വരാഹപുരാണമ്

ആഹൃതസ്യാഗ്നിഹോത്രസ്യ യത്ഫലം തസ്യ തദ്ഭവേത്

അഗ്നിഹോത്രം സമർപ്പിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന ഫലം അവനും ലഭിക്കും.

മൃഗശൃങ്ഗോദകം നാമ നിത്യം മുനിജനപ്രിയമ്

മൃഗശൃംഗം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ജലസ്രോതസ്സു അവിടുണ്ട്; അത് സദാ മുനിമാർക്കിഷ്ടമാണ്.

യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

ജീവിതത്തിൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും അവിടെ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിക്കും.

അഗ്നിഷ്ടോമഫലം തത്ര സ്നാതമാത്രഃ പ്രപദ്യതേ

അവിടെ ഒറ്റ കുളിയാൽ പോലും അഗ്നിഷ്ടോമയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

ന താം പാപാഃ കൃതഘ്നോ വാ കദാചിത്പ്രാപ്നുയാന്നരഃ

പാപികൾക്കും കൃതഘ്നന്മാർക്കും ആ സ്ഥലം ഒരിക്കലും ലഭിക്കില്ല.

വാഗ്മത്യാം തേ നരാഃ സ്നാന്തി ലഭന്തേ ചോത്തമാം ഗതിമ് 215.

വാഗ്മതിയിൽ കുളിക്കുന്നവർ ഉത്തമഗതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

വാഗ്മത്യാഃ സലിലേ സ്നാത്വാ യേ മാം പശ്യന്തി സംസ്കൃതാഃ

വാഗ്മതിയുടെ ജലത്തിൽ കുളിച്ച് ശുദ്ധരായി എന്നെ ദർശിക്കുന്നവർ—

മത്പ്രഭാവാത്തു സ്നാതസ്യ സര്വം നശ്യതി കില്ബിഷമ്

എന്റെ ശക്തിയാൽ, ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.

വാഗ്മത്യാഃ സലിലേ സ്നാത്വാ യേ മാം പശ്യന്തി സംസ്കൃതാഃ

വാഗ്മതിയുടെ വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധരായി എന്നെ കാണുന്നവർ—

തത്ര തത്ര ഫലം ദദ്യാദ്രാജസൂയാശ്വമേധയോഃ

അവിടെയൊക്കെയും രാജസൂയവും അശ്വമേധവും ചെയ്തതുപോലെയുള്ള ഫലം നൽകണം.

മൂലക്ഷേത്രം തു വിജ്ഞേയം രുദ്രേണാധിഷ്ഠിതം സ്വയമ്

അവിടത്തെ പ്രധാന ക്ഷേത്രം രുദ്രൻ തന്നെയാണ് കാത്തിരിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

വൃതോ നാഗസഹസ്രൈസ്തു ദ്വാരി തിഷ്ഠതി മേ സദാ

ആയിരക്കണക്കിന് പാമ്പുകൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന രുദ്രൻ എപ്പോഴും എന്റെ വാതിലിൽ നില്ക്കുന്നു.

പ്രഥമം സ നമസ്കാര്യസ്തതോഽഹം തദനന്തരമ്

ആദ്യം അവനെ വന്ദിക്കണം, അതിന് ശേഷം ഉടനെ എന്നെയും.

വന്ദതേ പരയാ ഭക്ത്യാ യോ മാം തത്ര നരഃ സദാ

അവിടെ പരമഭക്തിയോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—

ഗന്ധൈര്മാല്യൈശ്ച മേ മൂര്ത്തിമഭ്യര്ച്ചയതി യോ നരഃ

എന്റെ രൂപത്തെ സുഗന്ധങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും കൊണ്ട് പൂജിക്കുന്നവൻ—

യസ്തു ദദ്യാത്പ്രദീപം മേ പര്വതേ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ 215.

പർവതത്തിൽ വിശ്വാസത്തോടെ എനിക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കുന്നവൻ—

ഗീതവാദിത്രനൃത്യൈസ്തു സ്തുതിഭിര്ജാഗരേണ വാ

പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും നൃത്തവും സ്തുതികളും ജാഗരണമെന്നിങ്ങനെയുള്ളവ കൊണ്ട്—

ദധ്നാ ക്ഷീരേണ മധുനാ സര്പിഷാ സലിലേന വാ

തയിരും പാൽയും തേനും നെയ്യും വെള്ളവും കൊണ്ടോ—

യഃ ശ്രാദ്ധേ ഭോജനം ദദ്യാദ്വിപ്രേഭ്യഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

ശ്രാദ്ധത്തിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ—

വ്രതോപവാസൈര്ഹോമൈര്വാ നൈവേദ്യൈശ്ചാരുഭിസ്തഥാ

വ്രതം, ഉപവാസം, ഹോമം, നൈവേദ്യം, നല്ല വിഭവങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും—

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ചോഷിത്വാ ദിവി തേ തതഃ

അവൻ ആറായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ കഴിഞ്ഞ ശേഷം—

ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യഃ ശൂദ്രഃ സ്ത്രീ വാപി സങ്ഗതാഃ

ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ, സ്ത്രീ ഇവരിൽ ആരായാലും ഒരുമിച്ച് വന്നാൽ—

മത്പാര്ഷദാസ്തേ ജായന്തേ സതതം സഹിതാഃ സുരൈഃ ശൈലേശ്വരാത്പരം ക്ഷേത്രം ന ക്വചിദ്ഭുവി വിദ്യതേ

അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം എപ്പോഴും എന്റെ സേവകരായി ജനിക്കും; പർവതേശ്വരനുള്ളതുപോലെ മഹത്തായ ക്ഷേത്രം ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല.

ബ്രഹ്മഹാ ഗുരുഹാ ഗോഘ്നഃ സ്പൃഷ്ടോ വൈ സര്വപാതകൈഃ

ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, ഗുരുഹന്താവ്, പശുഹന്താവ്, എല്ലാ പാപങ്ങളിലും അകപ്പെട്ടവൻ—

വിവിധാന്യത്ര തീര്ഥാനി സന്തി പുണ്യാനി ദേവതാഃ

ഇവിടെ പലവിധം തിരുത്തങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും, ദേവതകളാൽ നിറഞ്ഞതുമുണ്ട്.

ക്രോശം ക്രോശം സുരൈ രൂപം തച്ച സംഹൃത്യ നിര്മിതമ് 215.

ഓരോ ക്രോഷം ദൂരം കടക്കുമ്പോഴും ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച രൂപം അവിടെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.

തത്ര സ്നാത്വാ ശുചിര്ദാന്തഃ സത്യസന്ധോ ജിതേന്ദ്രിയഃ

അവിടെ കുളിച്ച്, ശുദ്ധനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, സത്യവാനുമായവനും,

അനാശകം വ്രജേദ്യസ്തു ദക്ഷിണേന മഹാത്മനഃ

ആഹാരം കഴിക്കാതെ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോകുന്ന മഹാത്മാവും,

ഭൃഗുപ്രപതനം കൃത്വാ കാമക്രോധവിവര്ജിതഃ

ഭൃഗുവിനെപ്പോലെ വീണു, ആഗ്രഹവും കോപവും വിട്ട്,