राजर्षी, आता मी तुला या पुराणातील गौरवशाली दानकथांचे माहात्म्य सांगतो. प्रथम, दहीची गाय दान करण्याचे महत्त्व सांगितले आहे. दहीची गाय द्यावी ती अशा श्रेष्ठ ब्राह्मणाला, ज्याच्यात क्षमा व इतर सद्गुण आहेत. गाय दान करताना, तिच्यासोबत पादत्राणे, चपला आणि छत्र देखील द्यावे आणि त्यानंतर योग्य मंत्राचा उच्चार करावा. जेव्हा हा विधी पूर्ण होतो, तेव्हा यज्ञकर्ता – हे द्विजश्रेष्ठ – तीन रात्री राजासारखा निवास करतो. जो भक्तिभावाने या कथेला ऐकतो किंवा इतरांना ऐकवतो, त्याला उत्तम फल प्राप्त होते. अशा प्रकारे ‘दही-गाय दान महात्म्य’ या अध्यायाचा शेवट होतो. यानंतर, राजन, मी तुला लोण्याच्या गायीच्या दानाचे महात्म्य सांगतो. प्रथम, गायीच्या ताज्या लोण्याने लिपलेल्या भूमीवर आदरपूर्वक गायीची कातडी ठेवावी. त्यावर एक प्रस्थ ताजे लोणी ठेवावे. नियमाप्रमाणे, सुवर्णाचे शिंगे व सुंदर मुख असलेली लोण्याची गाय बनवावी. तिचे ओठ फुलांनी व फळांनी, दात नीट मांडावेत, आणि तिची गळफास पांढऱ्या दोऱ्याने तयार करावी. तिच्या स्तनांत लोणी, पाय साखरेच्या कांड्याचे, शिंगे सुवर्णाची, खुर चांदीची, व पंचरत्नांनी अलंकृत करावी. दोन वस्त्रांनी झाकून, सुगंधी फुलांनी तिचे अलंकरण करावे. सर्व गायींसाठी सांगितलेले मंत्र म्हणावे. हे ताजे लोणी अमृतासमान शुभ मानले जाते. मग, ही लोण्याची गाय गृहस्थ ब्राह्मणाला द्यावी. अर्घ्य आणि सार देखील त्या ब्राह्मणाला द्यावे. जो कोणी ही गाय दान करताना पाहतो, त्याच्यासह त्याचे पूर्वज आणि वंशजही पुण्यप्राप्त होतात. जो भक्तिभावाने हे ऐकतो किंवा ऐकवतो, त्यालाही उत्तम फल मिळते. अशा प्रकारे ‘लोण्याच्या गायीचे दान महात्म्य’ या अध्यायाचा समाप्ती होते. आता मी तुला मीठाच्या गायीच्या दानाचे महात्म्य सांगतो. राजन, नीट ऐक. प्रथम, शुद्ध केलेल्या भूमीवर कृष्णमृगचर्म आणि कुशा गवत पसरावे. त्यावर चार पाय असलेले व साखरेच्या कांड्याचे खुर असलेले वासरू तयार करावे. तिचे तोंड गुळाचे, दात फळांचे, डोळे रत्नांचे, कान पानांचे असावे. शेपटी दोऱ्याची, पाठ तांब्याची, केस कुशांचे, आणि ती दूध देणारी असावी. तिची सुगंधी फुलांनी व धूपाने पूजा करावी. हा विधी केल्याने नक्षत्रे व ग्रहांचे दोष दूर होतात. ही गाय अशा द्विजाला द्यावी, जो वेद आणि त्याचे अंग जाणणारा, श्रेष्ठ आचार असलेला, श्रौत आणि अग्निहोत्र पाळणारा आहे. पूजा, मंत्रोच्चार करून, गायीच्या शेपटीजवळ बसून, तिला दोन वस्त्रांनी झाकावे आणि एक कम्बळ द्यावे. पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने ब्राह्मणाचे सत्कार करावे. योग्य मंत्र म्हणत, ही गाय द्यावी. ही गाय सर्व प्राण्यांमध्ये रसाची जाणणारी असून, सर्व देवांनी पूजिलेली आहे. मीठासह गाय दान केल्यावर एक दिवस निवास करावा. आपल्या शक्तीनुसार हजार, शंभर किंवा जितके शक्य असेल तितके सुवर्णही द्यावे. जो भक्तिभावाने हे ऐकतो किंवा ऐकवतो, त्यालाही उत्तम फल प्राप्त होते. अशा प्रकारे ‘मीठ-गाय दान महात्म्य’ या अध्यायाचा समाप्ती होते. हे राजन, या पवित्र कथा ऐकणाऱ्याला आणि ऐकवणाऱ्याला अनंत पुण्य, कल्याण आणि देवकृपा लाभते.