राजा, आता मी तुला जल-गायीचे दान कसे करावे हे सांगतो. शुभ मुहूर्तावर, विधिपूर्वक जल-गायीचे दान करण्याची ही पद्धत आहे. सर्वप्रथम, त्या विधीच्या मध्यभागी एक पूर्ण कुंभ ठेवावा. गायीला सुवासिक पाण्याने स्नान घालावे, तिचे अंग सुगंधी करावे. वाढीचे प्रतीक असा एक भांडे, यंत्रमय फुलांनी सजवलेले असावे. त्या कुंभात पाच रत्न ठेवावीत. त्याचबरोबर धात्रीचे फळ, मोहरीचे दाणे आणि सर्व प्रकारचे धान्यही त्या कुंभात ठेवावे. एक भांडे तुपाचे, दुसरे दहीने भरलेले असावे. गायीच्या मुखाला सुवर्णाचा मुखपट, डोळ्यांना सोन्याची सजावट, शिंगे काळी असावी. पाठ तांब्याची असावी, दूध काढण्यासाठी कांस्याचे भांडे असावे आणि ती कुशाच्या तंतूंनी सजवलेली असावी. एका गोधडीवर गायी ठेवावी, फुलांची माळ तिच्या गळ्यात असावी, मुख गुळाने बनवावे आणि दात शंखाप्रमाणे असावेत. राजा, साखरकांड्याची गायी तयार करावी, तिला सुंदर सुगंधी फुलांनी सजवावे. त्या गायीची सुगंधी फुलांनी पूजा करावी आणि तिला एका ब्राह्मणाला द्यावे. हा ब्राह्मण सदाचार्य, वेदपाठी आणि अग्निहोत्र करणारा असावा. राजा, जो कोणी ही जल-गायी देतो, पाहतो किंवा ऐकतो—even जर तो ब्राह्मणहंता, मातापित्याचा वध करणारा, गोहंता, मद्यप किंवा गुरुपत्नीसमागामी असला—तरीही तो सर्व पापांतून मुक्त होतो आणि विष्णुलोक प्राप्त करतो. राजा, जो संपूर्ण जल-गायीचे दान करतो, त्याने आणि दान घेणाऱ्याने तीन रात्र तेथेच राहावे, यात शंका नाही. जिथे अप्सरा गातात, तिथे हे जल-गायीचे दान करणारे जातात. सर्व पापांतून मुक्त होऊन, ते विष्णूशी एकरूप होतात. जो इंद्रियसंयमी आहे, तो स्वर्गाला प्राप्त होतो. अशा प्रकारे, ‘जल-गायी दानाची पद्धत’ या श्वेत-विनीताश्वाच्या आख्यानातील वराहपुराणातील शंभरावे अध्याय संपले. राजा, आता मी तुला रस-गायी दानाचे माहात्म्य सांगतो. रस-गायी तयार करण्याची ही संक्षिप्त पद्धत आहे. एक रसाने भरलेला कुंभ, व दुसरा साखरकांद्याच्या रसाने भरलेला कुंभ घ्यावा. त्याच्या बाजूला चतुर्थांशाने बनवलेले वासरू ठेवावे. अशी रस-गायी तयार करावी, तिचे पाय साखरकांद्याचे असावेत. शिंगे व अलंकार सोन्याचे असावेत, शेपटीसाठी वस्त्र असावे, आणि स्तनांसाठी तूप असावे. तिचे दात फळांचे बनवावेत, पाठ शुभ्र तांब्याची असावी. ती गायी सात तांदळाच्या दाण्यांनी आणि चारही दिशांना उजळवली जावी. चारही दिशांना चार तिळांच्या वाट्या ठेवाव्यात. जो स्वर्गाची इच्छा करतो, त्याने नेहमी रसयुक्त गायीचे दान करावे. त्या दिवशी दाता व ग्राही यांनी एक वेळ उपवास करावा. जे हे दान पाहतात, त्यांनाही श्रेष्ठ स्थान प्राप्त होते. नंतर, पूर्वी सांगितलेल्या मंत्रांनी तिची स्तुती करावी. दाता आपले दहा पितर, दहा संतती आणि स्वतः—असे एकवीस जण—रस-गायीच्या दानाने तृप्त करतो. राजा, अशी ही अद्वितीय रसयुक्त गायी मी तुला सांगितली. जो कोणी हे रोज भक्तीने वाचतो किंवा ऐकतो, त्याला उत्तम फल मिळते. अशा प्रकारे, श्वेत-विनीताश्वाच्या आख्यानातील ‘रस-गायी दानाचे माहात्म्य’ या वराहपुराणातील शंभराव्या अध्यायाचा समारोप झाला. आता मी तुला साखर-गायीचे माहात्म्य सांगतो. होता म्हणतो—सर्व इच्छा पूर्ण करणारी साखर-गायी कशी करावी ते सांगतो. प्रथम, शुद्ध न केलेल्या भूमीवर काळ्या कृष्णमृगाच्या चामड्याने आणि कुशा गवताने आच्छादन करावे. त्यावर वस्त्र पसरावे आणि विपुल साखर आणावी. त्या साखरेपासून सर्व अंग-प्रत्यंगांसह गायी घडवावी. अशी ही जल-गायी, रस-गायी आणि साखर-गायी दानाची पवित्र विधी व तिचे माहात्म्य सांगितले गेले आहे, जे पापमुक्ती व परमगती प्रदान करणारे आहे.