महान राजन, गायीचे दान केल्यावर काय फल मिळते, ते आता ऐका. जो मनुष्य श्रद्धेने गाय दान करतो, त्याला आपल्या पितरांसह व इतरांसह ब्रह्मलोकाची प्राप्ती होते. तेथे तो दीर्घ काळपर्यंत सुख उपभोगतो आणि नंतर विष्णुलोकात जातो. त्या ठिकाणी त्याला अप्सरा सेवेत राहतात, गाण्याचे आणि वाद्यांचे मधुर ध्वनी ऐकू येतात. राजन्, जो कोणी हे गायदानविषयक व्रत भक्तिपूर्वक ऐकतो किंवा पठण करतो, त्यालाही हे पुण्य लाभते. या प्रकारे 'दुग्धदायिनी गायीचे दान' या अध्यायाचा समारोप झाला. आता दही देणाऱ्या गायीच्या दानाचे महात्म्य ऐका, राजन्. याचे विधान असे आहे—फुलांच्या राशीने अलंकृत केलेली गायीची कातडी घेऊन, तिच्यावर सात प्रकारच्या धान्यांचा ढीग करून त्यावर दह्याचा कुंभ ठेवावा. तो कुंभ दोन वस्त्रांनी झाकावा व फुलांनी, सुवासिक द्रव्यांनी त्याचा सन्मान करावा. ही दही-गाय क्षमाशील व सद्गुणी ब्राह्मणाला द्यावी. त्यानंतर पादत्राणे, चपला व छत्र देऊन, यथाविधी मंत्रोच्चार करावा. राजर्षींमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राजन्, अशा प्रकारे दही-गाय दान केल्यानंतर, यजमानाने तीन दिवस राजासमान निवास करावा. जो कोणी हे भक्तिपूर्वक ऐकतो किंवा ऐकवतो, त्यालाही हे पुण्य फळ मिळते. या प्रकारे 'दधिदायिनी गायीचे दान' या अध्यायाचा समारोप झाला. आता लोण्याने बनवलेल्या गायीच्या दानाचे महात्म्य ऐका, राजन्. गायीच्या शेणाने लिपलेल्या भूमीवर आदरपूर्वक गायीची कातडी ठेवावी. त्यावर एक प्रस्थ ताजे लोणी असलेला कुंभ ठेवावा. विधिपूर्वक त्या लोण्याच्या गायीला सोन्याचे शिंग आणि सुंदर मुख बनवावे. तिचे ओठ फुलांनी व फळांनी, दात व्यवस्थित मांडावेत, गळ्याच्या खालचा भाग पांढऱ्या दोऱ्यांनी सजवावा. तिचे थन लोण्याचे, पाय ऊसाचे बनवावेत. सोन्याची शिंगे, चांदीचे खुर, आणि पंचरत्नांनी अलंकृत करावी. दोन वस्त्रांनी झाकून, सुगंधी फुलांनी तिचे पूजन करावे. सर्व गायींसाठी सांगितले जाणारे मंत्र उच्चारावेत. हे ताजे लोणी अमृतासमान शुभ मानले गेले आहे. हे सर्व केल्यानंतर, तिला एका गृहस्थ ब्राह्मणाला द्यावे. यज्ञाचा भाग व सारही त्या ब्राह्मणाला द्यावा. जो कोणी या लोण्याच्या गायीचे दान होताना पाहतो, त्यासह त्याचे पितर व वंशजही पुण्यप्राप्ती करतात. जो भक्तिपूर्वक हे ऐकतो किंवा ऐकवतो, त्यालाही हे पुण्य मिळते. या प्रकारे 'लोण्याची गाय दान' या अध्यायाचा समारोप झाला. आता मी मीठाच्या गायीच्या दानाचे महात्म्य सांगतो, राजन्, ऐका. गायीच्या शेणाने लिपलेल्या भूमीवर काळवीटाची कातडी व कुशा घालाव्यात. त्यावर चार पाय असलेले वासरू तयार करावे व त्याचे खुर ऊसाचे बनवावेत. तिचे तोंड गुळाचे, दात फळांचे, डोळे रत्नांचे, कान पानांचे बनवावेत. शेपटी दोऱ्याची, पाठ तांब्याची, केस कुशांचे असावेत आणि ती दूध देणारी असावी. सुगंधी फुलांनी व धूपाने तिचे विधिपूर्वक पूजन करावे. या दानाने नक्षत्रे व ग्रहांचे दोष दूर होतात. ही मीठाची गाय उत्तम वर्तन असलेल्या, वेद व वेदांग जाणणाऱ्या द्विजाला द्यावी. या प्रकारे, प्रत्येक गायीच्या दानाचे फल, त्याची विधी, आणि त्याचे महात्म्य सांगितले गेले. हे भक्तिपूर्वक ऐकणे किंवा ऐकवणेही पुण्यदायक आहे.