വരാഹപുരാണമ്

മൂലക്ഷേത്രം തു വിജ്ഞേയം രുദ്രേണാധിഷ്ഠിതം സ്വയമ്

അവിടത്തെ പ്രധാന ക്ഷേത്രം രുദ്രൻ തന്നെയാണ് കാത്തിരിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

വൃതോ നാഗസഹസ്രൈസ്തു ദ്വാരി തിഷ്ഠതി മേ സദാ

ആയിരക്കണക്കിന് പാമ്പുകൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന രുദ്രൻ എപ്പോഴും എന്റെ വാതിലിൽ നില്ക്കുന്നു.

പ്രഥമം സ നമസ്കാര്യസ്തതോഽഹം തദനന്തരമ്

ആദ്യം അവനെ വന്ദിക്കണം, അതിന് ശേഷം ഉടനെ എന്നെയും.

വന്ദതേ പരയാ ഭക്ത്യാ യോ മാം തത്ര നരഃ സദാ

അവിടെ പരമഭക്തിയോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—

ഗന്ധൈര്മാല്യൈശ്ച മേ മൂര്ത്തിമഭ്യര്ച്ചയതി യോ നരഃ

എന്റെ രൂപത്തെ സുഗന്ധങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും കൊണ്ട് പൂജിക്കുന്നവൻ—

യസ്തു ദദ്യാത്പ്രദീപം മേ പര്വതേ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ 215.

പർവതത്തിൽ വിശ്വാസത്തോടെ എനിക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കുന്നവൻ—

ഗീതവാദിത്രനൃത്യൈസ്തു സ്തുതിഭിര്ജാഗരേണ വാ

പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും നൃത്തവും സ്തുതികളും ജാഗരണമെന്നിങ്ങനെയുള്ളവ കൊണ്ട്—

ദധ്നാ ക്ഷീരേണ മധുനാ സര്പിഷാ സലിലേന വാ

തയിരും പാൽയും തേനും നെയ്യും വെള്ളവും കൊണ്ടോ—

യഃ ശ്രാദ്ധേ ഭോജനം ദദ്യാദ്വിപ്രേഭ്യഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

ശ്രാദ്ധത്തിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ—

വ്രതോപവാസൈര്ഹോമൈര്വാ നൈവേദ്യൈശ്ചാരുഭിസ്തഥാ

വ്രതം, ഉപവാസം, ഹോമം, നൈവേദ്യം, നല്ല വിഭവങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും—

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ചോഷിത്വാ ദിവി തേ തതഃ

അവൻ ആറായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ കഴിഞ്ഞ ശേഷം—

ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യഃ ശൂദ്രഃ സ്ത്രീ വാപി സങ്ഗതാഃ

ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ, സ്ത്രീ ഇവരിൽ ആരായാലും ഒരുമിച്ച് വന്നാൽ—

മത്പാര്ഷദാസ്തേ ജായന്തേ സതതം സഹിതാഃ സുരൈഃ ശൈലേശ്വരാത്പരം ക്ഷേത്രം ന ക്വചിദ്ഭുവി വിദ്യതേ

അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം എപ്പോഴും എന്റെ സേവകരായി ജനിക്കും; പർവതേശ്വരനുള്ളതുപോലെ മഹത്തായ ക്ഷേത്രം ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല.

ബ്രഹ്മഹാ ഗുരുഹാ ഗോഘ്നഃ സ്പൃഷ്ടോ വൈ സര്വപാതകൈഃ

ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, ഗുരുഹന്താവ്, പശുഹന്താവ്, എല്ലാ പാപങ്ങളിലും അകപ്പെട്ടവൻ—

വിവിധാന്യത്ര തീര്ഥാനി സന്തി പുണ്യാനി ദേവതാഃ

ഇവിടെ പലവിധം തിരുത്തങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും, ദേവതകളാൽ നിറഞ്ഞതുമുണ്ട്.

ക്രോശം ക്രോശം സുരൈ രൂപം തച്ച സംഹൃത്യ നിര്മിതമ് 215.

ഓരോ ക്രോഷം ദൂരം കടക്കുമ്പോഴും ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച രൂപം അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.

തത്ര സ്നാത്വാ ശുചിര്ദാന്തഃ സത്യസന്ധോ ജിതേന്ദ്രിയഃ

അവിടെ കുളിച്ച്, ശുദ്ധനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, സത്യവാനുമായവനും,

അനാശകം വ്രജേദ്യസ്തു ദക്ഷിണേന മഹാത്മനഃ

ആഹാരം കഴിക്കാതെ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോകുന്ന മഹാത്മാവും,

ഭൃഗുപ്രപതനം കൃത്വാ കാമക്രോധവിവര്ജിതഃ

ഭൃഗുവിനെപ്പോലെ വീണു, ആഗ്രഹവും കോപവും വിട്ട്,

ഭൃഗുമൂലേ പരം തീര്ഥം ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതം സ്വയമ്

ഭൃഗുവിന്റെ വേരിൽ തന്നെ, ബ്രഹ്മാവു തന്നെ സ്ഥാപിച്ച ഉത്തമമായ തീർത്ഥം ഉണ്ട്.

സംവത്സരം തു യസ്തത്ര സ്നാസ്യംസ്തു നിയതേന്ദ്രിയഃ

അവിടെ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് കുളിക്കുന്നവൻ,

തത്ര ഗോരക്ഷകം നാമ ഗോവൃഷഃ പദവിക്ഷതമ്

അവിടെ തന്നെ ഗോരക്ഷക എന്ന പേരിൽ, കാളയുടെ കാൽപ്പാടുകൾ അടയാളമാക്കിയ സ്ഥലം ഉണ്ട്.

ഗൌര്യാസ്തു ശിഖരം തത്ര ഗച്ഛേത്സിദ്ധനിഷേവിതമ്

അവിടെ ഗൗരിയുടെ ശിഖരത്തിലേക്ക് പോകണം; അതു സിദ്ധന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്നതുമാണ്.

ലോകമാതാ ഭഗവതീ ലോകരക്ഷാര്ഥമുദ്യതാ

ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ ഭഗവതി, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ സന്നദ്ധയാകുന്നു.

ത്യജതേ പതിതും തസ്യാ അധസ്താദ്വാഗ്മതീതടേ

അവൾ വാഗ്മതീ നദിയുടെ തീരത്ത്, താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങുന്നു.

സ്തനകുണ്ഡേ ഉമായാസ്തു യഃ സ്നായാത്ഖലു മാനവഃ 215.

ഉമയുടെ സ്തനാകൃതിയിലുള്ള കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും കുളിച്ചാൽ,

തീര്ഥം പംചനദം പ്രാപ്യ പുണ്യം ബ്രഹ്മര്ഷിസേവിതമ്

പുണ്യമായ, ബ്രഹ്മർഷിമാർ ആദരിച്ച പഞ്ചനദം എന്ന തീർത്ഥം പ്രാപിച്ച ശേഷം,

നകുലോഹേന മതിമാന്സ്നാപയേത്പ്രയതാത്മവാന്

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, നകുലോഹേന ഉപയോഗിച്ച് അവിടെ കുളിക്കണം.

തസ്യൈവോത്തരതസ്തീര്ഥമപരം സിദ്ധസേവിതമ്

അതിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് മറ്റൊരു തീർത്ഥം ഉണ്ട്, സിദ്ധന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്നതും.