വരാഹപുരാണമ്

ആജ്ഞാപയധ്യമാജ്ഞപ്തസ്തസ്മാദ്വിബുധസത്തമാഃ

'നിങ്ങൾ ആജ്ഞാപിക്കൂ, ഞാൻ ആജ്ഞാപിതനാണ്; അതുകൊണ്ട്, മഹാനായ ദേവന്മാരേ,'

ശക്ര ഉവാച പശ്യാമോ വിപ്ര തം സര്വേ ദേവാനാമധിപം വിഭുമ്

ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'മഹർഷേ, നമ്മളൊക്കെയും ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായ മഹാശക്തനെയെ കാണാം.'

സ്ഥാണുമുഗ്രം ശിവം ദേവം ശര്വമേവ സ്വയം മുനേ

'അചഞ്ചലനും ഭയങ്കരനും മംഗളസ്വരൂപനുമായ ശിവൻ, ശര്വൻ തന്നെയാണു, മഹർഷേ.'

തത്സ്ഥാനം നഃ സമാഖ്യാഹി മഹര്ഷേ ശീഘ്രമേവ ഹി

'ആ സ്ഥലം എവിടാണെന്ന് നീ വേഗത്തിൽ പറയണം, മഹർഷേ.'

പ്രത്യുവാച തതഃ ശക്രം നന്ദീ പശുപതിം സ്മരന് ശ്രോതുമര്ഹസി ദേവേന്ദ്ര യഥാതത്ത്വം ദിവസ്പതേ

അപ്പോൾ നന്ദി, പാശുപതിയെ ഓർത്ത്, ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവേന്ദ്രാ, സ്വർഗ്ഗപതിയേ, യഥാർത്ഥം നീ കേൾക്കാൻ അർഹനാണ്.'

അസ്മിന്ഗിരൌ മുഞ്ജവതി സ്ഥാണുരഭ്യര്ച്ചതോ മയാ ൮൮ പ്രീതോ വിനിര്ഗത ഇതസ്തം വിജ്ഞാതും ബിഭേമ്യഹമ്

ഈ മഞ്ഞവടപർവതത്തിൽ ഞാൻ അചഞ്ചലനായ ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ അങ്ങ് നിന്നു വിട്ടുപോയി. അവിടേക്ക് അദ്ദേഹം പോയതെവിടെയാണെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു.

മാര്ഗയാമോ ഹി യത്നേന ഭഗവന്തം തു വാസവ ।। 214.

ഇന്ദ്രാ, നമുക്ക് പരിശ്രമത്തോടെ ആ മഹാപ്രഭുവിനെ അന്വേഷിക്കാം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഗോകര്ണമാഹാത്മ്യേ നന്ദികേശ്വരവരപ്രദാനം നാമ ചതുര്ദശാധികദ്വിശതതമോഽ ധ്യായഃ

ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഗോകർണ്ണമാഹാത്മ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള നന്ദികേശ്വരൻ വരങ്ങൾ നൽകിയ അധ്യായം, ഇരുനൂറി പതിനാലാം അധ്യായം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു.

; അഥ ഗോകര്ണേശ്വരജലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനമ് തതഃ ശക്രഃ സുരഗണൈഃ സഹ സര്വൈഃ സമേത്യ ച

ഇപ്പോൾ ഗോകർണ്ണേശ്വരനും ജലേശ്വരന്റെയും മഹത്വം വിവരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും എല്ലാ ദേവതകളും ഒന്നിച്ച് അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.

തത ഉത്ഥായ തേ ദേവാഃ സര്വ ഏവ ശിലോച്ചയാത്

അതിനുശേഷം ആ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും പാറക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

സ്വര്ലോകം ബ്രഹ്മലോകം ച നാഗലോകം ച സര്വശഃ

അവർ സ്വർഗ്ഗലോകം, ബ്രഹ്മലോകം, നാഗലോകം എന്നിവ മുഴുവനായി അന്വേഷിച്ചു.

ഖിന്നാഃ ക്ലിഷ്ടാശ്ച സുഭൃശം ന പുനസ്തത്പദം വിദുഃ

വളരെ ക്ഷീണിച്ചും വിഷമിച്ചും അവർക്ക് ആ സ്ഥലം വീണ്ടും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

സശൈലകാനനോപേതാം മാര്ഗയദ്ഭിര്ഹി തം സുരമ്

അവർ ആ ദൈവത്തെ തേടി പർവതങ്ങളും കാടുകളും മുഴുവനും തിരഞ്ഞു.

വിതതേഷു നികുഞ്ജേഷു വിഹാരേഷു ച സര്വതഃ

വ്യാപകമായ കുഞ്ചങ്ങളിലും എല്ലാ വിനോദോദ്യാനങ്ങളിലും അവർ അന്വേഷിച്ചു.

ന പ്രവൃത്തിഃ ക്വചിദപി ശമ്ഭോരാസാദ്യതേ സുരൈഃ

ദേവന്മാർക്ക് എവിടെയും ശംഭുവിന്റെ ഒരു സൂചനയും കണ്ടെത്താനായില്ല.

ന പശ്യന്തി ശിവം തത്ര തദേഷാം ഭയമാവിശത്

അവിടെ ശിവനെ കാണാനായില്ല. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.

സമ്ഭൂയാന്യോഽന്യമമരാ മാമേവ ശരണം യയുഃ

അമരന്മാർ ഒരുമിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, ഓരോരുത്തരും എന്റെ അടുക്കൽ അഭയം തേടി.

ഉപായമാത്രം ദൃഷ്ടം മേ ധ്യായംസ്തദ്വേഷഭൂഷണൈഃ 215.

എനിക്ക് ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രം കാണാം: വൈരത്തിന്റെ അലങ്കാരങ്ങളോടെ ധ്യാനം ചെയ്യുക.

സര്വം ത്രൈലോക്യമസ്മാഭിര്വിചിതം വൈ നിരന്തരമ്। ശ്ലേശ്മാതകവനോദ്ദേശം സ്ഥാനം മുക്ത്വാ മഹീതലേ

നാം മൂന്നു ലോകവും മുഴുവൻ അന്വേഷിച്ചു, ഭൂമിയിൽ ശ്ലേഷ്മാതകവനം ഒഴികെ.

ആഗച്ഛധ്വം ഗമിഷ്യാമസ്തമുദ്ദേശം സുരോത്തമാഃ

നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വാ, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നമുക്ക് ആ പ്രദേശത്തേക്ക് പോകാം.

തത്ക്ഷണാദേവ സമ്പ്രാപ്താ വിമാനൈഃ ശീഘ്രയായിഭിഃ

അന്നേരം തന്നെ അവർ വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ അവിടേക്ക് എത്തിച്ചു.

തസ്മിന്സുരമണീയാനി വിവിധാനി ശുചീനി ച

അവിടെ ദേവന്മാർക്കായി അനേകം മനോഹരവും വിശുദ്ധവുമായ സ്ഥലങ്ങൾ അവർ കണ്ടു.

ആശ്രമാരണ്യഭാഗേഷു ദരീണാം വിവരേഷു ച

അശ്രമങ്ങളുള്ള കാടുകളിലും പർവതഗുഹകളിലും അവർ സന്ദർശിച്ചു.

പ്രമുഖേ വാസവം കൃത്വാ വിവിശുസ്തേ സുരാസ്തദാ

അവസാനത്ത് ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ദേവന്മാർ അപ്പോൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു.

കന്ദരോദരകൂടേഷു തരൂണാം ഗഹനേഷു ച

പർവ്വതങ്ങളുടെ ഗുഹകളിലും വൃക്ഷങ്ങളുടെ കാട്ടിലും അവർ കടന്നു പോയി.

പ്രവിശന്തശ്ച തേ ദേവാ വനോദ്ദേശം ക്വചിച്ഛുഭേ

അങ്ങനെ ദേവന്മാർ ചില കാട് പ്രദേശങ്ങളിൽ കടക്കുമ്പോൾ, അവർ പ്രകാശഭരിതരായി തിളങ്ങി.

ഗിരിനദ്യാസ്തു പുലിനേ ഹംസകുന്ദേംദുസന്നിഭേ 215.

പർവ്വതനദിയുടെ മണൽക്കരയിൽ, ഹംസം, മല്ലിക, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയെപ്പോലെ വെളിച്ചം പകർന്നു.

മുക്താചൂര്ണനികാശാഭിര്വാലുകാഭിസ്തതസ്തത

മുത്ത് പൊടിപോലുള്ള മണലുകൾ ഇവിടെ അവിടെ തിളങ്ങി.

തത്ര തേ വിബുധാ ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ മാം സമചോദയന്

അവിടെ, എനിക്ക് ദർശനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരും എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.