त्या पवित्र स्थानी, जग हे कालाच्या समाप्तीपर्यंत शाश्वत आणि अविनाशी मानले जाते; तेथे महान आत्म्यांचा वास आहे, जे ज्ञानात दृढ आणि वैराग्याने मुक्त आहेत. त्या प्रदेशाला, त्या सात महान आत्म्यांच्या नावाने, उत्तरेकुरू म्हणून ओळखले जाते; हे स्वर्गात आणि पृथ्वीवर नेहमीच प्रसिद्ध आहे. रुद्र म्हणतात: आता मी तुम्हाला क्रमाने चार प्रमुख पर्वतांचे वर्णन करतो, जे अत्यंत रम्य आहेत आणि पक्ष्यांच्या गाण्यांनी भरलेले आहेत. या पर्वतांवर अनेक शिखरे आहेत, विविध पक्ष्यांनी शोभित आहेत, आणि देव तसेच त्यांच्या दिव्य स्त्रिया येथे खेळतात, रमतात. किन्नरांच्या गाण्यांनी हे पर्वत गुंजतात; शीतल, मृदू, सुगंधित वाऱ्यांनी ते अधिक सुंदर झाले आहेत. हे पापरहित साधूहो, ऐका—या चार दिशांमध्ये चमकणाऱ्या पर्वतांचे नाम: पूर्वेकडे आहे चैत्ररथ, दक्षिणेकडे गंधमादन; हे दोन्ही पर्वत स्वच्छ जलाने युक्त आहेत आणि त्यांच्या शक्तीने नऊ विभागांत विभाजित आहेत. त्या विभागांमध्ये, देवतांचे वन आहेत, जिथे त्या विविध ठिकाणी आनंदाने खेळतात. हे प्रदेश अत्यंत रम्य आहेत, पक्ष्यांच्या गाण्यांनी भरलेले; पवित्र तीर्थस्थळे रत्नांनी सजलेली आहेत, आणि उत्तम पुण्य मिळवणाऱ्या जलाने युक्त आहेत. अनेक जल-यंत्रांनी मोठा आवाज निर्माण होतो; शाखा खाली झुकलेल्या, पक्ष्यांच्या आणि मधमाशांच्या झुंडांनी गुंजतात. त्या चार पर्वतांमध्ये, कमळ, निळ्या लिली आणि काहलारांनी सजलेली सरोवरे आहेत; प्रत्येक सरोवर वेगवेगळ्या गुणांनी युक्त आहे. पूर्वेकडे अरुणोदा सरोवर आहे, दक्षिणेकडे मानस सरोवर, पश्चिमेकडे असितोदा, आणि उत्तरकडे महाभद्र; हे सर्व सरोवर कुमुद, श्वेत कमळ आणि काहलारांनी शोभित आहेत. अरुणोदयाच्या पर्वतांची नावे, पूर्वेकडील पर्वत म्हणून ओळखली जातात; मी तुम्हाला त्यांची नावे सांगतो: विकंक, मणिशृंग, सुपात्र, महान उपला, महानिला, कुम्भ, सुबिंदू आणि मदन. वेणुनद्ध, सुमेदा, निषध आणि देवपर्वत—हे प्रमुख, पवित्र पर्वत आहेत; आणखी उत्तम शिखरेही आहेत. मंदराच्या पूर्वेकडे सिद्ध पर्वत आहेत, जे आनंदाने भरलेले आहेत; मानस सरोवराच्या दक्षिणेकडे मोठे डोंगर आहेत. मी तुम्हाला सांगितलेल्या पर्वतांची नावे ऐका आणि समजून घ्या: शैलस्त्री, शिशिर, आणि सर्वोच्च पर्वत. कपी, शतमाक्ष, तुरग, सानुमान, ताम्राह, विष, आणि श्वेतोदन पर्वत आहेत. समुल, सरला, रत्नकेतु, एकमूल, महाशृंग, गजमूल, आणि शवक हे पर्वत आहेत. पंचशैल, कैलास आणि हिमवान—हे सर्वोच्च पर्वत; आता उत्तरेकडील महान पर्वतांचे वर्णन ऐका: कपिला, पिंगला, भद्र, सरस पर्वत, कुमुद, मधुमान, गर्जन आणि मार्कट. पश्चिमेकडे कृष्ण, पांडव, सहस्रशिरसा, परियात्र, शैलेन्द्र, आणि श्रंगवन—हे प्रमुख, भव्य पर्वत आहेत. महाभद्र सरोवराच्या उत्तरकडे, हे द्विजश्रेष्ठ साधूहो, तेथे असलेल्या पर्वतांचे वर्णन ऐका: हंसकूट, महान पर्वत, वृषहंस, कपिंजाळ, शैलेन्द्र, आणि इंद्रशैल यांच्या शिखरांसह. नील, कनकशृंग, शतशृंग, पुष्कर, मेघशैल, विरज, जरुची, आणि शैलेन्द्र—हे उत्तरेकडील पर्वत म्हणून ओळखले जातात. उत्तरेकडील प्रमुख पर्वतांमध्ये, क्रमाने त्या मैदानांचे, अंतर्गत दऱ्यांचे आणि सरोवरांचे वर्णन ऐका. रुद्र सांगतात: महान पर्वत आणि कुमुद यांच्या सीमांमध्ये, पक्ष्यांनी पोसलेल्या दऱ्यात, विविध जीवांची वस्ती आहे. तेथे एक भव्य सरोवर आहे—तीनशे योजन लांब आणि शंभर योजन रुंद, दिव्य आणि स्वच्छ जलाने परिपूर्ण, पाहण्यास अत्यंत रम्य. ते सरोवर सुगंधित कमळांनी सजलेले आहे, ज्यांचे आकार द्रोणाएवढे आहे, आणि मोठ्या कमळांवर हजार शतपत्रे आहेत. हे पवित्र सरोवर ‘श्रीसरस’ म्हणून ओळखले जाते; ते येथे-तेथे उजळते, देव, दानव, गंधर्व आणि महान नाग येथे वास करतात. ते सरोवर स्वच्छ जलाने भरलेले आहे, सर्व जीवांसाठी आश्रय आहे; कमळांच्या वनात, एक महान कमळ आहे. त्याच्या असंख्य पाकळ्या उदयकालीन सूर्याच्या तेजाने चमकतात, नेहमी मधुर फुललेले, सौम्यपणे गोलाकार फिरते. सुंदर केसरांच्या गुच्छांनी भरलेले, मद्यपान करणाऱ्या मधमाशांच्या गुंजारवाने गुंजते; त्याच्या मध्यभागी स्वतः देवी श्री, म्हणजे लक्ष्मी, नेहमी वसती करते—ती embodied स्वरूपात तिथे आहे, यात शंका नाही. त्या सरोवराच्या काठी, सिद्धांनी नेहमी पूजिलेले, एक मोठे आणि सुंदर बिल्वाचे वन आहे, जे सदैव फुलांनी आणि फळांनी भरलेले आहे. हे वन शंभर योजन रुंद आणि दोनशे योजन लांब आहे; त्याच्या शिखरे अर्धा क्रोश उंच आहेत; सर्वत्र महान झाडांनी भरलेले, हजारो शाखा आणि मोठ्या खोडांनी युक्त. त्याच्या फळांची संख्या हजारो आहे, हिरवी आणि फिकट रंगाची, सुगंधित, अमृतासारखी चव असलेली, प्रत्येकाचे आकार ढोलाएवढे आहे. पडलेली आणि पडणारी फळे, जमिनीवर आणि वनाच्या अंतरात विखुरलेली आहेत; हे स्थान सर्व जगात ‘श्रीवन’ म्हणून प्रसिद्ध आहे. हे वन आठही दिशांमध्ये देव आणि अन्य जीवांनी भरलेले आहे; येथे मुनि, जे बिल्वफळावर निर्वाह करतात, पुण्यकर्म करणारे, वास करतात; येथे श्री नेहमी उपस्थित असते, सिद्धांच्या समूहांनी सेविलेले. प्रत्येक पर्वत आणि रत्नांच्या शिखरांच्या जोडीमध्ये, शंभर योजन रुंद आणि दोनशे योजन लांब जागा आहे. त्या ठिकाणी, पवित्र कमळांचे वन आहे, जिथे सिद्ध आणि चारण जातात; लक्ष्मीने धरलेले फुल तिथे चमकत असते, नेहमी जणू प्रज्वलित असते. ते वन, मोठ्या झाडांनी वेढलेले, त्यांचे खोड विशाल, शिखरे अर्धा क्रोश उंच, त्यांच्या शिखरांवर फुललेल्या शाखांनी सोन्यासारखे चमकत असते. अशा प्रकारे, त्या दिव्य प्रदेशांचे, पर्वतांचे, सरोवरांचे आणि वने, देव, सिद्ध, आणि श्रीच्या उपस्थितीने पावन झालेले आहेत; ज्ञान, सौंदर्य, आणि पुण्याने भरलेले हे स्थान, सनातन धर्मात अत्यंत पूजनीय आणि अद्वितीय आहे.