मेरू पर्वताचा वर्णन अतिशय दिव्य आणि अद्भुत आहे. मेरूच्या चारही बाजूंनी जीवांची वाढ करणारी आणि पालन करणारी अनेक स्थाने वसलेली आहेत. या पर्वताच्या पूर्वेकडील बाजूला भद्राश्व आणि भारत क्षेत्र आहेत, पश्चिमेकडील बाजूला केतुमाल, आणि उत्तरेकडील बाजूला कुरु क्षेत्र आहे, जे पुण्यवान व्यक्तींसाठी आश्रयस्थान आहे. मेरू पर्वताचा आकार कमळाच्या परिकर्पासारखा आहे—संपूर्णपणे गोलाकार, हजारो योजनांच्या विस्तारात पसरलेला. या कमळाला नव आणि सहा तंतू आहेत, त्यांची उंची चौर्येचाळीस योजन असून ते तंतू मध्ये-मध्ये स्पष्टपणे दिसतात. या तंतू तीस हजार योजन विस्तारात सर्वत्र विखुरलेले आहेत. कमळाचा लांबी एक लाख योजना आणि रुंदी ऐंशी योजना आहे; त्यावर चार पाकळ्या आहेत, प्रत्येक चौदा योजनांची. या कमळाच्या मध्यभागी 'कर्णिका' आहे, जिचे वर्णन केले गेले आहे—ती शेकडो रत्नांनी सजलेली, विविध रंगांनी आणि तेजांनी उजळलेली आहे. कर्णिकेत असंख्य पाकळ्यांचे गुच्छ आहेत, सोन्याचे आणि लालसर रंगाचे, सुंदर, हजार विभागांनी, हजार आतील कप्प्यांनी आणि हजारशे पाकळ्यांनी सजलेली, एक सर्वोच्च, गोल पर्वतासारखी दिसते. तिच्या दऱ्या रत्नांनी भरलेल्या आहेत, तिच्या चौकटी रत्नांनी सजलेल्या आहेत, वैशिष्ट्ये सोन्याने आणि रत्नांनी अलंकृत आहेत, आणि प्रवेशद्वारे रत्नांच्या कमानींनी शोभायमान आहेत. तेथे ब्रह्मदेवाची आनंददायक सभा आहे, ब्रह्मर्षी आणि ऋषींसाठी गजबजलेली, 'मनव्रती' नावाने प्रसिद्ध, सर्व लोकांत गौरवप्राप्त. तेथे ईशान भगवानाची महिमा सदैव प्रकट आहे, हजार सूर्यांच्या तेजाने उजळलेली, आणि दिव्य राजप्रासादात निवास करणारी. सर्व देवगण त्या चारमुखी ब्रह्मदेवाजवळ येतात, यथायोग्य अर्पण, श्रद्धा आणि नमस्कार करून त्याची पूजा करतात. त्या दिव्य काळात, महान आत्म्यांनी ब्रह्मचर्याचे पालन केले, ज्यांचे मन शुद्ध होते आणि जे धर्माच्या मार्गावर चालले. त्यांनी योग्य पूजा केली, अर्पणांचा आनंद घेतला, पितर आणि देवांची सेवा केली, गृहस्थ धर्मात रमले, नम्र आणि अतिथीप्रिय होते. हे गृहस्थ शुद्ध कर्मात व्यस्त, विरक्त, उद्दिष्टपूर्ण, संयम, शिस्त आणि दानाने पाप जाळलेले आहेत. त्यांचे निवास ब्रह्मदेवाचा शुद्ध, दोषरहित लोक आहे, सर्व लोकांपेक्षा उच्च, चौदा हजार योजन विस्ताराचा आहे. त्याच्या वर, सुंदर, काळसर आणि तेजस्वी पर्वत आहे, तरुण सूर्यासारखा चमकणारा, त्यावर आणखी एक दिव्य पर्वत आहे, जो रत्नांच्या शिरांनी अलंकृत आहे. मेरूच्या सर्व बाजूंनी, रत्नांनी सजलेल्या निवासस्थाने आणि प्रवेशद्वारे आहेत, सर्व बाजूंनी त्याला वेढून घेतले आहेत. तेथे 'चक्रपाट' नावाचा सर्वोच्च पर्वत आहे, तीस हजार योजन परीघाचा, आणि 'जरुधी' पर्वत आहे, जो पर्वतांचा अधिपती आहे—हे उत्तरेकडील पर्वत म्हणून ओळखले जातात. आता, या उत्तरेकडील प्रमुख पर्वतांमध्ये पठार, आतील दऱ्या आणि सरोवरांची वर्णन ऐका. चक्रपाट पर्वतातून एक नदी उत्पन्न होते, दहा योजन रुंदीची, ती वरच्या दिशेने वाहते आणि पृथ्वीवर स्थिर आहे. ही नदी अमरावती नगरीतून वाहते, चंद्रासारखी चमकते; जेव्हा ती आच्छादित होते, तेव्हा सूर्य, चंद्र आणि ताऱ्यांचा समूह लपतो. दिवसाच्या आणि रात्रीच्या संधीकाळी, सूर्योदय आणि सूर्यास्तावेळी, द्विजश्रेष्ठ लोक सेवा करतात, सर्व द्विज आणि आठ सर्वोच्च पर्वतांना प्रसन्न करतात. हे तेजस्वी, घुमणारे प्रकाश रुद्र आणि इंद्रासाठी शुभ मानले जाते. रुद्र म्हणतो: मेरूच्या पूर्वेकडील अत्यंत तेजस्वी प्रदेशात, पर्वतांच्या वर्तुळाने वेढलेला, विविध खनिजांनी चमकणारा आहे. त्या पर्वतवर्तुळात अमरांची नगरी आहे, जी देव, दानव आणि राक्षसांच्या गर्विष्ठ शक्तीने अजिंक्य आहे; तिच्या भिंती आणि भव्य प्रवेशद्वारे जांभूनद सोन्याने बनवलेले आहेत. तिच्या उत्तर-पूर्व भागात, अतिशय तेजस्वी, तेजस्वी लोकांनी भरलेली, आणि शेकडो विमानगृहांनी गजबजलेली आहे. मोठ्या जलाशयांनी संपन्न, सदैव आनंदी आणि शुभ, फुलांच्या राशीने आणि ध्वज-बॅनरांनी सजलेली आहे. देव, यक्ष, अप्सरा आणि ऋषी यांच्या उपस्थितीने ती नगरी सुंदर आणि समृद्ध आहे—पुरंदराची प्रिय नगरी 'अमरावती' म्हणून ओळखली जाते. अमरावतीच्या मध्यभागी, हिरा आणि बेरिलच्या चौकटीवर, 'सुधर्मा' नावाचा सभागृह आहे, जो तीन लोकांत प्रसिद्ध आहे. तेथे शचीपती, हजार डोळ्यांचा तेजस्वी इंद्र, सिद्ध आणि अन्य दिव्य जातींच्या संगतीत वास करतो. तेथे भास्कराचा श्रेष्ठ वंश आहे; देवांचा अधिपती स्वतः उपस्थित आहे, सर्व देवांनी सन्मानित. या विशाल, विविध गुणांनी संपन्न नगरीच्या दिशांनी, महान आत्मा हुताशा (अग्नी) याची 'तेजोवती' नगरी आहे. आणखी एक रमणीय नगरी, तिच्या स्वतःच्या गुणांनी युक्त, वैवस्वताची 'संयमनी' नगरी आहे, जी तीन लोकांत प्रसिद्ध आहे. चौथ्या दिशेला, दक्षिण-पश्चिमच्या अधिपतीची शुभ नगरी 'कृष्णावती' आहे, जी विद्वान विरूपाक्षाची आहे. पाचव्या, उत्तर दिशेला, 'शुद्धवती' नगरी आहे, महान आत्मा वरुणाची, जलांचा अधिपती. त्याचप्रमाणे, उत्तरेकडील भागात, देवांचा अधिपती वायूची 'गंधवती' नगरी आहे, जी सर्व गुणांमध्ये अग्रगण्य आहे. त्या पुढच्या उत्तरेकडील भागात, गुह्यकांच्या अधिपतीची 'महोदया' नगरी आहे, शुभ आणि बेरिल चौकटीने अलंकृत. आठव्या अंतर्गत भागात, महान आत्मा ईशानाची 'मनोहरा' नगरी आहे, विविध जीवांनी भरलेली, विविध फुलांनी आणि धान्यांनी सजलेली, वन आणि आश्रमांनी अलंकृत. देवांचा हा लोक सर्वांनी इच्छिला जातो, आणि 'स्वर्ग' म्हणून प्रसिद्ध आहे.