. त्याने नारायणाच्या मुखातून ऐकले, आणि धर्माची इच्छा केली. पृथ्वी म्हणाली: "मंदाराचा उल्लेख तू केला, जो दिव्य धर्म आणि हेतूने युक्त आहे." मंदारावर लोक कोणती कर्मे करतात, आणि त्याचा परिणाम काय होतो? तिथे कोणते गुप्त आहे, आणि त्याचा रहस्य काय आहे? श्री वराह म्हणाले: "मी तुला मंदाराचे गुप्त, महान विधी सांगतो." त्या वेळी, मी मंदारावर खेळत होतो, जेव्हा तो फुलांनी शोभला होता. मग, मंदार पर्वतावर असताना, माझ्या मनात विचार आला. विंध्यावर, माझ्या शक्तीने, तिथे मंदार नावाचा महान वृक्ष आहे. तिथे, दगडी पृष्ठभाग अत्यंत रम्य आणि आकर्षक आहे. हे सुंदर कटिवाली, या महान मंदार वृक्षाचे एक अद्भुत कथा ऐक. तिथे, मध्यान्ही, लोक त्याला पाहतात. मंदाराच्या तलावात, जो पुरुष एकवेळच्या भोजनाने उपवास करतो—मग, मंदाराच्या पायथ्याशी असलेल्या तलावात, जर कोणी प्राणत्याग केला—त्याच्या उत्तर बाजूला प्रपण नावाचा पर्वत आहे. तिथे, त्या क्षेत्रात, माझा सर्वोच्च स्नानकुंड आहे, ज्याला स्नानकुंड म्हणतात. तिथे, मग, माझ्या कर्मांना समर्पित असलेला जीव, जीवनातून मुक्त होतो. त्याच्या ईशान्य बाजूला वैकुंठाचा गुप्त कारण आहे. जो तिथे स्नान करतो, एक रात्र उपवास करून—तसाच, इथे, सर्व कर्तव्ये पूर्ण करून, निश्चितपणे प्रस्थान करतो. त्याच्या आग्नेय बाजूला, सुंदर वरांगणात, एक सम प्रवाहित धारा आहे. तिथे, एकवेळच्या भोजनाने उपवास करून स्नान करावे. अशा प्रकारे, या गुप्त आणि दिव्य स्थानी, मंदार पर्वताची, त्याच्या वृक्षांची, कुंडांची आणि प्रवाहांची महिमा सांगितली गेली. हे सर्व ऐकणारा आणि अनुसरण करणारा, धर्म, शुद्धता आणि मोक्षाच्या मार्गावर अग्रसर होतो.