ത്രിധാവിഭക്തം തച്ഛൃങ്ഗം പൃഥക്പൃഥഗവസ്ഥിതമ്
ആ കൊമ്പ് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, ഓരോന്നും വേറേ വേറെയായി നിലകൊണ്ടു.
സ്ഥാപിതം ദേവി നീത്വാ വൈ ശൃംഗാഗ്രം വജ്രപാണിനാ
ദേവി, വജ്രപാണി ആ കൊമ്പിന്റെ അഗ്രം എടുത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
ദേവൈര്ദേവര്ഷിഭിശ്ചൈവ സിദ്ധൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിസ്തഥാ
ദേവന്മാരും ദൈവമുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മമുനിമാരും കൂടെ,
വിഷ്ണുനാ ദേവതീര്ഥേന തന്മൂലം സ്ഥാപിതം തതഃ
വിഷ്ണു ദേവതകളുടെ തിരുത്തുനീർകൊണ്ട് ആ വേരും അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.
thumb|Gokarna Atmalinga തത്ര തത്രൈവ ഭഗവാംസ്തസ്മിന്ശൃംഗേ ത്രിധാ സ്ഥിതേ
അവിടെ, ആ മലശിഖരത്തിൽ, ഭഗവാൻ മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
ശതം തേന തു ഭാഗാനാമാത്മനോ നിഹിതം മൃഗേ
അവൻ തനിക്കു തന്നെ നൂറ് ഭാഗങ്ങൾ മൃഗത്തിൽ വെച്ചു.
മാര്ഗേണ തച്ഛരീരേണ നിര്യയൌ ഭഗവാന്വിഭുഃ
ആ വഴി, ആ ശരീരത്തിലൂടെ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ശതസംഖ്യാ സ്മൃതാ വ്യുഷ്ടിസ്തസ്മിഞ്ഛൈലേശ്വരേ വിഭോഃ
അവിടെ ആ മലയുടെ ഇശ്വരനിൽ നൂറ് വിഭജനങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
തതഃ സുരാസുരഗുരുര്ദേവം ഭൂതമഹേശ്വരമ് 216.
അപ്പോൾ ദേവാസുരഗുരു ഭവാനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനെ, ആരാധിച്ചു.
ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധയക്ഷമഹോരഗാഃ
ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ,
തീര്ഥയാത്രാം പുരസ്കൃത്യ പ്രാദക്ഷിണ്യം ച ചക്രതുഃ
തിരുത്തയാത്ര നടത്തി, അവർ പ്രദക്ഷിണവും ചെയ്തു.
യഥാസ്ഥാനാനി തേ തസ്മാന്നിവൃത്താശ്ച സുരാദയഃ
അവർ അവരവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും പിന്മാറി.
പൌലസ്ത്യോ രാവണോ നാമ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ രാക്ഷസൈഃ
പൗലസ്ത്യനായ രാവണൻ സഹോദരരായ റാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം,
ശുശ്രൂഷയാ ച പരയാ ഗോകര്ണേശ്വരമവ്യയമ്
പരമഭക്തിയോടെ ഗോകർണ്ണേശ്വരനെ സേവിച്ചു.
തദാ ത്രൈലോക്യവിജയം വരം വവ്രേ സ രാക്ഷസഃ
അപ്പോൾ ആ റാക്ഷസൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനുള്ള വരം ചോദിച്ചു.
അവാപ്യ ച ദശഗ്രീവസ്തദിഷ്ടം പരമേശ്വരാത്
ദശഗ്രീവൻ പരമേശ്വരനിൽ നിന്നു തനിക്കിഷ്ടമായ വരം നേടി.
ത്രൈലോക്യം സ വിനിര്ജിത്യ ശക്രം ച ത്രിദശാധിപമ്
അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ദേവേന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു.
ശൃംഗാഗ്രം യത്പുരാ നീത്വാ സ്ഥാപിതം വജ്രപാണിനാ
വജ്രായുധധാരി ഒരിക്കൽ എടുത്ത് വെച്ചിരുന്ന ആ മലശിഖരമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
തദ്യാവദ്രാവണഃ സ്ഥാപ്യ മുഹൂര്ത്തമുദധേസ്തടേ 216.
രാവണൻ അതിനെ ഒരു നിമിഷം സമുദ്രത്തീരത്ത് വെച്ചപ്പോൾ,
ന ശശാക യദാ രക്ഷസ്തദുത്പാടയിതും ബലാത്
പിന്നീട് റാക്ഷസൻ അതിനെ വീണ്ടും ബലമായി പിഴുതെടുക്കാൻ കഴിയാതെപോയി.
സ തു ദക്ഷിണഗോകര്ണോ വിജ്ഞേയസ്തേ മഹാമതേ
ദക്ഷിണ ഭാഗത്തുള്ള ഗോകർണം ഇങ്ങനെ ആണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കണം, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
ഏതത്തേ കഥിതം സര്വം മയാ വിസ്തരതോ മുനേ
മുനിവരേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
ദക്ഷിണസ്യ ച വിപ്രര്ഷേ തഥാ ശൃംഗേശ്വരസ്യ ച
ദക്ഷിണഭാഗത്തെയും അങ്ങനെ തന്നെ ശ്രിംഗേശ്വരത്തെയും കുറിച്ച്,
വ്യുഷ്ടിഃ ക്ഷേത്രസ്യ മഹതീ തീര്ഥാനാം ച സമുദ്ഭവഃ
അവിടുത്തെ വിശാലമായ ഭൂമിയും തീർത്ഥങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും,
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഗോകര്ണശൃംഗേശ്വരാദീനാം മാഹാത്മ്യം നാമ ഷോഡശാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ഗോകർണവും ശ്രിംഗേശ്വരവും മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളുടെയും മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഇരുനൂറി പതിനാറാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
; അഥ ധരണീവരാഹസംവാദഫലശ്രുതിവര്ണനമ് ഉക്തം ഭഗവതാ സര്വം യഥാവത്പരമേഷ്ഠിനാ
ഇപ്പോൾ ഭൂമിയും വരാഹനും നടത്തിയ സംവാദം കേൾക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം. പരമേശ്വരൻ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നു.
ഭഗവദ്വിശ്വരൂപസ്യ സ്ഥാണോരപ്രതിമൌജസഃ
ഭഗവാന്റെ സർവ്വവ്യാപിയായ രൂപത്തെയും, അപാരശക്തിയുള്ള സ്ഥാണുവിനെയും കുറിച്ച്,
യഥാ ശരീരം ശൃങ്ഗം ച പുണ്യക്ഷേത്രേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
അവന്റെ ശരീരവും കൊമ്പും എങ്ങനെ പുണ്യഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായതെന്നും,
തന്മേ ബ്രൂഹി മഹാഭാഗ യഥാതത്ത്വം ജഗത്പതേ പുലസ്ത്യോ വക്ഷ്യതേ ശേഷം യദതോഽന്യന്മഹാമുനേ
മഹാഭാഗവ, ലോകപതിയായോ, ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥം എന്നോട് പറയൂ. മഹാമുനിവരേ, ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം പുലസ്ത്യൻ പറയും.
സര്വേഷാമേവ തീര്ഥാനാമേഷാം ഫലവിനിശ്ചയമ്
ഈ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും ഉറപ്പായ ഫലങ്ങൾ,