दानाच्या वेळी, शास्त्रात सांगितलेल्या मंत्रांचा उच्चार करावा, ब्राह्मणाची योग्य प्रकारे पूजा करावी आणि त्याला अंगठ्या व कानातले घालून सन्मानित करावे. आपल्या क्षमतेनुसार, कंजूषपणा न करता, दान द्यावे; दान ब्राह्मणाच्या हातात ठेवून, सुगंधित फुले आणि चंदनाने सजवून, गायीचे दान करावे आणि तिच्या मुखाकडे प्रेमाने पाहावे. ब्राह्मणाने त्या दिवशी केवळ साखर खावी आणि तीन दिवस थांबावे; ही गाय सर्व पापांचा नाश करते आणि सर्व इच्छांची पूर्ती करते. त्यामुळे सर्व इच्छा पूर्ण होतात—यात शंका नाही; या दानाचा साक्षीदार सर्वोच्च पदाला पोहोचतो. जो या विधीला श्रद्धेने ऐकतो किंवा पठण करतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि विष्णूच्या लोकात जातो. आता मधगायीच्या दानाचे महत्त्व सांगतो: मधगायी सर्व पापांचा नाश करणारी आहे. मधातून बनविलेली गाय तयार करावी, सोळा पूर्ण घटांसह. तिचा चेहरा सोन्याचा, शिंगे अगर आणि चंदनाची असावी. तिचे पाय ऊसाचे करावे, आणि पांढऱ्या चादरीने झाकावे. तिचे ओठ फुलांचे, आणि दात फळांचे मानावे. तिचे कान सुंदर पानांनी सजवावे, योग्य प्रमाणात चारही बाजूंनी. चार दिशांना तिळाच्या पानांचे पात्र ठेवावे. तांब्याची गाय तयार करून, सुगंधित फुलांनी तिची पूजा करावी. उत्तरायण, दक्षिणायन, ग्रहण किंवा आपल्या इच्छेनुसार, ब्राह्मणाला—जो गरीब, वेदज्ञ आणि अग्निहोत्री आहे—त्याला मधगायीचे दान द्यावे. मंत्रपूर्वक, गायीला दोन वस्त्रांनी झाकून, अंगठ्या घालून, जलविधी करून, गायीचे दान करावे. पितर आणि देव संतुष्ट होतील; मधगायीला नमस्कार करावा. हे देवी, मी तुला स्वीकारतो, विशेषतः माझ्या घरासाठी. 'मधुवात' मंत्राने, शुद्ध किंवा अशुद्ध अवस्थेतही, मधगायीचे दान करावे. जो श्रद्धेने मधगायीचे दान करतो, राजन, आणि ब्राह्मण तीन दिवस मध आणि दूध मिश्रित सेवन करतो, जिथे नद्या मधाने वाहतात आणि चिखल दूधाचा असतो, तिथे तो आनंद घेतो आणि ब्रह्मलोकात पोहोचतो. महान आनंद घेतल्यावर, तो विष्णूच्या लोकात पोहोचतो. मधगायीचे दान केल्याने, तो विष्णूशी एकरूप होतो, सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि विष्णूच्या लोकात जातो. श्री वराह पुराणातील श्वेत आणि विनीताश्व यांच्या कथेत, 'मधगायीचे महात्म्य' या शत-चतुर्थ अध्यायाचा समारोप झाला. आता मी दूधगायीच्या दानाची प्रक्रिया सांगतो, ऐका राजन. गायीच्या कातडीच्या आकाराच्या जागेत, सर्व बाजूंनी कुशा घालावी. तिथे गोमयाने सुंदर गोल वेदी तयार करावी. गायीच्या शिंगांना सोन्याचे बनवावे आणि चंदन व अगरने सजवावे. तिचे तोंड गुळाचे, आणि जीभ साखरेची करावी. तिचे पाय ऊसाचे, केस कुशा आणि दर्भाचे, आणि पांढऱ्या चादरीत गुंडाळावे. तिची शेपटी आणि थन ताज्या लोण्याने बनवावी. चारही दिशांना तिळाच्या पात्र ठेवावे. धूप आणि दीप अर्पण करून, ब्राह्मणाला गायीचे दान करावे. जोडे, सॅंडल आणि छत्री देऊन, गायीचे दान अर्पण करावे. वेदात सांगितलेल्या 'आप्यायस्व' मंत्राने विधी करावा. 'आप्यायस्व' मंत्राने दूध देणाऱ्या गायीला संतुष्ट करावे. या दानाचा साक्षीदार सर्वोच्च पदाला पोहोचतो.