एकदा, भक्ताने अखंड श्रद्धेने आणि निष्ठेने प्रभूची पूजा केली. या अमोघ मंत्राने पूजा केल्यावर, जीव सृष्टीच्या बंधनातून मुक्त होतो. हा मंत्र असा आहे: "हे प्रभो, स्वत:ला, तुझे गुण आणि तुझे स्वतःचे अस्तित्व पाण्याने स्वीकार; सर्व देवतांच्या मुखांचे प्रक्षालन होऊ दे." यानंतर, भक्ताने एक मूठ फुलांचा अर्पण केला. हे प्रभो, भक्तांचा प्रिय, मंत्रांचे ज्ञाता, यज्ञ करणारा आणि सर्व सृष्टीचा निर्माता, तुला मी वंदन करतो. मग भक्ताने आपले शरीर पूर्णपणे पृथ्वीवर नम्रतेने ठेवून, जनार्दनाची प्रार्थना केली. मंत्रांनी प्राप्त झालेल्या मान्यतेनंतर, प्रभो, जेव्हा तू प्रसन्न होतोस, तेव्हा योग्यांनाही तुझ्या इच्छेनेच मुक्ती प्राप्त होते. "मी तुझा सेवक आहे, तुझ्यासाठीच सर्व कर्म करतो; तू जसे सांगितलेस, तसे केल्याने देव प्रसन्न होऊ दे," अशी प्रार्थना भक्त करतो. मंत्रोपचाराची विधी पार पाडून, भक्त माझ्या भक्तीत स्थिर राहतो. या सर्व क्रिया भक्ताने श्रद्धेने केल्या आणि आपल्या कृत्यात दृढ राहिला. मग, भक्ताने प्रेमपूर्वक, मंत्रांचे ज्ञान असलेला, कर्म करणारा म्हणून, आपले मन एकाग्र केले. मंत्र असे म्हणतात: "सर्व लोकांत मीच सिद्ध स्वरूप आहे आणि मी स्वतःच्या कृतीने वरदान देतो." मग, "जे काही मी बोललो, त्याची क्षमा कर; आणि तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार," असे म्हणत भक्त नम्रतेने वंदन करतो. यानंतर, भक्ताने उजवे अंग आणि मग डावे अंग गंध लावावे. मग, दृढ संकल्पाने, पश्चिम दिशेला जमिनीवर गोमय लावून शुद्धी करावी. "या सर्व क्रिया केल्याने कोणते पुण्य मिळते, ते माझ्याकडून ऐक," असे सांगितले जाते. जितके धान्याचे कण, तितक्या हजारो वर्षे स्वर्गात सन्मान मिळतो. प्रत्येक धान्यकणासाठी, स्वर्गात उच्च स्थान प्राप्त होते. तितकेच हजारो वर्षे भक्त माझ्या लोकात स्थिर राहतो. या विधींनी अंग शुद्ध होतात आणि मला आनंद मिळतो. मधुका, अश्वपर्णा, रोहिणी आणि कर्कटा—या वनस्पतींच्या चूर्णाने किंवा पुन्हा हातात घेतलेल्या सूक्ष्म चूर्णाने शुद्धी करावी. जो कोणी श्रेष्ठ सिद्धी इच्छितो, त्याने माझ्या सांगितलेल्या कृतींचा अवलंब करावा. मग, आवळा आणि उत्तम सुगंधी माती घ्यावी. यानंतर, जलपात्र घेऊन हा मंत्र उच्चारावा: "हे निष्पाप प्रभो, तुझ्या प्रकट स्वरूपाने माझ्याकडून स्नान स्वीकार." मग सोनेरी किंवा चांदीच्या पात्रात, किंवा तांब्याच्या भांड्यात, उत्तम स्नान विधी करावी. यानंतर, सुगंधी द्रव्य मंत्रासह अर्पण करावे. "सर्व लोकांत जन्म घेऊन, तू सत्यस्वरूपांशी एकरूप झाला आहेस. माझ्या भक्तीने तृप्त होऊन, हे माधव, तू स्वीकार." मग, इतर हारही विधिपूर्वक अर्पण करावेत. यानंतर, पुन्हा एक मूठ फुलांचा अर्पण करून, हा मंत्र म्हणावा: "माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हे अच्युत, हे स्वीकार, हे स्वीकार." मग, सुगंधी द्रव्यांनी बनवलेले धूप अर्पण करावे. दोन्ही कुलांत, एकाग्र मनाने धूपमंत्र म्हणावा. "माझ्या संसारमुक्तीसाठी, हे धूप स्वीकार. संख्यांनी प्राप्त केलेल्या शांतीसह हे धूप स्वीकार; तुला नमस्कार." अशा प्रकारे, हार, सुगंध आणि उटणे अर्पण करून, भक्ताने अर्पण घेतले आणि जोडलेले हात डोक्यावर ठेवले. "भगवान, परमपुरुष, श्रीनिवास, आनंदस्वरूप आणि तेजस्वी, तू प्रसन्न होऊ दे. हे सुंदर पिवळ्या रेशमी वस्त्र, दैवी देह झाकण्यासाठी, तुला अर्पण करतो," असे म्हणत भक्ताने अत्यंत श्रद्धेने पूजा पूर्ण केली.