राजा, आता मी तुला गोदानाची महती आणि त्याच्या विविध प्रकारांची कथा सांगतो, जशी श्री वराह पुराणात वर्णन केली आहे. गोदान करताना, गोमातेचे आकार आणि तिच्या मूल्याची विभागणी सांगितली आहे. तिच्या अर्ध्या भागाला मध्यम मानले जाते, तर सर्वात लहान गोदान फक्त एक भाराने केले जाते. त्याचप्रमाणे, वासराचे निर्मितीही चौथ्या भागाने करावी, हे सत्य आहे. नंतर, हे सर्व आठशे किंवा त्यापेक्षा अधिक (यूनिट्स) प्रमाणात, आपल्या शक्तीनुसार, पूर्ण करण्याचा प्रयत्न करावा. गोमातेच्या चारही दिशांना सर्व बीज ठेवावे. तिच्या नाकाच्या पुढील भागावर सुवर्णाचा मुख असावा, डोळ्यांमध्ये मोत्यांची सजावट करावी. तिच्या मुख आणि शरीरासाठी साखर वापरावी, आणि जीभ पिठाने बनवावी. गळ्यात मऊ वस्त्र आणि रेशमी दोरी, सुंदर हाराने अलंकृत करावी. पाय ऊसाचे, खुरे चांदीचे, स्तनात तूप भरावे, कानांवर सुंदर पाने लावावी, आणि पांढऱ्या याकच्या शेपटीच्या पंखांनी सजवावी. पाच रत्नांनी शोभायमान करावी, वस्त्रांनी झाकावी, सुगंधी फुलांनी सजवावी, आणि ब्राह्मणास अर्पण करावी. ही गो, वेद आणि वेदांग जाणणाऱ्या, गरीब, सद्गुणी, बुद्धिमान, अग्निहोत्र करणाऱ्या, कुटुंब असलेल्या आणि दुष्ट नसलेल्या ब्राह्मणास द्यावी; कधीही मत्सरयुक्त ब्राह्मणास देऊ नये. संक्रांती, विषुव, शुभ योग, किंवा दिवसभराच्या शेवटी—या पवित्र काळात, आपल्या सामर्थ्यानुसार, गोदान करावे. घरात विद्वान आणि योग्य ब्राह्मण पाहिला, पाहुणा आला, तर त्याच्या शेपटीचा भाग तपासून, योग्यरित्या द्यावे. पूर्वेकडे किंवा उत्तर दिशेकडे, गोमातेचे मुख पूर्वेकडे आणि वासराचे उत्तर दिशेकडे ठेवावे. दानाच्या वेळी, नियोजित मंत्रांचा उच्चार करावा, ब्राह्मणाची योग्यरित्या पूजा करावी, त्याला अंगठ्या आणि कर्णफुले घालावी. आपल्या शक्तीनुसार, कंजुषी न करता, त्याच्या हातात सुवासिक फुलांनी आणि चंदनाने दान ठेवावे, गोमातेचे मुख पाहावे. ब्राह्मणाने एक दिवस फक्त साखर खावी, आणि तीन दिवस तिथे राहावे; ही गो सर्व पाप नष्ट करते आणि सर्व इच्छांची पूर्ती करते. सर्व इच्छा पूर्ण होतात, यात शंका नाही; जे लोक हे दान पाहतात, तेही उच्च अवस्था प्राप्त करतात. जे भक्तीने हे ऐकतात किंवा पठण करतात, ते सर्व पापांपासून मुक्त होतात आणि विष्णूच्या लोकात जातात. आता, मधु-गोडानाची महती सांगतो. मधु-गो ही सर्व पापांचा नाश करणारी आहे. ही गो पूर्णपणे मधाने बनवावी, सोबत सोळा भरलेल्या घटांनी. तिचे मुख सोन्याचे करावे, शिंगे अगर आणि चंदनाची करावी. पाय ऊसाचे, पांढर्या वस्त्रांनी झाकावे. ओठ फुलांचे, दात फळांचे बनवावे. कान सुंदर पानांनी अलंकृत करावे, योग्य प्रमाणात सर्व बाजूंनी लावावे. चारही दिशांना तीळपानांच्या पत्रावळी ठेवाव्या. त्यानंतर, तांब्याची गो बनवावी आणि सुगंधी फुलांनी पूजा करावी. संक्रांती, ग्रहण, किंवा आपल्या इच्छेनुसार कोणत्याही वेळी, वेदज्ञ, गरीब, अग्निहोत्र करणाऱ्या ब्राह्मणास मधु-गो द्यावी. मंत्रपूर्वक, दोन वस्त्रांनी झाकून, अंगठ्या घालून, जलविधी करून, गो अर्पण करावी. "मधुवात" मंत्राने, जरी अपवित्र असला तरी, दान करावे. मधु-गो दान केल्यावर, ब्राह्मणाने तीन रात्री मध आणि दूधाचा आस्वाद घ्यावा. जिथे नद्या मधाने वाहतात, आणि चिखल दूधाचा असतो, तिथे तो आनंद घेतो आणि ब्रह्मलोक प्राप्त करतो. तेथे महान सुख मिळवून, नंतर विष्णूच्या लोकात प्रवेश करतो. मधु-गो दानाने, तो विष्णूशी एकरूप होतो, सर्व पापांपासून मुक्त होतो, आणि विष्णूच्या लोकात जातो. श्री वराह पुराणातील श्वेत आणि विनीताश्व यांच्या कथेत, मधु-गोडानाची महती सांगणारा हा एकशे चौथा अध्याय संपला. आता मी तुला दुग्ध-गोडानाची प्रक्रिया सांगतो. गोमातेच्या कातडीच्या आकारात, कुशा गवत सर्व बाजूंनी पसरवावे. त्या ठिकाणी, चांगल्या प्रकारे गायीच्या शेणाने गोल वेदी तयार करावी. हे सर्व गोदानाचे विधी आणि त्यांची महती, पुराणात सांगितली आहे, हे ऐकून, राजा, तू याचा आदरपूर्वक पालन कर.