जंबू वृक्षाच्या फलातून जे अमृतासारखे रस बाहेर पडले, तो रस देव, दैत्य, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि गुह्यक यांनी पिलेला. हा जंबू वृक्ष दक्षिण दिशेचा ध्वज म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि सर्व लोकांमध्ये त्याचा लौकिक आहे; म्हणूनच, मानव या भूमिला "जंबूद्वीप" असे म्हणतात. महान विपुल पर्वताच्या दक्षिण बाजूला एक अतिशय मोठा आणि तेजस्वी उंबर (अंजीर) वृक्ष वाढलेला आहे, ज्याचे नाव "श्रृंग" असे आहे. हा वृक्ष उंच, मजबूत खोड असलेला, अनेक प्रकारच्या जीवांचा निवासस्थान आहे. त्याला सुंदर, मंगलमय फळे येतात, जी सर्व ऋतूंमध्ये आनंददायक असतात आणि आकाराने मोठ्या घटासारखी आहेत. हा वृक्ष "केतुमाल" प्रदेशाचा ध्वज आहे. देव आणि गंधर्व यांची या वृक्षाभोवती सतत वर्दळ असते. येथे हा वृक्ष "केतुमाल" या नावाने प्रसिद्ध आहे. आता, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, या नावाची उत्पत्ती कशी झाली ते ऐका: क्षीरसागर मंथन पूर्ण झाल्यावर, या वृक्षाच्या खोडावर हार घातले गेले. इंद्राने चैत्यध्वजावर हार घालून त्याला शोभायमान केले, म्हणून या वृक्षाला "केतुमाल" असे नाव मिळाले. म्हणून, हा चिन्ह असलेला प्रदेश "केतुमाल" म्हणून सर्वत्र प्रसिद्ध आहे. सुपार्श्व पर्वताच्या उत्तरेकडील शिखरावर एक महान वडाचा वृक्ष आहे, ज्याचे नाव "वट" असे आहे. त्याचा खोड खूप मोठा असून, तीन योजनांपर्यंत त्याची फांदी पसरलेली आहे. हा वृक्ष सर्व बाजूंनी हार, वेण्या आणि विविध गुच्छांनी सजलेला आहे, त्याच्या लोंबत्या फांद्या सुंदर दिसतात, आणि सिद्धपुरुष तिथे नेहमी येतात. हा वृक्ष नेहमी सुवर्णफळांनी बहरलेला असतो, जी लोंबत्या घटांसारखी दिसतात. हा वृक्ष "उत्तरकुरु" लोकांचा ध्वज आहे. येथे ब्रह्मदेवाच्या सात सुप्रसिद्ध पुत्रांचा, जे सनत्कुमाराचे धाकटे भाऊ होते, मोठा लौकिक आहे. त्या प्रदेशात जग नेहमीच शाश्वत आहे, काळाच्या अंतापर्यंत टिकणारे आहे, आणि महान आत्म्यांनी भरलेले आहे, जे ज्ञानात स्थिर आणि आसक्तिरहित आहेत. या सात महात्म्यांच्या नावावरून तो प्रदेश "उत्तरकुरु" म्हणून स्वर्गात आणि पृथ्वीवर प्रसिद्ध आहे. यानंतर, भगवान रुद्र म्हणतात: आता मी तुम्हाला चार प्रमुख पर्वतांची वर्णन करतो, जे अत्यंत रमणीय आहेत आणि पक्ष्यांच्या गाण्यांनी निनादित आहेत. या पर्वतांना अनेक शिखरे आहेत, विविध पक्ष्यांनी सजलेली आहेत, आणि देव व त्यांच्या दिव्य स्त्रियांसाठी खेळाचे स्थान आहेत. किन्नरांच्या गाण्यांनी हे पर्वत निनादित आहेत, शीतल, मंद, सुगंधित वाऱ्यांनी ते अधिक सुंदर झाले आहेत. हे निष्पाप लोकांनो, त्या पर्वतांची नावे ऐका, जी चारही दिशांना उजळून निघाली आहेत: पूर्वेला "चैत्ररथ", दक्षिणेला "गंधमादन" — हे दोन्ही पर्वत स्वच्छ जलाने युक्त असून, त्यांच्या सामर्थ्याने नऊ विभागांत विभागलेले आहेत. त्या विभागांत विविध वनदेवतांनी भरलेली उपवनं आहेत, जिथे त्या विविध स्थळी आनंदाने खेळतात. ही स्थाने अत्यंत रम्य आहेत, पक्ष्यांच्या गाण्यांनी भरलेली, रत्नांनी सजलेली पवित्र तीरं आहेत, आणि पुण्यदायी जलांनी संपन्न आहेत. अनेक जलयंत्रांनी मोठा आवाज निर्माण होतो, फांद्या लोंबतात, आणि पक्ष्यांच्या व मधमाश्यांच्या गजराने निनादित असतात. कमळ, निळ्या निलांब, आणि काहलारांनी सजलेली सरोवरे या चार पर्वतांत आढळतात, प्रत्येकाचे वेगळे वैशिष्ट्य आहे. पूर्वेला "अरुणोदा" सरोवर आहे, दक्षिणेला "मानस" स्मरणात आहे, पश्चिमेला "असितोदा", आणि उत्तरेला "महाभद्र" — ही सर्व सरोवरे कुमुद, श्वेत कमळ आणि काहलारांनी सजलेली आहेत. अरुणोदयाच्या पर्वतांना पूर्वेकडील म्हणून ओळखले जाते; त्यांची नावे मी सांगतो: विकंक, मणिशृंग, सुपात्र, महान उपल, महानिल, कुंभ, सुभिंदू, मदन. वेणुनद्ध, सुमेधा, निषध, देवपर्वत — हे मुख्य, पवित्र पर्वत आहेत; इतरही उत्तम शिखरे आहेत. मंदाराच्या पूर्वेला सिद्धपर्वत आहेत, आनंदाने भरलेले; मानस सरोवराच्या दक्षिणेस महान डोंगर आहेत. मी सांगितलेली नावे ऐका आणि समजून घ्या: शैलस्त्री, शिशिर, आणि सर्वोच्च पर्वत. कपी, शतमक्ष, तुरंग, सानुमान, ताम्राह, विष, आणि श्वेतोदन पर्वत अशी नावे आहेत. समूल, सरळ, रत्नकेतू, एकमूल, महाशृंग, गजमूल, आणि शावक हे पर्वत आहेत. पंचशैल, कैलास, आणि हिमवान — हा सर्वोच्च पर्वत; आता उत्तरेकडील महान पर्वतांची नावे ऐका. कपिल, पिंगल, भद्र, सरस हा महान पर्वत, कुमुद, मधुमान, गर्जन, आणि मर्कट अशी नावे आहेत. कृष्ण, पांडव, सहस्रशिर, परियात्र, शैलेन्द्र, शृंगवान — हे पश्चिमेकडील प्रमुख, तेजस्वी पर्वत आहेत. महाभद्र सरोवराच्या उत्तरेला, हे द्विजश्रेष्ठ, तिथल्या पर्वतांची नावे ऐका, हे ऋषिंनो. हंसकूट हा महान पर्वत, वृषहंस, कपिंजल, शैलेन्द्र, आणि इंद्रशैल त्याच्या शिखरांसह आहेत. नील, कनकशृंग, शतशृंग, पुष्कर, मेघशैल, विरज, जरुची, आणि शैलेन्द्र — हे उत्तरेकडील पर्वत म्हणून स्मरणात आहेत. अशा प्रकारे, उत्तरेतील मुख्य पर्वतांमध्ये, त्यांच्या पठार, अंतर्गत दऱ्या आणि सरोवरे यांचे वर्णन ऐका. रुद्र पुढे सांगतात: महान पर्वत आणि कुमुद यांच्या सीमेच्या मध्ये, पक्ष्यांनी समृद्ध असलेल्या दऱ्यात, विविध जीवांनी वसलेला एक रम्य सरोवर आहे. ते सरोवर तीनशे योजन लांब आणि शंभर योजन रुंद आहे, दिव्य, स्वच्छ जलाने भरलेले, आणि पाहण्यास अत्यंत सुंदर आहे. त्यात सुगंधी कमळे आहेत, जी द्रोणाच्या आकाराची आहेत, आणि मोठी कमळे आहेत, ज्यांना हजारो पाकळ्या आहेत. हे पवित्र सरोवर "श्रीसरस" म्हणून प्रसिद्ध आहे, सर्वत्र तेजाने उजळलेले, देव, दानव, गंधर्व आणि महाबलवान नाग यांचे निवासस्थान आहे. स्वच्छ जलाने भरलेले, ते सर्व प्राण्यांसाठी आश्रयस्थान आहे; त्या कमळवनाच्या मध्यभागी एक अत्यंत मोठे कमळ उभे आहे.