വരാഹപുരാണമ്

സ്നാനസ്യ തദ്ദശഗുണം ഭവേദത്ര ന സംശയഃ

അവിടെ കുളിയ്ക്കുന്നതിന് പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ ഫലമുണ്ട്; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

തദക്ഷയം ഭവേദ്ദാതുര്ദാനപുണ്യഫലം മഹത്

അവിടെ ദാനം ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം ക്ഷയിക്കാത്തതും മഹത്തായ പുണ്യവും ലഭിക്കും.

വരിഷ്ഠം ക്ഷേത്രമേതസ്മാന്നാന്യദേവ ഹി വിദ്യതേ

ഇതിനെക്കാൾ ഉത്തമമായ പുണ്യസ്ഥലം മറ്റൊന്നുമില്ല; മറ്റൊന്നും അറിയപ്പെടുന്നില്ല.

യത്ര യത്ര മയാ ദേവാശ്ചരതാ മൃഗരൂപിണാ

ഞാൻ മൃഗരൂപത്തിൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം എവിടെയൊക്കെയോ സഞ്ചരിച്ചു,

തത്ര തത്രാഭവത്സര്വം പുണ്യക്ഷേത്രം ച സര്വശഃ 215.

അവിടെയൊക്കെയും എല്ലാം പുണ്യസ്ഥലങ്ങളായി, പൂർണ്ണമായും വിശുദ്ധമായിത്തീർന്നു.

ഗോകര്ണേശ്വര ഇത്യേതത്പൃഥിവ്യാം ഖ്യാതിമേഷ്യതി

ഇത് ഭൂമിയിൽ ഗോകര്ണേശ്വരമെന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധിയാകും.

അദൃശ്യ ഏവ വിബുധൈഃ പ്രയയാവുത്തരാം ദിശമ്

ദേവന്മാർക്ക് കാണപ്പെടാതെ, അവൻ വടക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ഭഗവദ്ഗോകര്ണേശ്വരമാഹാത്മ്യേ ജലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനം നാമ പംചദശാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവത്‌ശാസ്ത്രത്തിൽ ഭഗവത്‌ഗോകര്ണേശ്വരമാഹാത്മ്യത്തിൽ ജലേശ്വരമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന ഇരുനൂറ്റി പതിനഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

; അഥ ഗോകര്ണശൃംഗേശ്വരാദിമാഹാത്മ്യമ് തസ്മാത്സ്ഥാനാദപക്രാന്തേ ത്ര്യമ്ബകേ മൃഗരൂപിണി

ഇപ്പോൾ ഗോകര്ണം, ശ്രുങ്ഗേശ്വരം തുടങ്ങിയവയുടെ മഹത്വം തുടങ്ങുന്നു. അതായത്, ത്ര്യമ്പകത്തിൽ നിന്ന് മൃഗരൂപത്തിൽ ദൈവം അവിടം വിട്ടുപോയപ്പോൾ,

ത്രിധാവിഭക്തം തച്ഛൃങ്ഗം പൃഥക്പൃഥഗവസ്ഥിതമ്

ആ കൊമ്പ് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, ഓരോന്നും വേറേ വേറെയായി നിലകൊണ്ടു.

സ്ഥാപിതം ദേവി നീത്വാ വൈ ശൃംഗാഗ്രം വജ്രപാണിനാ

ദേവി, വജ്രപാണി ആ കൊമ്പിന്റെ അഗ്രം എടുത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.

ദേവൈര്ദേവര്ഷിഭിശ്ചൈവ സിദ്ധൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിസ്തഥാ

ദേവന്മാരും ദൈവമുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മമുനിമാരും കൂടെ,

വിഷ്ണുനാ ദേവതീര്ഥേന തന്മൂലം സ്ഥാപിതം തതഃ

വിഷ്ണു ദേവതകളുടെ തിരുത്തുനീർകൊണ്ട് ആ വേരും അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.

thumb|Gokarna Atmalinga തത്ര തത്രൈവ ഭഗവാംസ്തസ്മിന്ശൃംഗേ ത്രിധാ സ്ഥിതേ

അവിടെ, ആ മലശിഖരത്തിൽ, ഭഗവാൻ മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.

ശതം തേന തു ഭാഗാനാമാത്മനോ നിഹിതം മൃഗേ

അവൻ തനിക്കു തന്നെ നൂറ് ഭാഗങ്ങൾ മൃഗത്തിൽ വെച്ചു.

മാര്ഗേണ തച്ഛരീരേണ നിര്യയൌ ഭഗവാന്വിഭുഃ

ആ വഴി, ആ ശരീരത്തിലൂടെ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാൻ പുറപ്പെട്ടു.

ശതസംഖ്യാ സ്മൃതാ വ്യുഷ്ടിസ്തസ്മിഞ്ഛൈലേശ്വരേ വിഭോഃ

അവിടെ ആ മലയുടെ ഇശ്വരനിൽ നൂറ് വിഭജനങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

തതഃ സുരാസുരഗുരുര്ദേവം ഭൂതമഹേശ്വരമ് 216.

അപ്പോൾ ദേവാസുരഗുരു ഭവാനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനെ, ആരാധിച്ചു.

ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധയക്ഷമഹോരഗാഃ

ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ,

തീര്ഥയാത്രാം പുരസ്കൃത്യ പ്രാദക്ഷിണ്യം ച ചക്രതുഃ

തിരുത്തയാത്ര നടത്തി, അവർ പ്രദക്ഷിണവും ചെയ്തു.

യഥാസ്ഥാനാനി തേ തസ്മാന്നിവൃത്താശ്ച സുരാദയഃ

അവർ അവരവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും പിന്മാറി.

പൌലസ്ത്യോ രാവണോ നാമ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ രാക്ഷസൈഃ

പൗലസ്ത്യനായ രാവണൻ സഹോദരരായ റാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം,

ശുശ്രൂഷയാ ച പരയാ ഗോകര്ണേശ്വരമവ്യയമ്

പരമഭക്തിയോടെ ഗോകർണ്ണേശ്വരനെ സേവിച്ചു.

തദാ ത്രൈലോക്യവിജയം വരം വവ്രേ സ രാക്ഷസഃ

അപ്പോൾ ആ റാക്ഷസൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനുള്ള വരം ചോദിച്ചു.

അവാപ്യ ച ദശഗ്രീവസ്തദിഷ്ടം പരമേശ്വരാത്

ദശഗ്രീവൻ പരമേശ്വരനിൽ നിന്നു തനിക്കിഷ്ടമായ വരം നേടി.

ത്രൈലോക്യം സ വിനിര്ജിത്യ ശക്രം ച ത്രിദശാധിപമ്

അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ദേവേന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു.

ശൃംഗാഗ്രം യത്പുരാ നീത്വാ സ്ഥാപിതം വജ്രപാണിനാ

വജ്രായുധധാരി ഒരിക്കൽ എടുത്ത് വെച്ചിരുന്ന ആ മലശിഖരമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

തദ്യാവദ്രാവണഃ സ്ഥാപ്യ മുഹൂര്ത്തമുദധേസ്തടേ 216.

രാവണൻ അതിനെ ഒരു നിമിഷം സമുദ്രത്തീരത്ത് വെച്ചപ്പോൾ,

ന ശശാക യദാ രക്ഷസ്തദുത്പാടയിതും ബലാത്

പിന്നീട് റാക്ഷസൻ അതിനെ വീണ്ടും ബലമായി പിഴുതെടുക്കാൻ കഴിയാതെപോയി.